Απατηλή η πρόληψη του καρκίνου
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3.5.2026
«Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…» κράζουν οι «μάρτυρες» του δύσκολου καρκίνου, αλλά και όλοι οι συγγενείς τους, όταν ακούν τα περί πρόληψης του καρκίνου. Στα περίφημα «αμαρτωλά» γκαλά δείπνα, διαλαλούν μεγαλόσχημοι και όχι μόνο, ότι πρώτος στόχος είναι η πρόληψη του καρκίνου, χωρίς όμως κανείς να λέει πως μπορεί να επιτευχθεί η πρόληψη. Αραδιάζουν ένα σωρό απαγορεύσεις, αλλά ξεχνούν ότι ο άνθρωπος, θέλει να ζήσει πρώτα και ύστερα να πεθάνει. Όλοι οι γιατροί, από τον πρώτο, ως τον τελευταίο, η πρώτη σύσταση την οποία απευθύνουν στους ασθενείς, είναι να αποβάλλουν το άγχος, λες και οι πονεμένοι και ταλαιπωρημένοι άνθρωποι, έχουν ένα κλειδί, το γυρίζουν και φεύγει το άγχος. Ακολουθούν οι «διαταγές» για κόψιμο του καπνίσματος, για τερματισμό της κατανάλωσης ποτού, για περιορισμό πολλών φαγητών, για αναγκαστική γυμναστική και ένα σωρό άλλες εντολές. Άσε που κάποιοι γιατροί, όταν δίδουν διαταγές, μυρίζουν τσιγάρο και δεν βλέπονται από τα κιλά τους. Το πιο «πονηρό» είναι η προσπάθεια απόσεισης των ευθυνών τους και φόρτωμα των ασθενών με ενοχές. «Εγώ στα λέω και εσύ κάνε ότι θέλεις… Αν δεν τα εφαρμόσεις θα πεθάνεις…» Ξεχνούν ότι ο «φόβος φέρνει κόλαση» και η εμπειρία της ζωής, δεικνύει ότι οι απαγορεύσεις και το όπλο του φόβου, έχουν προσωρινά αποτελέσματα. Από τη ποτοαπαγόρευση, μέχρι την απειλή ορατών και αόρατων εχθρών.
«Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα, (Κύπρος) με πληγώνει…» θα μπορούσαμε να πούμε, παραφράζοντας τον νομπελίστα ποιητή Γιώργο Σεφέρη. Οι ειδικοί λένε ότι κάθε χρόνο, πεθαίνουν στην Κύπρο, γύρω στα χίλια άτομα, λόγω της ποιότητας του αέρα. Με απλά λόγια, όταν κυκλοφορείς με το αυτοκίνητο, παράγεις επικίνδυνα καυσαέρια, τα οποία αναπνέουν οι άνθρωποι, συσσωρεύονται στους πνεύμονες και όχι σπάνια μετατρέπονται σε καρκίνους. Η πλάκα είναι ότι τα περισσότερα καυσαέρια εκπέμπονται κατά την εκκίνηση των αυτοκινήτων. Δηλαδή το ξεκίνα-σταμάτα, δεν οδηγεί μόνο σε μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμων, αλλά και σε περισσότερες εκπομπές καυσαερίων. Για το λόγο αυτό, πρώτα στην Γερμανία, πριν πολλές δεκαετίες, υιοθέτησαν νόμο, ώστε κατά την αναμονή στα φώτα τροχαίας, οι οδηγοί να σβήνουν το αυτοκίνητο. Ακολούθως ήρθε η τεχνολογία και τα αυτοκίνητα σβήνουν αυτόματα όταν δεν κινούνται. Στις μεγάλες και σοβαρές πόλεις του κόσμου, όλοι οι δρόμοι είναι μιας κατεύθυνσης, ώστε να μειώνονται τα δυστυχήματα. Φεύγουν και τα φώτα τροχαίας, εκτός εκεί που είναι απαραίτητα, ώστε να μειώνεται η ταλαιπωρία των οδηγών, αλλά και η ρύπανση. Το καλύτερο παράδειγμα είναι η Αθήνα, στην οποία έπρεπε να γίνει το μετρό, να φτιαχτούν νέοι δρόμοι χωρίς φώτα τροχαίας, ώστε να φύγει το νέφος και να αποκαλυφθεί ο «μαγικός» μπλε ουρανός της Αττικής.
Καλό είναι εκεί στα «αμαρτωλά» γκαλά δείπνα, να προστίθενται στις διακηρύξεις περί πρόληψης του καρκίνου και «ταπεινές» αλήθειες περί περιορισμού του άγχους και απλοποίησης της ζωής. Το κυκλοφοριακό χάος, κυριολεκτικά σκοτώνει, ψυχολογικά και σωματικά. Εξίσου βασανιστική και η αχρείαστη γραφειοκρατία, έστω και αν σήμερα λέμε ότι έχουμε και τεχνητή νοημοσύνη. Χαρτιά και άλλα χαρτιά, για να αποδεχθεί το αυτονόητο. Αποτέλεσμα πολλοί να μην τολμούν, ούτε να υποβάλουν αίτηση, για να λάβουν χορηγίες από το κράτος. Τραγικότερο παράδειγμα οι πραγματικοί αιτητές του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, οι οποίοι εκλιπαρούν συγγενείς και φίλους για να συμπληρώσουν το «χαρτολόι». Πολλές είναι και οι μικρές εταιρίες, οι οποίες δεν τολμούν να λάβουν μέρος σε διαγωνισμούς του δημοσίου, από τον φόβο της γραφειοκρατίας και έτσι μονοπωλούν οι μεγάλοι. Η απλή λογική των ανθρώπων του καφενέ, επιμένει ότι όλα γίνονται, για να αποτρέπονται οι πολίτες να υποβάλλουν αιτήσεις και για να μην ενοχλούνται οι «καρεκλοκένταυροι» και οι «μανδαρίνοι».
Πέραν από όλα αυτά, υπάρχει και η ρήση του Αγίου Πορφυρίου, η οποία συμπυκνώνει όλες τις αλήθειες για τον καρκίνο. «Έχω κάνει κι εγώ έρευνα για τον καρκίνο και έχω βρει αρκετά στοιχεία. Ο καρκίνος κυρίως βγαίνει σε μπερδεμένες ψυχές, σε αγχώδεις ανθρώπους, σε βασανισμένους από διάφορα γεγονότα, σε καταπιεσμένους. Όταν πάθεις κάτι και σου πουν ότι είναι καρκίνος, πρέπει να δοθείς πολύ στην αγάπη του Θεού. Να ηρεμήσεις, να ησυχάσεις, ν' αγαπήσεις τον κόσμο, να τ' αγαπήσεις όλα. Να είσαι όλο αγάπη και δοξολογία στο Θεό και να αγιάσει η ψυχή σου. Κι όταν αγιάσει η ψυχή σου, όταν προσκολληθείς στο Θεό και γίνει ηρεμία, το συμπαθητικό και το παρασυμπαθητικό και όλα τα συστήματα του οργανισμού θα ηρεμήσουν, και τότε ο καρκίνος, αν δεν θεραπευθεί, τουλάχιστον θα μείνει εκεί πού βρίσκεται...»
Παναγιώτης Καπαρής
Σχόλια