➧«Εγώ αλλιώς φανταζόμουν τη Βουλή και αλλιώς τη βρήκα» είναι η συνηθισμένη διαπίστωση των νέων βουλευτών. Τους πρώτους μήνες, όπως όλοι οι «νεοφώτιστοι», απογοητεύονται, διαπιστώνοντας ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο και λένε ότι δεν θα επαναδιεκδικήσουν εκλογή.
Ενώ περνούν οι μήνες και τα χρόνια, ερωτεύονται τα βουλευτικά έδρανα, απολαμβάνουν την εξουσία και ηδονίζονται με τα ατέλειωτα τηλεφωνήματα των ψηφοφόρων. Και όταν πλησιάσει η ώρα των εκλογών, όχι σπάνια, θυσιάζουν όνειρα και ιδεολογίες και ρίχνονται με «νύχια και με δόντια»
στον αγώνα για επανεκλογή, θεωρώντας τους εαυτούς τους αναντικατάστατους. Υπάρχουν και οι εξαι-
ρέσεις βουλευτών, οι οποίοι είτε εγκατέλειψαν στη μέση τη θητεία τους είτε συνειδητοποίησαν τα λάθη τους και δεν τέθηκαν ξανά στη βάσανο των ψηφοφόρων. Βεβαίως υπάρχουν και τα φωτεινά παραδείγματα βουλευτών, οι οποίοι κυριολεκτικά θυσιάζονται, πολεμούν άνομα συμφέροντα, προωθούν σοφές νομοθεσίες και καθιερώνουν θεσμούς, οι οποίοι σώζουν κυ ριολεκτικά την κοινωνία.
• Ποιος είναι άραγε ο καλός βουλευτής; Σίγουρα είναι αυτός που διαβάζει τα δυσνόητα νομοσχέδια, που μελετά τις πονηρές πρόνοιες, που διαβλέπει τις συνέπειες στους πολίτες, στα οργανωμένα σύνολα και στους επιχειρηματίες και ψηφίζει με βάση τη συνείδησή του. Στόχος του είναι η τροποποίηση και η ψήφιση νόμων που καθιερώνουν δίκαιους θεσμούς, μειώνουν το ρουσφέ-
τι και δημιουργούν μια κοινωνία αλληλεγγύης και κοινωνικής δικαιοσύνης.
• Ποιος είναι άραγε ο κακός βουλευτής; Σίγουρα αυτός που εξυπηρετεί άνομα συμφέροντα, που δέχεται μίζες, που ψηφίζει νόμους για να εξυπηρετήσει είτε δικά του συμφέροντα είτε συμφέρο
ντα φίλων του. Στόχος του, η προώθηση «φωτογραφικών» νομοθεσιών, οι οποίες θα κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και θα αφήσουν τους φτωχούς στην κακή τους μοίρα.
• Ποιος είναι άραγε ο άσχημος βουλευτής; Σίγουρα αυτός που κάνει την «πάπια», που δεν λαμβάνει θέση, που απέχει από τα δρώμενα στο Κοινοβούλιο και απολαμβάνει την παχουλή αντιμισθία
και τα πλούσια ωφελήματα των αντιπροσώπων του λαού. Φωνάζει, ψάχνει την ατάκα και εμφανίζεται ως εθνοσωτήρας, πάντα με κούφια λόγια και μεγαλοϊδεατισμούς.
➧Από ’κεί και πέρα, αρχίζουν τα δύσκολα, τα οποία επιδέχονται πολλών ερμηνειών.
• Aραγε είναι σωστός ένας βουλευτής που ψηφίζει δαπάνες για την άμυνα, ενώ γνωρίζει ότι το ισοζύγιο δυνάμεων δεν ανατρέπεται και κάθε χρόνο χύνονται σε ένα «καλάθι χωρίς πάτο» εκατο-
ντάδες εκατομμύρια, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για καλύτερα νοσοκομεία, για να σταματήσουν οι λίστες αναμονής, για μια καλύτερη παιδεία και σίγουρα για λιγότερους ανέργους και
καλύτερους μισθούς;
• Aραγε είναι καλός ένας βουλευτής που παρεμβαίνει στον υπουργό, ώστε να γίνει μια εγχείρηση, για να μην πεθάνει στη λίστα αναμονής ένας ασθενής; Το σωστό είναι να μην υπάρχουν λίστες
αναμονής, αλλά έλα που το σύστημα δεν αλλάζει με αυτόματο τρόπο. Μήπως όμως με αυτόν τον τρόπο συντηρείται ένα σύστημα που θέλει το «μέσον» για πρόσληψη και προαγωγή και τελικά
εξαργυρώνεται σε ψήφους;
• Άραγε ενεργεί με σωφροσύνη ένας βουλευτής που εγκρίνει τον προϋπολογισμό μιας δημόσιας υπηρεσίας, ενός ημικρατικού οργανισμού, γνωρίζοντας ότι δεν επιτελεί την αποστολή του ή ακόμη δεν εξυπηρετεί κανέναν σκοπό; Αλλά αν κλείσει η υπηρεσία, τότε θα χάσουν τη δουλειά τους μερικές εκατοντάδες εργαζόμενοι. Εδώ και χρόνια όλοι λένε ότι πρέπει να συνενωθούν υπηρεσίες και να κα-
ταργηθούν ημικρατικοί οργανισμοί, αλλά κανένας δεν λαμβάνει αποφάσεις.
• Aραγε είναι σοφός ένας βουλευτής που ξέρει ότι ψηφίζει έναν νόμο με τον οποίον θα επηρεαστούν αρνητικά χιλιάδες άνθρωποι, αλλά θα σωθεί μια επιχείρηση; Κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί
ότι οι επιχειρήσεις που ευεργετούνται θα αναπτυχθούν, θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας και τελικά θα φέρουν πλούτο στον τόπο. Καλύτερο παράδειγμα η Eurocypria, όπου οι διαβεβαιώσεις για σωτηρία της εταιρείας ήταν τελικά ένα μεγάλο ψέμα.
➧Τα παραδείγματα είναι χιλιάδες, όπως χιλιάδες είναι τα διλήμματα που αντιμετωπίζουν οι βουλευτές κατά τη διάρκεια της θητείας τους. Το ερώτημα είναι πού βάζει τον πήχη της συνείδησής του κάθε βουλευτής και πού κατατάσσει το συμφέρον του. Η εξουσία φανερώνει τον πραγματικό άνθρωπο, με τα καλά και τα κακά του. Μπορεί να διαφθείρει, αλλά αποτελεί και μια ισχυρή δύναμη, ικανή να θέτει λιθαράκια για μια πιο ανθρώπινη κοινωνία. Σίγουρα κανένας δεν είναι τέλειος και σίγουρα κανένας δεν είναι σωτήρας, αλλά ευτυχώς και κανένας δεν είναι αναντικατάστατος.
Σχόλια