Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καρναβαλίστικα Χριστούγεννα στη Λευκωσία

Καρναβαλίστικα Χριστούγεννα στη Λευκωσία

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21.12.2025

«Καρναβαλίστικα» Χριστούγεννα. «Cyprus Christmas Parade». Χριστουγεννιάτικη παρέλαση, όπως την ονόμασαν, διοργάνωσε ο Δήμος Λευκωσίας, στην ταλαιπωρημένη λεωφόρο Μακαρίου, η οποία κατέληξε στην πολύχρωμη, πολυεθνική και καταταλαιπωρημένη πλατεία Ελευθερίας. Στην παρέλαση προπορευόταν η Φιλαρμονική του Παγκυπρίου Γυμνασίου και ακολουθούσαν Μαζορέττες του Σώματος Κυπρίων Οδηγών, νεράιδες, μασκότ, Άγιοι Βασίληδες με ξωτικά,  χιονάνθρωποι, αρκούδοι και ένα «fire show», δηλαδή ένας νεαρός ο όποιος χόρευε και στριφογύριζε ένα κοντάρι με φωτιά στις δύο άκρες. Αποκορύφωνα της εκδήλωσης, για να μην ξεχνιόμαστε, διαφημιστικά αυτοκίνητα και μια παλιά μοτοσυκλέτα, στολισμένα με φωτάκια. Και για «φύλο συκής» στο «Kitsch Christmas Parade» (κιτς είναι το αισθητικά κακόγουστο) το αυτοκίνητο παροχής βοήθειας του Δήμου, το οποίο στολίστηκε καταλλήλως με φωτάκια. Άνθρωποι του Δήμου με ασυρμάτους συντόνιζαν την παρέλαση και όλα πήγαν «τέλεια». Η μουσική στην διαπασών και χιλιάδες μικροί και μεγάλοι, απαθανάτιζαν το γεγονός με τα κινητά τους τηλέφωνα. Ο στόχος επιτεύχθηκε και γέμισε η Μακαρίου και η Πλατεία Ελευθερίας με κόσμο. Το Tik Tok, το Instagram και το Facebook πήραν φωτιά και όλοι έλεγαν «τι καλά και τι ωραία…» Η παρέλαση τέλειωσε και οι «συνηθισμένοι» καταφρονημένοι άνθρωποι στο κέντρο της Λευκωσίας, πήραν ξανά τις θέσεις τους, αναζητώντας ανθρώπους, με τσιγάρα και ποτά.

 

Όλα για τα Χριστούγεννα, αλλά χωρίς τον Γεννηθέντα Χριστό. Όλα για το «Δόξα εν υψίστοις θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία» αλλά στις ψυχές βασιλεύουν οι φουρτούνες, τα άγχη και η μοναξιά. Οι «προχωρημένοι» άνθρωποι, αντικατέστησαν στις ευχετήριες κάρτες, το «Καλά Χριστούγεννα», με το «Καλές Γιορτές». Έβαλαν τα ψεύτικα δεντράκια και τους χοντρούληδες Αηβασίληδες, στη θέση της Φάντης, Εισήγαγαν τα ξενόφερτα λεγόμενα ρεβεγιόν της παραμονής των Χριστουγέννων, στην θέση του Χριστουγεννιάτικου γεύματος, ανήμερα της μεγάλης γιορτής. Το μοναξιασμένο μελαγχολικό πλήθος των Χριστουγέννων, πολεμά για λίγες στιγμές χαράς. Οι ψυχολόγοι όπως ο Τζέρολντ Ροζενμπάουμ, καθηγητής στο Χάρβαρντ, εξηγεί ότι: «οι άνθρωποι προσδοκούν να περάσουν τις πιο υπέροχες γιορτές, όμως η πραγματικότητα τους απογοητεύει. Ευθύνονται και τα Μέσα Ενημέρωσης. Η ιδανική εικόνα που προβάλλουν, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική ζωή. Μόλις ανάβουν τα πολύχρωμα λαμπάκια, αυτομάτως όλοι σκέπτονται όσα πρέπει να κάνουν, όσα δεν πρόλαβαν πέρυσι, όσα θα ήθελαν και πόσο ωραία περνούσαν μικροί... Το άγχος στα ύψη. Ακόμη κι αν νιώθουν χάλια, πρέπει να δείχνουν χαρούμενοι…».

