Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κλήρωση για τον νέο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου

 Κλήρωση για τον νέο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου


ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27.11.2022




Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους αγίους, είναι ο μακαριστός Πατριάρχης Σερβίας Παύλος, ο οποίος ήταν ο μόνος Ιεράρχης, ο οποίος δεν επιθυμούσε να ανέλθει στον Πατριαρχικό Θρόνο το 1990. Ωστόσο «ελέω Θεού» και με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος, ανήλθε στο Θρόνο του Αγίου Σάββα. Η Εκκλησία της Σερβίας ακολουθεί τον αποστολικό τρόπο εκλογής, δηλαδή με κλήρωση. Η διαδικασία έγινε με θαυμαστό τρόπο. Εκλέκτορες είναι οι Επίσκοποι, οι οποίοι επιλέγουν το τριπρόσωπο. Προϋπόθεση είναι να λάβουν οι τρεις πρώτοι, τουλάχιστον 13 ψήφους.  Στον πρώτο γύρο, εξελέγησαν στο τριπρόσωπο δύο Επίσκοποι. Ο μακαριστός Παύλος έλαβε μόνο 11 ψήφους. Ακολούθησαν ακόμη εννέα γύροι ψηφοφορίας για να λάβει ο Πατριάρχης Παύλος, 20 ψήφους και να εισέλθει στο τριπρόσωπο. Η τελική φάση της εκλογής έγινε στην Μονή Τρόνοσσα, κατά την Θεία Λειτουργία. Τρεις σφραγισμένοι φάκελοι με τα ονόματα των υποψηφίων, τοποθετήθηκαν εντός του Ιερού Ευαγγελίου. Ο ηγούμενος της Μονής, επέλεξε ένα στην τύχη, μπροστά από την Ωραία Πύλη και τον έδωσε στον μεγαλύτερο στην ηλικία αρχιερέα. Έγραφε το όνομα του Επισκόπου Ράσκας και Πρίζρεν Παύλου, ο οποίος και ενθρονίστηκε Πατριάρχης. Ο ίδιος στενοχωρήθηκε πολύ για την εκλογή του, αλλά δέχθηκε με ταπείνωση το θέλημα του Θεού λέγοντας: «Βάζω ένα τάμα, από τώρα και στο εξής μέχρι να πεθάνω, να Σου λειτουργώ καθημερινά και Εσύ, όπως γνωρίζεις, να αναπληρώσεις τις ελλείψεις μου και τις ατέλειές μου». Και το τάμα του, το τήρησε σε όλη του την ζωή. Ακόμη και όταν ήταν σε αποστολές, λειτουργούσε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του.

 

Ο γίγαντας στην ψυχή και καχεκτικός στο σώμα, λόγω πολλών ασθενειών και ταλαιπωριών, Πατριάρχης Παύλος, ο οποίος ήταν και ελληνομαθής, με την ανάδειξη του στον Θρόνο, έπεσε στην πυρά του πολέμου. Κλήθηκε να στηρίξει και να δώσει δύναμη στους Σέρβους, οι οποίοι ήρθαν αντιμέτωποι με τον φρικαλέο εμφύλιο πόλεμο, την καταστροφή και διάλυση της Γιουγκοσλαβίας από τους δυτικούς, την ανέχεια και τον πόνο των ανθρώπων, ακόμη και την αμφισβήτηση των ιερών και οσίων. Ο Θεός τελικά, έθεσε τον κατάλληλο άνθρωπο, στην κατάλληλη ώρα, στο Θρόνο του Αγίου Σάββα, όπως παραδέχονταν και όλοι όσοι αμφισβητούσαν τις δυνατότητες του. Δίδασκε με την αγία ζωή του, αλλά και με τα λόγια του: «Να είμαστε άνθρωποι... Την ειρήνη χρειάζονται ομοίως όλοι οι άνθρωποι, όπως ημείς και ο εχθροί μας… Ηρωισμός είναι το να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου από τους εχθρούς μου, ενώ τιμιότητα είναι το να υπερασπίζομαι τον εχθρό μου από τον εαυτό μου…»

 

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου, στην πρώτη της συνεδρία, με την ταφή του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου του Β’, τροποποίησε τον Καταστατικό Χάρτη, πριν ακόμη εφαρμοστεί, υιοθετώντας ουσιαστικά το πολιτειακό σύστημα για την εκλογή του Προκαθημένου της Εκκλησίας. Θεσμοθέτησε την υποβολή υποψηφιοτήτων και εισήγαγε ψηφοδέλτια με ονόματα και φωτογραφίες. Αποτέλεσμα ήταν να ακολουθήσουν εισηγήσεις από υποψηφίους για εκλογή Αρχιεπισκόπου στην βάση της πλειοψηφίας, για βαρύνουσα σημασία στην ψήφο των πιστών και το χειρότερο στην έναρξη μιας προεκλογικής εκστρατείας, με κανόνες πολιτικού μάρκετινγκ. Δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν τους Ιεράρχες, σαν πολιτικούς και Ιεράρχες «στρογγυλεύουν» τα λόγια τους, ξεχνώντας την έννοια της αμαρτίας και της αγιότητας, για να προσεγγίσουν ψηφοφόρους. Βεβαίως «ουδέν κακόν αμιγές καλού», αφού η παρέλαση υποψηφίων από τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, αποκάλυψε σε μεγάλο βαθμό και την αλήθεια των Ιεραρχών, μέσα από την όψη των προσώπων τους, αλλά και την χροιά των λόγων τους.

 

Καλό είναι να υπάρξει προβληματισμός, έστω και τώρα, η Ιερά Σύνοδος να συνέλθει εκ νέου, να τροποποιήσει και πάλι το Καταστατικό, να υιοθετήσει τον αποστολικό τρόπο εκλογής, δηλαδή με κλήρωση ανάμεσα στο τριπρόσωπο. Με τον τρόπο αυτό θα τερματιστούν οι φανατισμοί, πρώτα από πιστούς και ύστερα από Ιεράρχες. Θα τερματιστούν πολλά «καραγκιοζλίκια» από ανθρώπους, οι οποίοι νομίζουν ότι με την εκλογή του «δικού» τους, είτε θα βρουν οι ίδιοι μια θέση στον παράδεισο, είτε θα σώσουν την Κύπρο. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι, είτε έτσι, είτε αλλιώς, θα εκλεγεί ο κατάλληλος Αρχιεπίσκοπος για τις δύσκολες μέρες και ώρες, οι οποίες προδιαγράφονται, για την Κύπρο, τον ελληνισμό, αλλά και για όλο τον κόσμο. Τα τύμπανα του πολέμου κτυπούν δυνατά και ήδη η πείνα δείχνει τα δόντια της, σε όλη την Ευρώπη. Πέραν από όλα αυτά: «Πάντα χορηγεί το Πνεύμα το Άγιον, βρύει προφητείας, ιερέας τελειοί, αγραμμάτους σοφίαν εδίδαξεν, αλιείς θεολόγους ανέδειξεν, όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας…»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...