Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πρώτα υπέρ Πίστεως και ύστερα υπέρ Πατρίδος

 Πρώτα υπέρ Πίστεως και ύστερα υπέρ Πατρίδος

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 28/3/2021

 


Θαύμα του Χριστού και της Παναγίας, πρέπει να ήταν και η επανάσταση του 1821 στην Ελλάδα, όπως και ο αγώνας της ΕΟΚΑ 1955-59. Διαβάζοντας τα ιστορικά γεγονότα, όχι μόνο τις πολεμικές μάχες, συνταρασσόμαστε από τα φρικτά λάθη και πάθη των πρωταγωνιστών, τα ανομολόγητα εγκλήματα ηγετίσκων και τις απίστευτες μικρότητες τυχοδιωκτών. Ωστόσο το αίμα των λίγων και αγίων, φαίνεται ότι αρκούσε για να σώσει τους πολλούς.

 

Ο Βασίλης Μιχαηλίδης, έγραψε με περισσή σοφία στο ποίημα του για την 9η Ιουλίου του 1821, ένα ποίημα το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει και τον Εθνικό Ύμνο. «Παρά το γαίμαν τους πολλούς, έν’ κάλλιον του ’πισκόπου. Η Ρωμιοσύνη έν’ φυλή συνόκαιρη του κόσμου,  κανένας δεν εβρέθηκεν γαι να την-ι ξηλείψει, κανένας, γιατί σκέπει την ’που τ’ άψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη έν’ να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει!» Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, έβαλε τον Σταυρό στην πρώτη σημαία, την οποία πρόχειρα κατασκεύασε και έλεγε: «όταν πήραμε τα όπλα, πρώτα είπαμε υπέρ Πίστεως και ύστερα υπέρ Πατρίδος».

 

Ο σπουδαίος Διονύση Σαββόπουλος, έγραψε για την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας: «στις μέρες μας είναι μόδα η απομυθοποίηση. Είναι ο νέος ναρκισσισμός. Οι αγωνιστές του ’21 ήταν άνθρωποι τραχείς και μάλιστα με όλα τα στραβά και ανάποδα του κόσμου, αλλά στη δεδομένη στιγμή γίνανε πλάσματα που δέχονται να θυσιαστούν και να πεθάνουν για κάτι που πιστεύουν ανώτερο: για την ελευθερία ή την Αγία Τριάδα ή την πατρίδα ή την περηφάνεια του προσώπου μπροστά στην κοινότητα. Δηλαδή ήταν σαν εμάς ενώ ήταν ήρωες. Ή, αν προτιμάτε, ήταν ήρωες ενώ ήταν σαν εμάς. Αυτή είναι η αλήθεια….»

 

Ο άγιος αγιογράφος και συγγραφέας ο Φώτης Κόντογλου, έγραψε ότι: «η Ελληνική Επανάσταση είναι η πιο πνευματική επανάσταση που έγινε στον κόσμο. Είναι αγιασμένη. Στην Πόλη κρεμάστηκε ο Πατριάρχης Γρηγόριος, ανοίγοντας πρώτος το μαρτυρολόγιο της Επανάστασης. Ο Αθανάσιος Διάκος πολέμησε σαν νέος Λεωνίδας και σουβλίστηκε για την πίστη του. Στην Τριπολιτσά κλειστήκανε στη φυλακή κατά την Επανάσταση οι δεσποτάδες του Μοριά και οι περισσότεροι πεθάνανε με αβάσταχτα μαρτύρια. Το ίδιο και στην Πόλη, φυλακωθήκανε και κρεμαστήκανε πολλοί δεσποτάδες».

 

Η σπουδαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ανέφερε ότι: «το 2021 είναι μια καλή ευκαιρία ανατροφοδότησης για το μέλλον. Ας μην ξεκινήσουμε πάλι τις δοξολογίες ότι είμαστε οι καλύτεροι της παρέας, ο περιούσιος λαός. (…) Και κανένας λαός δεν αντέχει τόση μεγαλειώδη Ιστορία όπως αυτή που διαθέτει η χώρα μας. (…) Ελπίζω το 2022 να τιμήσουμε και τα 100 χρόνια από το 1922 και τη Μικρασιατική Καταστροφή».

 

Οι καταστροφές, οι ήττες και οι ταπεινώσεις, εναλλάσσονταν με τις νίκες, τις δοξασμένες στιγμές, αλλά και τα μεγαλεία ψυχής, καθ’ όλη την διάρκεια της επανάστασης του 1821, αλλά και του αγώνα της ΕΟΚΑ. Η Θεία Πρόνοια κατά τους πιστούς, ή ο από μηχανής θεός κατά άλλους, την ώρα την δύσκολη, έφερε τις μεγάλες δυνάμεις και έσωσαν και την Ελλάδα και την Κύπρο. Το 1927 στην ναυμαχία του Ναυαρίνου, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και η Ρωσία, διέλυσαν τον οθωμανικό στόλο και δημιούργησαν το ελληνικό κράτος, για τα δικά τους συμφέροντα. Και την ώρα της διάλυσης της ΕΟΚΑ, όπως παραδέχονται ιστορικοί και πρόσφατα και αγωνιστές, ήρθαν οι συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου, για να φέρουν το «νενικήκαμεν» του Μακαρίου και να ικανοποιηθούν και τα συμφέροντα των Βρετανών. Ωστόσο οι εγωισμοί, τα πάθη, οι μικρότητες και οι προδοσίες, έφεραν λίγα χρόνια αργότερα, την δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια και το πραξικόπημα του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και μαζί, πολλά βάσανα, πολλές ήττες, πολλές ταπεινώσεις.

 

Διαβάζοντας ιστορικά ντοκουμέντα, για την Επανάσταση του 1821 και τον αγώνα της ΕΟΚΑ, μαθαίνοντας «πικάντικες» λεπτομέρειες, αλλά και ακούγοντας ανομολόγητες ιστορίες από ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται στο κατώφλι της αθανασίας, το μόνο το οποίο μπορεί να πει κανείς είναι ότι ο κάθε άνθρωπος μπορεί να είναι και μικρός και μέγας. Και σήμερα τα ίδια. Μεγάλα λόγια για την λύση του κυπριακού, την ώρα που τα σκάνδαλα μολύνουν ψυχές και σώματα. Το μόνο που μπορεί να πει κανείς και σήμερα είναι: «τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις, δυνατά παρά τω Θεώ εστίν…»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...