Παλιό και ωραίο παρελθόν θα έλεγαν πολλοί. Δεν πέρασαν πολλά χρόνια, όταν στο κέντρο και σε πολλές γωνιές της Λευκωσίας, ο αείμνηστος Λέλλος Δημητριάδης, τοποθέτησε την περίφημη, σε τρία επίπεδα, εικόνα της Γέννησης του Χριστού, του Γιάννη Τσαρούχη. Βυζαντινή ομορφιά, η οποία αποτελούσε άγγιγμα ειρήνης στις ψυχές των διερχομένων. Ακόμη στο κέντρο της Λευκωσίας, υπήρχε η φάντη με ζωντανά ζώα, την οποία απολάμβαναν κυρίως τα παιδιά, τα οποία όχι μόνο έβλεπαν, αλλά και μυρίζονταν τα ζώα, χαμένη σήμερα εμπειρία για τα παιδιά. Τα στολίδια στους δρόμους ήταν λιγότερο φανταχτερά και είχαν και σχήματα τα οποία παρέπεμπαν στα Χριστούγεννα. Φέτος, ίσως ελέω και κυπριακής προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τα στολίδια είναι σε αλλοπρόσαλλα σχήματα. Εκτός και αν οι αρμόδιοι του Δήμου Λευκωσίας, ως καλοί Ευρωπαίοι, αντικατέστησαν τα Χριστούγεννα, με μια χειμωνιάτικη γιορτή. Κάτι το οποίο πράττουν οι μουσουλμάνοι στα κατεχόμενα, οι άθεοι στην Κίνα, οι αδιάφοροι στην Ευρώπη, αλλά και σε όλες τις χώρες του κόσμου, οι οποίοι λένε ότι γιορτάζουν Χριστούγεννα, αλλά χωρίς την Γέννηση του Χριστού.

 

Τα πολύχρωμα φωτάκια σβήνουν, μόλις ο πιστός εισέρχεται στην Εκκλησία, όταν μυρίζεται το λιβάνι, όταν βλέπει το ιλαρό φως των καντηλιών, όταν απολαμβάνει τους Χριστουγεννιάτικους ύμνους και όταν η ψυχή του ειρηνεύει οντολογικά. Οι νέοι και οι μεγαλύτεροι στην ηλικία, οι οποίοι κατακλύζουν τους ναούς, όχι μόνο τα Χριστούγεννα, αλλά και όλο τον χρόνο, κάτι ξέρουν παραπάνω. Συμμετέχουν στην εκκλησιαστική ζωή, ενώνονται με τον Θεό, μέσω της Θείας Κοινωνίας και βιώνουν παραδείσιες στιγμές χαράς. Τα πολλά λόγια είναι περιττά, μπροστά στα παραδοσιακά κάλαντα της Θράκης: « Εδώ ήρθαμε να παινέσουμε, χαρείτε κι ας χαρούμε, προτού μας εύρει ο θάνατος κι ύστερα λυπηθούμε. Εψές γεννήθηκε ο Χριστός, κι ο κόσμος δεν το νιώθει». Και στα κυπριακά κάλαντα: « Χρόνια πολλά να ζήσετε, να ‘στε ευτυχισμένοι, τζιαι στο κορμίν τζιαι στην ψυσιήν, να ‘σαστιν πλουμισμένοι». Και σίγουρα στον εκκλησιαστικό ύμνο:  «Xριστός γεννάται δοξάσατε, Xριστός εξ ουρανού απαντήσατε, Xριστός επί γης υψώθητε. Άσατε τω Kυρίω πάσα η γη και εν ευφροσύνη, ανυμνήσατε λαοί, ότι δεδόξασται»…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...