Αναμένοντας την έκρηξη της οικονομικής κρίσης

 

Ο εφιάλτης

γεννιέται ακόμη πιο απειλητικός, προκαλώντας τρό-

μο και πανικό. Πριν από έντεκα χρόνια, μ’ ένα μαγικό

τρόπο, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, σε ένα παρο-

ξυσμό απληστίας, ακούμπησαν τις οικονομίες και τα

χρέη τους, στους ατιμώρητους μεγαλοαπατεώνες,

που τους παραμύθιαζαν. Αποτέλεσμα είναι μέχρι και

σήμερα, πολλές δεκάδες χιλιάδες εξαπατημένοι, να

εξακολουθούν να δουλεύουν για να πληρώνουν

χρέη που δεν απόλαυσαν.

του χρηματιστηριακού σκανδάλου ξανα-

➧

ένα διαφορετικό τρόπο. Τους επόμενους μήνες ανα-

μένεται έκρηξη της οικονομικής κρίσης, συμπαρασύ-

ροντας σχεδόν όλους τους πολίτες. Το κράτος αναμέ-

νεται αυτή τη φορά να μπει, με τη δύναμη του νό-

μου, στις τσέπες των πολιτών και να πάρει ό,τι μπο-

ρεί σε φόρους και τέλη. Η «κολοσυρματιά της κου-

φής» ήδη φαίνεται και προκαλεί τρόμο. Τα επιτόκια

των κρατικών ομολόγων εκτοξεύτηκαν πέραν του

8%, άρα πρακτικά είναι αδύνατο να συναφθούν δά-

νεια από το εξωτερικό. Το κράτος δανείζεται από την

εσωτερική αγορά με εξωφρενικά επιτόκια 5% και

6% και πέραν τούτων, πρακτική απαράδεκτη για τους

οικονομολόγους, αφού αντλεί ρευστότητα από την

προβληματική αγορά. Θεωρείται λίγο περισσότερο α-

πό το σίγουρο, ότι θα έλθει και νέα υποτίμηση της οι-

κονομίας από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, λό-

γω των επισφαλών δανείων των Τραπεζών και της α-

δυναμίας του κράτους να λάβει μέτρα. Και οι κατανα-

λωτές, οι οποίοι οσμίζονται το κακό που έρχεται, μει-

ώνουν τις δαπάνες στα απαραίτητα, προκαλώντας

σοκ και στα φορολογικά έσοδα του κράτους.

Το σκηνικό φαίνεται να επαναλαμβάνεται σήμερα με

➧

που έρχονται από την Αθήνα με τους αγανακτισμέ-

νους και εξαθλιωμένους πολίτες. Η μεγάλη πλάκα,

είναι ότι μεγάλο ποσοστό του επικίνδυνου δημόσιου

χρέους της Ελλάδας, βρίσκεται στα χαρτοφυλάκια

των κυπριακών τραπεζών. Πιο απλά η «γρίπη» των

Αθηνών, αρρωσταίνει ήδη και τη Λευκωσία. Αν αύριο

υπάρξει διαγραφή ενός ποσοστού των χρεών της

Ελλάδας, όπως φημολογείται, τότε άραγε οι κυπρια-

κές τράπεζες θα μπορέσουν να αντέξουν; Σε πόσα

χρόνια θα μπορέσουν να καλύψουν τη ζημιά που θα

έχουν, αφού μιλούμε για διαγραφή χρεών δισεκα-

τομμυρίων ευρώ.

Και σε όλα αυτά πρέπει να προστεθούν οι εικόνες

➧

βαθμό την οικονομική ευρωστία, ωστόσο είναι τα

ψυχρά νούμερα που δίνουν την αλήθεια και τις αξιο-

λογήσεις των ξένων οίκων πιστοληπτικής ικανότητας,

όσο και να γκρινιάζουν οι πολιτικοί. Η Επιτροπή Οικο-

νομικών της Βουλής αντιλαμβανόμενη τη σοβαρότη-

τα της κατάστασης, θέτει προ των ευθυνών τους, τό-

σο τον υπουργό Οικονομικών, όσο και τον διοικητή

της Κεντρικής Τράπεζας. Ζητά πλέον αλήθειες και α-

πορρίπτει «γαρνιτούρες», ευχές και διαβεβαιώσεις,

που μπορεί να έχουν αξία σε περιόδους οικονομικής

ευρωστίας, αλλά προκαλούν τεράστια ζημιά, σε πε-

ριόδους οικονομικής κρίσης.

Η ψυχολογία μπορεί να διαμορφώνει σε μεγάλο

➧

σίας και των άλλων πόλεων, είναι αρκετή για να δια-

πιστώσουν κάποιοι ότι υπάρχουν πολλά κλειστά κα-

ταστήματα, ενώ σχεδόν όλα τα άλλα διαφημίζουν εκ-

πτώσεις. Μία κουβέντα με τους καταστηματάρχες και

τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, αρκεί για να

αντιληφθεί κάποιος το μέγεθος του φόβου και της α-

γωνίας που βιώνουν οι εργαζόμενοι. Ένας πρωινός

καφές στις μεγάλες καφετερίες, αρκεί, για να δει και

να ακούσει εκατοντάδες Κύπριους και Ελλαδίτες, να

ψάχνουν για μια δουλειά.

Μία βόλτα στους εμπορικούς δρόμους της Λευκω-

➧

2000 με τη αναμενόμενη έκρηξη της οικονομικής

κρίσης, έγκειται στο γεγονός ότι πριν από 10 χρόνια,

οι εξαπατημένοι είχαν δουλειά και μπορούσαν να ελ-

πίζουν. Σήμερα με την εκτόξευση της ανεργίας, χά-

νεται και η ελπίδα. Τα περιορισμένα επιδόματα δεν

καλύπτουν τις ανάγκες των ανέργων και κυρίως δεν

αντιμετωπίζουν τα ψυχολογικά και κοινωνικά προ-

βλήματα που προκαλεί το φαινόμενο της αναγκαστι-

κής αργίας.

Η διαφορά του χρηματιστηριακού σκανδάλου του

➧

συνδικαλιστικός κόσμος, ακόμη και η αντιπολίτευση,

δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα της

κατάστασης. Ή πιο απλά δεν υπάρχει η βούληση να

εφαρμοστούν τουλάχιστον αυτά που δεσμεύτηκε η

Κυπριακή Πολιτεία, στους πολιτικούς και τους τεχνο-

κράτες των Βρυξελλών. Δεν φαίνεται να κατάλαβαν,

αυτοί που λαμβάνουν αποφάσεις, ότι πρέπει να βά-

λουν μαχαίρι στις δαπάνες του Δημοσίου, με συνε-

νώσεις και καταργήσεις υπηρεσιών και με δραστική

μείωση των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν φαίνεται να

καταλαβαίνουν ότι πρέπει να συνδέσουν τα όρια συ-

νταξιοδότησης με το προσδόκιμο όριο ζωής, ότι πρέ-

πει να συνδέσουν τις αυξήσεις με την παραγωγικό-

τητα, ότι πρέπει να τροποποιήσουν την ΑΤΑ, ότι επι-

τέλους πρέπει να κάνουν τομές, οι οποίες πονούν

πολύ.Το χειρότερο απ’ όλα, είναι ότι οι κυβερνώντες, ο