Φάγωμεν, πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν… λέει
το ρητό και φαίνεται ότι οι πολιτικοί το ακολουθούν
με θρησκευτική ευλάβεια και στην Κύπρο. Μόνο που
ο κοσμάκης φαίνεται ότι είναι «άπιστος Θωμάς» και
δεν εμπιστεύεται τους πολιτικούς. Οι άρχοντες του
τόπου κυκλοφορούν με λιμουζίνες, απολαμβάνουν
παχουλούς μισθούς και αφορολόγητα επιδόματα και
κατά τ’ άλλα κόπτονται τάχα για το 50% των συνταξι-
ούχων και το 20% των εργαζομένων που ζουν κάτω
από το όριο της φτώχειας. Οι δημοσκοπήσεις κατα-
γράφουν την απαξίωση της πολιτικής ζωή και η απο-
γοήτευση και η οργή των πολιτών κορυφώνεται. Το
φαινόμενο εξηγείται πολύ απλά και με ψυχολογι-
κούς, αλλά και με πραγματικούς όρους.
➧ Σε ψυχολογικό επίπεδο έχουμε τον φόβο που εκπο-
ρεύεται από την Ελλάδα, όπου ο κόσμος καλείται σή-
μερα να πληρώσει το πλιάτσικο δεκαετιών, να συντη-
ρήσει ένα χρεοκοπημένο κράτος και ένα διεφθαρμέ-
νο σύστημα. Και εμείς στο ίδιο χάλι είμαστε, όπως
συνηθίζουν να λένε οι πολίτες και στην Κύπρο. Ο
τρόμος επιτείνεται από την εκτόξευση της ανεργίας
και την κάθοδο χιλιάδων Ελλαδιτών, οι οποίοι ψά-
χνουν απεγνωσμένα μια θεσούλα στο νησί. Το παζά-
ρι παραμένει παγωμένο, ενώ οι πολίτες διστάζουν να
συνάψουν μεγάλα δάνεια για σημαντικές αγορές.
➧ Στην πραγματική οικονομία τα πράγματα είναι πολύ
ανησυχητικά, παρά τα θετικά νούμερα της Eurostat,
της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, τα οποία
δείχνουν ότι η Κύπρος βρίσκεται σε πολύ καλό επί-
πεδο σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωζώ-
νης. Το κράτος χρωστά 17 δισ. ευρώ, 10 σε εξωτερι-
κά δάνεια και 7 σε ενδοκυβερνητικά, όπως λέγονται,
δάνεια, τα οποία προέρχονται από το Ταμείο Κοινωνι-
κών Ασφαλίσεων και άλλα ταμεία. Στον ιδιωτικό το-
μέα οι αυξήσεις αποτελούν όνειρο θερινός νυκτός,
ενώ οι μειώσεις μισθών αποτελούν κοινό μυστικό. Οι
απολύσεις, στο όνομα της κρίσης, αποτελούν πλέον
το εύκολο χόμπι πολλών επιχειρηματιών. Αλλά καίνε
και οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος και των καυσί-
μων, ενώ ούτε λόγος για να μειωθούν οι τιμές των
καφέδων και των ειδών πρώτης ανάγκης, με την εύ-
κολη δικαιολογία της αύξησης του ΦΠΑ.
➧ Υπάρχει βεβαίως και η επικοινωνιακή πλευρά της υ-
πόθεσης. Οι συναισθηματισμοί των πολιτικών υπερ-
καλύπτουν τη λογική και τα συνθήματα εξανεμίζουν
τα επιχειρήματα. Καθημερινές μακρόσυρτες και επα-
ναλαμβανόμενες δηλώσεις, γεμάτες αοριστολογίες
και μεγαλοστομίες. Χωρίς προτάσεις, χωρίς εισηγή-
σεις και πάντα με μεγάλες δόσεις γκρίνιας. Η πλάκα
είναι ότι το παιχνίδι αυτό το ακολουθούν με πάθος
τόσο η συμπολίτευση όσο και η αντιπολίτευση. Και ό-
λα αυτά για μερικά δευτερόλεπτα στις τηλεοράσεις
και στα ραδιόφωνα, είτε στα δελτία ειδήσεων είτε
στις σατιρικές εκπομπές, αλλά και για μερικές αρά-
δες στις παραπολιτικές στήλες των εφημερίδων και
στα σχόλια των περιοδικών. Υπάρχει και το Διαδί-
κτυο, όπου όλα συμπλέκονται σε έναν απίστευτο «α-
χταρμά».
