Η ομορφιά και οι δονζουάν του έρωτα
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6-2-2022
(έργον Χαράλαμπου Επαμεινώνδας)
Το
ομορφότερο θέαμα πριν αρκετά χρόνια στους δρόμους της Αθήνας και της
Θεσσαλονίκης, ήταν να βλέπεις ερωτευμένα νεαρά παιδιά, κυρίως φοιτητές, να
φιλούνται παθιασμένα στις στάσεις των λεωφορείων και μερικές φορές και μέσα στα
λεωφορεία. Οι ψυχρές στάσεις, ξαφνικά έπαιρνα «φωτιά» και οι δεκάδες
κουρασμένοι και βαριεστημένοι εργάτες, οι οποίοι ανέμεναν τα θορυβώδη
λεωφορεία, ως δια μαγείας ξυπνούσαν και σχολίαζαν σκωπτικά και με πολύ χιούμορ
το θέαμα. Η κούραση εξαφανιζόταν, οι άγνωστοι επιβάτες γίνονταν για λίγο
γνωστοί και φυσικά ούτε λόγος για καταθλίψεις και απελπισίες. Τα ερωτευμένα
νιάτα πρόσφεραν δωρεάν θέαμα και χαρά στους μεγαλύτερους, έστω και με μια δόση
χαιρέκακης επίδειξης. Υπήρχαν και τα θύματα αυτής της όμορφης τρέλας. Ήταν οι
νέοι οι οποίοι δεν μπορούσαν να βρουν ταίρι. Ήταν οι χωρισμένοι και οι
πληγωμένοι του έρωτα, οι οποίοι ζήλευσαν, μέχρι μανίας και «τρώγονταν» με τα
ρούχα τους και την τύχη τους.
Τα χρόνια
πέρασαν και τα «δαιμονιώδη» κινητά τηλέφωνα, ήρθαν και πήραν την θέση του έρωτα
και της ανθρώπινης επαφής. Όλοι στις στάσεις λεωφορείων κρατούν το «μαραφέτι»
στο χέρι και ούτε καταδέχονται να που μια καλημέρα. Ακόμη και οι άγραφοι
κανόνες της ευγένειας προς τους γεροντότερους, τις γυναίκες οι οποίες
εγκυμονούν και τους άλλους αναξιοπαθούντες, ξεχάστηκαν μπροστά στην ανάγκη να
κάθονται οι «κινητό-πληκτοι» για να μπορούν πιο εύκολα να απολαμβάνουν το πάθος
του σερφαρίσματος. Αποτέλεσμα είναι να χάνεται η ανθρώπινη επαφή, η πηγή της
χαράς. Ακόμη ούτε λόγος για κομπλιμέντα, για γλυκές ματιές ακόμη και για
αρώματα τα οποία συνεγείρουν και τους απαθείς. Σε όλα πρέπει να προστεθούν και
οι άτεγκτοι «αντι-ερωτικοί», περί σεξιστικής συμπεριφοράς νόμοι, οι οποίοι
έθαψαν κυριολεκτικά το ερωτικό παιγνίδι. Αποτέλεσμα είναι να κυριαρχούν τα
διαδικτυακά «πορνοσάιτ» με πρώτα και καλύτερα τα κυπριακά και να ανθίζουν οι
κάθε είδος σεξουαλικές βασανιστικές παρεκτροπές. Στην Ιταλία, τουλάχιστον μέχρι
πριν μερικά χρόνια, αποτελούσε μεγάλη προσβολή για μια νέα γυναίκα, να μην
δέχεται κομπλιμέντα από τους άντρες. Στην Σερβία υπάρχει παροιμία η οποία λέει,
ότι οι γυναίκες προτιμούν ένα άντρα ο οποίος να τις χαστουκίζει, παρά ένα άντρα
ο οποίος να μην μιλά ή να υποτιμά μια γυναίκα.
Ο
ανέραστος, εν πολλοίς, σύγχρονος τρόπος ζωής τείνει να ανατρέψει ακόμη και τον
πατέρα της ψυχανάλυσης τον Σίγκουμντ Φρόιντ, ο οποίος, λίγο ως πολύ, αποτύπωσε
την βασική αρχή, ότι όλα περιστρέφονται γύρω από το γενετήσιο ένστικτο. Φυσικά
η φύση είναι πάνω από τις ανθρώπινες νόρμες και τους ανθρώπινους νόμους. Ο
έρωτας πάντα θα κυριαρχεί στην ανθρώπινη συμπεριφορά, ακόμη και στην ψυχρή
επαγγελματική δράση. Ο αείμνηστος ψυχίατρος Γιάγκος Μικελλίδης, με τον λαγαρό,
όσο και προκλητικό του λόγο, έλεγε ότι: « Οι ερωτευμένοι θέλουν να βρίσκονται
συνεχώς μαζί, ανοίγουν τη ψυχή και το σώμα τους στον άλλο και απολαμβάνουν
χωρίς άγχος και τύψεις όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Όσο περνούν τα χρόνια, η
επικοινωνία σωματική και ψυχική, γίνεται ακόμη καλύτερη και η ένταση του έρωτα
δεν μειώνεται αλλά αντιθέτως αυξάνει. Το σεξ χωρίς έρωτα είναι απλά ένα είδος
γυμναστικής».
Υπάρχουν
και οι φιλόσοφοι οι οποίοι υποδεικνύουν: «ουαί σ' αυτούς που δεν ηγάπησαν πολύ,
δεν θα τους αφεθούν οι αμαρτίες. Ουαί σ' αυτούς που δεν ηγαπήθησαν υπ' ουδενός
πολύ, γιατί δεν αφέθηκαν ποτέ να είναι όμορφοι...» Αλίμονο λοιπόν σ' όλους που
απέτυχαν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, που δεν πέτυχαν να ανοίξουν την καρδιά
τους, να αφήσουν τη λογική, να παλέψουν για τα μεγάλα και τα ωραία, να
θυσιαστούν για τον άλλο και να θυσιάσουν τον εαυτό τους. Αλίμονο σ' αυτούς που
δεν έκαναν όμορφο τον εαυτό τους, δεν τον στόλισαν με χάρες και ομορφιές, με
αρετές και χαρίσματα, σ' αυτούς που δεν τόλμησαν να εκτεθούν και να
ταπεινωθούν, για χάρη της ομορφιάς του έρωτα και της αγάπης. Ουαί και ξανά ουαί, σ’ αυτούς δεν αγαπήθηκαν,
γιατί η αγάπη δεν έχει σχέση, ούτε με τους «βαλεντίνους», ούτε με τις
διαστροφές, ούτε και με τις προκλήσεις των κάθε λογής πουριτανών Δον Ζουάν, που
στην αποτυχία τους να αγαπήσουν, μετέτρεψαν το κορμί σε ναρκωτικό λήθης και την
επαφή της σάρκας, σε μιζέρια της μοναξιάς. Το καλύτερο όμως το είπαν οι
Μικρασιάτες, με το τραγούδι: «Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι ωραία, σ’ αγαπώ γιατί είσαι
εσύ… και αγαπώ τον κόσμο όλο, γιατί ζεις και εσύ μαζί…» Η τέλεια αγάπη έξω
βάλλει τον φόβο, έξω βάλλει και το άγχος της ζωής….
Σχόλια