Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οίστρος χρεώσεων

Οίστρος χρεώσεων

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ  16.11.2025

Οίστρος κατέλαβε, πρώτα τους τοπικούς άρχοντες και ακολούθους τους αξιωματούχους του κράτους και χρεώνουν τα πάντα. Ακόμη λίγο θα χρεώνουν και τον αέρα που αναπνέουμε. Και όλα αυτά την ώρα που ο Υπουργός Οικονομικών και η κυβέρνηση παινεύονται για την πλεονάσματα και την μείωση του δημοσίου χρέους. Τελευταία «τρελή» χρέωση, για την διαχείριση των όμβριων υδάτων. «Τρελές» είναι και οι πολλές χρεώσεις στο λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος, οι οποίες είναι ακατανόητες για όλους τους καταναλωτές, ακόμη και για τους βουλευτές. Ανάλογες χρεώσεις παντού, όπου το κράτος εισπράττει τέλη από τους πολίτες. Φυσικά κανένας δεν λέει πόσο στοιχίζουν διοικητικά - σε υπαλλήλους και ηλεκτρονικά προγράμματα-  όλες αυτές οι χρεώσεις και πόση εξοικονόμηση θα υπήρχε, αν συμμαζεύονταν όλες σε μια χρέωση. Ο έλεγχος να γινόταν από μια ομάδα, ειδικών «τίμιων και απονήρευτων» και σίγουρα θα προέκυπτε μεγάλη εξοικονόμηση για τους πολίτες. Εδώ για να αλλάξουν το «αμαρτωλό» λογισμικό για τις κάμερες φωτοεπισήμανσης στους δρόμους, ζητήθηκαν εκατομμύρια ευρώ. Άραγε πόσα άραγε πληρώνουν οι τοπικές αρχές και οι άλλες υπηρεσίες, όταν αλλάζουν λογισμικά, λογότυπα και επιστολόχαρτα; Φυσικά ξένος «ποπός» χίλιες ξυλιές, όπως λέει και η λαϊκή ρήση.

 

Μια άλλη «πονηριά» είναι τοποθέτηση σχεδόν παντού, μηχανών χρέωσης για στάθμευση. Είτε σε δρόμους, είτε σε άδεια οικόπεδα. Πρόσφατα στο Πλατύ Αγλατζιάς, απέναντι από την Εκκλησία του Αποστόλου Ανδρέου, σε ένα τεράστιο χώρο στάθμευσης, ο οποίος στο παρελθόν προοριζόταν για Δημοτικό Μέγαρο, τοποθετήθηκαν μηχανές χρέωσης. Για χρόνια ο κόσμος στάθμευε και μετέβαινε σε καταστήματα και καφετέριες της περιοχής. Μετά την τοποθέτηση των μηχανών χρέωσης ο χώρος έμεινε άδειος. Ο κοσμάκης ψάχνει χώρους στάθμευσης σε δευτερεύοντες δρόμους. Γίνεται το σώσε για να περάσεις και μεταφέρθηκε η μόλυνση του περιβάλλοντος μέσα στα σπίτια. Μπορεί να γκρινιάζουν οι μικρο-επιχειρηματίες της περιοχής και δεν ξέρουμε αν βγήκαν τα έξοδα των μηχανών, αλλά ποιος ακούει ποιόν; Άσε και τις εξωφρενικά υψηλές τιμές χρέωσης για στάθμευση. Όσα θέλεις για καφέ, θέλεις και για χώρο στάθμευσης. Άραγε οι μεγάλα πολυκαταστήματα, τα οποία προσφέρουν δωρεάν πάρκινγκ, σκέφτονται διαφορετικά;

 

Σε άλλες χώρες υπάρχουν, αξιόπιστα μέσα μαζικής μεταφοράς, λειτουργεί παντού το σύστημα το “park and ride” και το κυριότερο οι μετακινήσεις, είναι ανάλογες με τις καιρικές συνθήκες του τόπου. Στις βόρειες χώρες το ποδήλατο είναι απόλαυση, μέσα στο ψιλόβροχο και χωρίς ανηφόρες και κατηφόρες. Σε άλλες χώρες ιδανικό μέσο, είναι τα ηλεκτροκίνητα πατίνια, σε δρόμος χωρίς αυτοκίνητα και σε άλλες χώρες είναι ιδανικές οι μικρές μοτοσικλέτες. Εμείς μείναμε εδώ και δεκαετίες σε «φαντασμαγορικά» εγκαίνια ποδηλατοδρόμων, στους οποίους δεν όμως κυκλοφορούν ποδήλατα.   

 

Στον ίστρο των χρεώσεων, εισήλθαν το τελευταίο διάστημα και οι παραλιακοί Δήμοι. Στον Πρωταρά, στον πλούσιο Δήμου Παραλιμνίου, τοποθετήθηκαν πρόσφατα μηχανές χρέωσης για ντους με πιστωτικά κάρτα. Καλά ο λουόμενος θα βγαίνει από την θάλασσα, θα κρατεί το τηλέφωνο με τους άμμους, για να κάνει ένα ντους; Εκτός και αν η πονηριά είναι για να χαλούν τα τηλέφωνα και να έχουν δουλειά οι επιχειρηματίες; Πόσο άραγε θα κερδίσει ο Δήμος, με αυτές τις χρεώσεις; Ας καλέσει τους ξενοδόχους και τους εστιάτορες να πληρώνουν το νερό και ας αφήσουν τις κουτοπονηριές. Αν είναι για εξοικονόμηση νερού, εδώ γελάμε, αφού αν είναι αλήθεια, το 40% του νερού χάνεται μέσα από πεπαλαιωμένες σωλήνες. Δεν ξέρουμε πόσο στοίχισε το σύστημα και δεν ξέρουμε αν σκέφτηκαν ότι μπορεί να μειωθεί η «πελατεία». Στην Κύπρο το σχοινί του χωριάτι, μονό δεν φτάνει, αλλά διπλό φτάνει και περισσεύει.

 

Ξεχασμένη λέξη στην δημόσια υπηρεσία και τις τοπικές αρχές φαίνεται ότι είναι η λέξη εξοικονόμηση. Εδώ και δεκαετίες εισήλθε η ψηφιακή τεχνολογία και εδώ και λίγα χρόνια η τεχνητή νοημοσύνη – ίσως το επόμενο δράμα για τον τόπο μας – και όμως η γραφειοκρατία αυξήθηκε αντί να μειωθεί. Διευθυντάδες και παραδιευθυντάδες, πίσω από ακατανόητους κανονισμούς, ζητούν έγγραφα και άλλα έγγραφα, ταλαιπωρώντας τους πολίτες, σε ένα όργιο χαμένων εργατοωρών και απίστευτου κόστους. Καλό είναι στο Προεδρικό, να αναθέσουν σε μια ομάδα «έξυπνων» υπαλλήλων να εξετάσει τα έγγραφα τα οποία ζητούν οι υπηρεσίες για να εκδώσουν είτε μια άδεια, είτε ένα πιστοποιητικό. Το σίγουρο είναι ότι θα εκπλαγούν.  Η κοινή λογική δεν είναι καθόλου κοινή στο δημόσιο. Ίσως είναι καιρός, να ξεκινήσει ένας σοβαρός αγώνας από τις συντεχνίες για το τετραήμερο εργασίας, με το απλό επιχείρημα ότι όπου εφαρμόστηκε αυξήθηκε και η παραγωγικότητα και μειώθηκε η ταλαιπωρία των πολιτών. Τα πάντα ρει και στην δημόσια υπηρεσία.

 

Παναγιώτης Καπαρής

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...