➧ Η κυβέρνηση, για να μην είμαστε άδικοι, αγωνίζεται
για την αντιμετώπιση της κατάστασης, παρά την αρι-
στερή ιδεολογία της και παρά τον πόθο των ανθρώ-
πων της για απόλαυση της εξουσίας. Το Υπουργείο
Οικονομικών κάνει περικοπές θέσεων δημοσίων υ-
παλλήλων και λειτουργικών δαπανών, ενώ το Υπουρ-
γείο Εργασίας εκπαιδεύει τους ανέργους και επιχο-
ρηγεί επιχειρηματίες για να προσλαμβάνουν μεγαλύ-
τερους στην ηλικία ανέργους. Ανάλογες κινήσεις έ-
χουμε από όλα τα υπουργεία. Ωστόσο η κυβέρνηση
δεν φαίνεται έτοιμη να «σπάσει αυγά, για να φτιάξει
ομελέτα». Φαίνεται ότι περιμένει «τα σύκα να ωριμά-
σουν, ώστε να πέσουν στο έδαφος». Το παράδειγμα
της Eurocypria είναι χαρακτηριστικό, ενώ, όπως φαί-
νεται, θα ακολουθήσουν και άλλες επιχειρήσεις του
Δημοσίου.
➧ Η γραφειοκρατία καλά κρατεί και η έννοια της οικο-
νομίας κλίμακας παραμένει ένα θεωρητικό σενάριο.
Ούτε λόγος για συνένωση υπηρεσιών, για κατάργηση
διευθυντικών θέσεων, ακόμη και για διευκόλυνση
της επιχειρηματικότητας. Από την ίδρυση της Δημο-
κρατίας μέχρι σήμερα, δεν έγινε καμία αξιολόγηση
από ανεξάρτητη υπηρεσία για την αποδοτικότητα της
Δημόσιας Υπηρεσίας και την παραγωγικότητα των
δημοσίων υπαλλήλων. Πληρώθηκαν τεράστια ποσά
για ετοιμασία μελετών και σχεδίων για αξιολόγηση
των δημοσίων υπαλλήλων και καθιέρωση αξιοκρατι-
κών κριτηρίων για τις προαγωγές, αλλά όλα έμειναν
σε κλειστά συρτάρια. Η ελπίδα όλων είναι μη φτά-
σουμε στο σημείο της Ελλάδας, όπου ο «ευρωγερμα-
νικός βούρδουλας» βασανίζει τους φτωχούς και τους
καταφρονεμένους.
το ρητό και φαίνεται ότι οι πολιτικοί το ακολουθούν
με θρησκευτική ευλάβεια και στην Κύπρο. Μόνο που
ο κοσμάκης φαίνεται ότι είναι «άπιστος Θωμάς» και
δεν εμπιστεύεται τους πολιτικούς. Οι άρχοντες του
τόπου κυκλοφορούν με λιμουζίνες, απολαμβάνουν
παχουλούς μισθούς και αφορολόγητα επιδόματα και
κατά τ’ άλλα κόπτονται τάχα για το 50% των συνταξι-
ούχων και το 20% των εργαζομένων που ζουν κάτω
από το όριο της φτώχειας. Οι δημοσκοπήσεις κατα-
γράφουν την απαξίωση της πολιτικής ζωή και η απο-
γοήτευση και η οργή των πολιτών κορυφώνεται. Το
φαινόμενο εξηγείται πολύ απλά και με ψυχολογι-
κούς, αλλά και με πραγματικούς όρους.
➧ Σε ψυχολογικό επίπεδο έχουμε τον φόβο που εκπο-
ρεύεται από την Ελλάδα, όπου ο κόσμος καλείται σή-
μερα να πληρώσει το πλιάτσικο δεκαετιών, να συντη-
ρήσει ένα χρεοκοπημένο κράτος και ένα διεφθαρμέ-
νο σύστημα. Και εμείς στο ίδιο χάλι είμαστε, όπως
συνηθίζουν να λένε οι πολίτες και στην Κύπρο. Ο
τρόμος επιτείνεται από την εκτόξευση της ανεργίας
και την κάθοδο χιλιάδων Ελλαδιτών, οι οποίοι ψά-
χνουν απεγνωσμένα μια θεσούλα στο νησί. Το παζά-
ρι παραμένει παγωμένο, ενώ οι πολίτες διστάζουν να
συνάψουν μεγάλα δάνεια για σημαντικές αγορές.
