Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο


Χειροβομβίδες πυρόσβεσης

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11/7/2021

 

«Χειροβομβίδες πυρόσβεσης», είναι η νέα ανακάλυψη μιας ομάδας πανέξυπνων νέων της Κύπρου, η οποία προς το παρόν βρίσκεται σε επίπεδο δοκιμών. Όπως λέγεται, γιατί δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα επισήμως, έχει το μέγεθος χειροβομβίδας και λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Στον πόλεμο των πυρκαγιών, ο πυροσβέστης ή οποιοδήποτε εκπαιδευμένο άτομο, απασφαλίζει την περόνη και ρίχνει την χειροβομβίδα εντός του καιόμενου σπιτιού. Η χειροβομβίδα εκτοξεύει μια χημική ουσία, η οποία σβήνει σε χρόνο ρεκόρ την φωτιά. Όλα αυτά σε επίπεδο πειραμάτων, αλλά μέχρι η ανακάλυψη να τελειοποιηθεί, να πατενταριστεί και να οδηγηθεί στο εμπόριο, θα πρέπει να γίνουν παρά – πάρα πολλά, τα οποία στοιχίζουν και πάρα – πάρα πολλά. Εδώ ακριβώς είναι η θέση του κράτους, το οποίο θα πρέπει να αναλάβει να μετατρέψει την επινόηση του έξυπνου νέου επιστήμονα, σε εμπορικό προϊόν, το οποίο στο τέλος της ημέρας θα φέρει τεράστια έσοδα και κέρδη στον τόπο. Οι σοβαρές χώρες του κόσμου, οι οποίες κυνηγούν τα «δυνατά μυαλά», αφήνουν τους επιστήμονες να εργάζονται απερίσπαστα, μακριά από την γραφειοκρατία και αναθέτουν σε άλλους οργανισμούς την γραφειοκρατική κατοχύρωση και προώθηση μιας ανακάλυψης. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η μεγάλη ευθύνη όλων των Πανεπιστημίων, τα οποία πρέπει επιτέλους να καταστούν και φυτώρια για έρευνα και όχι απλά εμπορικοί οργανισμοί, για παροχή πτυχίων. Ακόμη τα σοβαρά κράτη χρηματοδοτούν την έρευνα, η οποία δεν φέρνει πάντα γρήγορα αποτελέσματα και ακολούθως αναλαμβάνουν ιδιωτικές εταιρίες να προωθήσουν εμπορικά τις ανακαλύψεις.

 

Την εποχή της μεγάλης ευφορίας, «των παχιών αγελάδων» το 2003, όταν εκτοξεύτηκε ο Hellas Sat ο πρώτος ελληνοκυπριακός δορυφόρος, έγιναν μεγάλες συζητήσεις για να χρησιμοποιηθούν οι δυνατότητες του δορυφόρου στην πρόληψη των πυρκαγιών. Με απλά λόγια, θα τοποθετούνταν αισθητήρες στα δάση, οι οποίοι θα επικοινωνούσαν με τον δορυφόρων, 24 ώρες το 24ωρο και σε περίπτωση πυρκαγιάς, θα υπήρχε άμεση ενημέρωση σε ένα κέντρο παρακολούθησης. Αλλά όλα έμειναν στην «κουβέντα» αφού υπήρχαν ένα σωρό αντιδράσεις, κυρίως από άτομα τα οποία υποχρεωτικά θα άλλαζαν καθήκοντα. Αποτέλεσμα είναι σχεδόν δύο δεκαετίες μετά, να συνεχίζεται το «τρελό», να κάθονται πυροσβέστες σε κορυφές βουνών, να παρακολουθούν με τα κιάλια τα δάση και όταν δουν καπνό να τρέχουν για να σβήσουν τις πυρκαγιές. Κατά καιρούς έγιναν και πάλι «κουβέντες» για αγορά καμερών με αισθητήρες καπνού, οι οποίες θα αποτελούσαν 24ωρους σκοπούς στα δάση. Αλλά και πάλι όλα έμειναν στην «κουβέντα». Πολλά λέχθηκαν κατά καιρούς, για αγορές drones παρακολούθησης, αεροσκαφών πυρόσβεσης, για ελικόπτερα τα οποία θα ήταν πραγματικά ικανά να σηκώσουν κάδους νερού και ένα σωρό άλλα σύγχρονα μέσα πυρόσβεσης. Άλλα όλα έμειναν στο «κρύψε να περάσουμε».

 

Μεγάλο κεφάλαιο αποτελεί και ο συντονισμός όλων των αρμόδιων υπηρεσιών ή καλύτερα η ανάγκη συνένωσης υπηρεσιών, οι οποίες έχουν την ευθύνη της πυρόσβεσης. Τώρα που ανεξαρτητοποιήθηκε η Πυροσβεστική Υπηρεσία, ίσως είναι η καλύτερη στιγμή να υπαχθούν «υπό τις διαταγές» της η Πολιτική Άμυνα, το Τμήμα Δασών και όλες οι υπηρεσίες οι οποίες είτε έμμεσα, είτε άμεσα, ασχολούνται με θέματα πυρόσβεσης. Όλα τα θλιβερά τα οποία συνέβησαν στην μεγαλύτερη καταστροφή μετά την εισβολή του 1974, όπως παραδέχθηκε και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, δεν πρέπει να αποτελέσουν ακόμη ένα περιστατικό το οποίο θα ξεχαστεί σε λίγες μέρες. Πρέπει να αποτελέσει μια πραγματική ευκαιρία για να γίνουν τομές.

 

Μια άλλη παράμετρος είναι η τήρηση των νόμων, αυτών των οποίων έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους οι «άγιοι και άγριοι» αγρότες μας. Μεγάλη πλάκα, είχε η από αέρος και σε απευθείας μετάδοση, έκκληση χαροκαμένου αγρότη, ο οποίος ζήτησε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κατά την περιοδεία του στις πληγείσες περιοχές, να μην χρειαστεί να υποβάλουν αιτήσεις για πολεοδομικές άδειες. Αποκάλυψε ο «καλός» αγρότης το «κόζι», δηλαδή ότι πολλές κατοικίες και υποστατικά κτίστηκαν παράνομα. Τώρα τι να πει κανείς για τον «κατακαημένο» αγρότη ο οποίος καψάλιζε μέσα στο λιοπύρι και με τόσους δυνατούς ανέμους. Τον αρκούν σίγουρα οι τύψεις, αν βεβαίως είναι ένοχος, των τεσσάρων νεαρών από την Αίγυπτο, οι οποίοι θυσιάστηκαν χωρίς αιτία. Τελικά όλα εδώ πληρώνονται. Η κουτοπονηριά των αγροτών, η δειλία των κυβερνώντων και των αρμοδίων καθώς και η αδιαφορία των πολιτών. Το χειρότερο όμως είναι οι ερινύες και οι τύψεις, οι οποίες δεν αφήνουν να κοιμηθούν τα βράδια, όλους αυτούς οι οποίοι νομίζουν ότι θα «φάνε τον κόσμο» και ότι είναι αναντικατάστατοι. Έχει ο καιρός γυρίσματα για όλους, ακόμη και οι άνεμοι της φωτιάς.

 

 

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...