Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στο θρόνο ο ταπεινός Χριστοδουλίδης

 Στο θρόνο ο ταπεινός Χριστοδουλίδης

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19/2/2022




 «Θέλει καρδιά Χριστιανού», όπως έλεγαν οι παππούδες μας, για να αντέξει κανείς, τόσες λοιδορίες, τόσες βρισιές, τόσες πρωτοφανείς σε πάθος επιθέσεις και να μην απαντά. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, εδώ και ένα χρόνο και τι δεν άκουσε από τον Αβέρωφ Νεοφύτου, αλλά και δεκάδες άλλους πολιτικούς του αντιπάλους, χωρίς ποτέ να μπει στον πειρασμό, το ανθρώπινο «γιατί» και να απαντήσει στα πυρά, κάτι το οποίο πολύ εύκολα, θα μπορούσε να πράξει. Ο χρόνος κύλισε, οι εκλογές κρίθηκαν και τα πάνω ήρθαν κάτω. Στην ιστορία θα μείνει σίγουρα, η μετεκλογική συνάντηση του Νίκου Χριστοδουλίδη, με τον Αβέρωφ Νεοφύτου. Οι εναγκαλισμοί ήταν μέχρι και παρεξηγήσεως, ανήμερα της εορτής του Αγίου Βαλεντίνου. Τελικά η εκδίκηση είναι κρύο πιάτο και η χειρότερη τιμωρία είναι η αγάπη προς τον «εχθρό», όπως θα έλεγαν και οι φιλόσοφοι του κόσμου τούτου. Εκτός και αν υπεισέρχονται άλλοι παράγοντες, τους οποίους δεν ξέρουμε.

 

Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, εκ πρώτης όψεως και με θρησκευτικά κριτήρια, αναδεικνύεται ως ένας «νεομάρτυρας», ο οποίος «στεφανώθηκε» για την ταπείνωση του, με τον «θρόνο» του Προέδρου. Ωστόσο υπάρχουν και τα επικοινωνιακά κριτήρια, τα οποία στηρίχθηκαν σε άλλους κανόνες και κυρίως στις μεγάλες γκάφες- με την ομιλία του και όχι μόνο- στην αρχή της προεκλογικής του εκστρατείας. Ίσως αυτές οι «αστοχίες» και οι ταπεινές αναπροσαρμογές οι οποίες έγιναν, οδήγησαν τον Νίκο Χριστοδουλίδη στο ύπατο αξίωμα. Εκπληκτικό είναι και το γεγονός ότι ο νέος Πρόεδρος της Κύπρου, πολεμήθηκε από το σύνολο σχεδόν των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Και όμως κατάφερε να ανατρέψει τον κανόνα των τελευταίων δεκαετιών, ο οποίος ήθελε να ανέρχονται στην εξουσία, μόνο όσοι τα είχαν καλά με τους καναλάρχες και τους εκδότες.

 

Η εκλογή του Νίκου Χριστοδουλίδη, απέδειξε και την δύναμη των πολιτών, οι οποίοι γύρισαν την πλάτη σε παραδοσιακά πανίσχυρα κόμματα και εξέλεξαν ένα ανεξάρτητο υποψήφιο, τον οποίο εκδίωξε κακήν κακώς το κόμμα του. Το πιο σημαντικό όμως, είναι ότι ύστερα από δεκαετίες και την εποχή του Γιώργου Βασιλείου, ανέρχεται στο ύπατο αξίωμα, ένας άνθρωπος ο οποίο δεν είναι συνταξιούχους, φαίνεται απόλυτα υγιής και δείχνει ότι έχει όρεξη για σκληρή δουλειά. Μετά το «θαύμα» της Αννίτας Δημητρίου, η οποία κατέλαβε το ύπατο αξίωμα στην Βουλή, τώρα έχουμε ακόμη ένα «θαύμα», από τον Νίκο Χριστοδουλίδη, ο οποίο ανήλθε στο ύπατο αξίωμα της Κυβέρνησης.

 

Η πείρα στην ζωή, είναι πανάκριβη και δεν αγοράζεται. Στην πολιτική, η σοφία των «γερόντων», αποτελεί ανάγκη για όλους τους ηγέτες. Τα λάθη στην ζωή πληρώνονται σε οικογενειακό επίπεδο, αλλά στην πολιτική σε εθνικό επίπεδο. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, μέχρι στιγμής δεν έδειξε ότι έχει δίπλα του, «σοφούς» ανθρώπους, εκτός και αν βρίσκονται στο παρασκήνιο. Οι ηγέτες κρίνονται και αναδεικνύονται, κατά κανόνα, από την επιλογή των ανθρώπων, τους οποίους έχουν δίπλα τους. Ο αείμνηστός Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος «έριξε» την Ελλάδα στον ωκεανό της τότε ΕΟΚ για να μάθει να κολυμπά, στο πρώτο του Υπουργικό Συμβούλιο, διόρισε πολλούς «αντιπάλους» του, προκαλώντας την γκρίνια των υποστηρικτών του. Έλεγε ότι επέλεξε συνεργάτες στην βάση των προσόντων τους και όχι στη βάση των συμπαθειών του. Σημείωνε ακόμη ότι «στέγνωσε την ψυχή του, για να κυβερνήσει την Ελλάδα.» Και οι βάσεις τις οποίες έθεσε πριν 50 χρόνια, «γλύτωσαν» την Ελλάδα από εμφυλίους πολέμους και ακραίες πολιτικές συγκρούσεις, έστω και αν τα λάθη και οι λαμογιές, ποτέ έλειψαν.

Το μεγάλο στοίχημα για τον Νίκο Χριστοδουλίδη, ακούει στο όνομα, εκσυγχρονισμός της Δημόσιας Υπηρεσίας, ώστε να σταματήσουν τα φαινόμενα διαπλοκής και διαφθοράς. Θα πρέπει να μετατραπεί σε ένα νέο Ηρακλή, ο οποίος θα σκοτώσει την Λερναία Ύδρα και θα καθαρίσει τους Στάβλους του Αυγεία. Το εγχείρημα σήμερα, διέρχεται μέσα από την σύγχρονη τεχνολογία, η οποία δεν σταματά στην απλή χρήση των υπολογιστών, αλλά απαιτεί την χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, ακόμη και νεώτερων τεχνολογιών. Πέραν από τα άψυχα μηχανήματα, χρειάζονται άνθρωποι με γνώσεις, ικανότητες και κυρίως με τιμιότητα. Θα πρέπει να τεθούν ξεκάθαροι κανόνες, χωρίς αμφισημίες και σκιές, τόσο για τις προσλήψεις, όσο και τις προαγωγές στο δημόσιο. Καλό είναι να προχωρήσει και ο ανασχεδιασμός της Δημόσιας Υπηρεσίας, με την προοπτική της επόμενης 30ετίας. Με απλά λόγια να καταργηθούν θέσεις και υπηρεσίες και να δημιουργηθούν νέες, σύμφωνες με τις σύγχρονες ανάγκες. Πέραν από όλα αυτά, ο Νίκος Χριστοδουλίδης, θα πρέπει να ξαναδιαβάσει τον «ηγεμόνα» του Μεγάλου Φωτίου και σίγουρα θα βρει τον δρόμο για μια νέα Κύπρο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...