➧ Στην πραγματική οικονομία τα πράγματα είναι πολύ
ανησυχητικά, παρά τα θετικά νούμερα της Eurostat,
της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, τα οποία
δείχνουν ότι η Κύπρος βρίσκεται σε πολύ καλό επί-
πεδο σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωζώ-
νης. Το κράτος χρωστά 17 δισ. ευρώ, 10 σε εξωτερι-
κά δάνεια και 7 σε ενδοκυβερνητικά, όπως λέγονται,
δάνεια, τα οποία προέρχονται από το Ταμείο Κοινωνι-
κών Ασφαλίσεων και άλλα ταμεία. Στον ιδιωτικό το-
μέα οι αυξήσεις αποτελούν όνειρο θερινός νυκτός,
ενώ οι μειώσεις μισθών αποτελούν κοινό μυστικό. Οι
απολύσεις, στο όνομα της κρίσης, αποτελούν πλέον
το εύκολο χόμπι πολλών επιχειρηματιών. Αλλά καίνε
και οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος και των καυσί-
μων, ενώ ούτε λόγος για να μειωθούν οι τιμές των
καφέδων και των ειδών πρώτης ανάγκης, με την εύ-
κολη δικαιολογία της αύξησης του ΦΠΑ.
➧ Υπάρχει βεβαίως και η επικοινωνιακή πλευρά της υ-
πόθεσης. Οι συναισθηματισμοί των πολιτικών υπερ-
καλύπτουν τη λογική και τα συνθήματα εξανεμίζουν
τα επιχειρήματα. Καθημερινές μακρόσυρτες και επα-
ναλαμβανόμενες δηλώσεις, γεμάτες αοριστολογίες
και μεγαλοστομίες. Χωρίς προτάσεις, χωρίς εισηγή-
σεις και πάντα με μεγάλες δόσεις γκρίνιας. Η πλάκα
είναι ότι το παιχνίδι αυτό το ακολουθούν με πάθος
τόσο η συμπολίτευση όσο και η αντιπολίτευση. Και ό-
λα αυτά για μερικά δευτερόλεπτα στις τηλεοράσεις
και στα ραδιόφωνα, είτε στα δελτία ειδήσεων είτε
στις σατιρικές εκπομπές, αλλά και για μερικές αρά-
δες στις παραπολιτικές στήλες των εφημερίδων και
στα σχόλια των περιοδικών. Υπάρχει και το Διαδί-
κτυο, όπου όλα συμπλέκονται σε έναν απίστευτο «α-
χταρμά».
➧ Η κυβέρνηση, για να μην είμαστε άδικοι, αγωνίζεται
για την αντιμετώπιση της κατάστασης, παρά την αρι-
στερή ιδεολογία της και παρά τον πόθο των ανθρώ-
πων της για απόλαυση της εξουσίας. Το Υπουργείο
Οικονομικών κάνει περικοπές θέσεων δημοσίων υ-
παλλήλων και λειτουργικών δαπανών, ενώ το Υπουρ-
γείο Εργασίας εκπαιδεύει τους ανέργους και επιχο-
ρηγεί επιχειρηματίες για να προσλαμβάνουν μεγαλύ-
τερους στην ηλικία ανέργους. Ανάλογες κινήσεις έ-
χουμε από όλα τα υπουργεία. Ωστόσο η κυβέρνηση
δεν φαίνεται έτοιμη να «σπάσει αυγά, για να φτιάξει
ομελέτα». Φαίνεται ότι περιμένει «τα σύκα να ωριμά-
σουν, ώστε να πέσουν στο έδαφος». Το παράδειγμα
της Eurocypria είναι χαρακτηριστικό, ενώ, όπως φαί-
νεται, θα ακολουθήσουν και άλλες επιχειρήσεις του
Δημοσίου.
➧ Η γραφειοκρατία καλά κρατεί και η έννοια της οικο-
νομίας κλίμακας παραμένει ένα θεωρητικό σενάριο.
Ούτε λόγος για συνένωση υπηρεσιών, για κατάργηση
διευθυντικών θέσεων, ακόμη και για διευκόλυνση
της επιχειρηματικότητας. Από την ίδρυση της Δημο-
κρατίας μέχρι σήμερα, δεν έγινε καμία αξιολόγηση
από ανεξάρτητη υπηρεσία για την αποδοτικότητα της
Δημόσιας Υπηρεσίας και την παραγωγικότητα των
δημοσίων υπαλλήλων. Πληρώθηκαν τεράστια ποσά
για ετοιμασία μελετών και σχεδίων για αξιολόγηση
των δημοσίων υπαλλήλων και καθιέρωση αξιοκρατι-
κών κριτηρίων για τις προαγωγές, αλλά όλα έμειναν
σε κλειστά συρτάρια. Η ελπίδα όλων είναι μη φτά-
σουμε στο σημείο της Ελλάδας, όπου ο «ευρωγερμα-
νικός βούρδουλας» βασανίζει τους φτωχούς και τους
καταφρονεμένους.
Σχόλια