Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εις τας αιωνίους Μονάς ο στύλος της Εκκλησίας της Κύπρου

 Εις τας αιωνίους Μονάς ο στύλος της Εκκλησίας της Κύπρου

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ








Στύλος της Εκκλησίας της Κύπρου, άνθρωπος του Θεού, πατήρ πατέρων, ηγούμενος ηγουμένων και Άγιος για τους πιστούς, ο Γέροντας Αθανάσιος, ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου, αναπαύεται στις αιωνίους Μονάς και αγάλλεται μαζί τους άλλους σύγχρονους αγίους της Κύπρου.

Το καθαρό του πρόσωπο, τα λαμπερά του μάτια, ο γλυκύτατος του λόγος και η μυστική αγιαστική του αύρα, καταξίωσαν σε όσιο, στην συνείδηση κλήρου και λαού, τον αρχιμανδρίτη Αθανάσιο Σταυροβουνιώτη.


Λίγα λόγια από τον γέροντα Αθανάσιο, ήταν πάρα πολλά, ήταν παρακαταθήκες ζωής, προς όλους τους συνδαιτυμόνες στο μυστηριακό τραπέζι της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου.

Ο όσιος Αθανάσιος, δίπλα στον Θεό, την Παναγία και τους άλλους αγίους, σίγουρα δεν θα παύσει να δέεται για τους πιστούς της Κύπρου, για τους ταλαιπωρημένους, τους πονεμένους, τους ενδεείς και όλους όσοι έχουν ανάγκη από ένα χέρι και ένα λόγο παρηγοριάς.

Αιωνία του η μνήμη και να έχουμε την ευχή του, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

 

Ο μακαριστός ηγούμενος Αθανάσιος

 

Ο μακαριστός Γέροντας Αθανάσιος, γεννήθηκε στο χωριό Άσσια το 1925.

Το 1940, σε ηλικία 15 χρόνων, προσήλθε στη Μονή Σταυροβουνίου, όπου τρία χρόνια αργότερα ενεδύθη το ράσο, από τον τότε ηγούμενο Βαρνάβα.

Το 1946 έγινε ρασοφόρος μοναχός και το Μέγα Σάββατο του 1950 έλαβε το μέγα σχήμα του μοναχού από τον διάδοχο του Βαρνάβα, ηγούμενο Διονύσιο Β’.

Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος από τον τότε μητροπολίτη Κιτίου (1948-1950) και μετέπειτα αρχιεπίσκοπο Κύπρου (1950-1977) Μακάριο.

Το 1957 χειροτονήθηκε ιερομόναχος από τον τότε μητροπολίτη Κιτίου Άνθιμο. Πνευματικός χειροτονήθηκε από τον μητροπολίτη Άνθιμο δέκα χρόνια αργότερα, το 1967.

Ο Αθανάσιος εξελέγη ηγούμενος της Μονής Σταυροβουνίου σε διαδοχή του γέροντος Γερμανού, ο οποίος πέθανε στις 31 Αυγούστου 1982.

Στις 12 Δεκεμβρίου του έτους αυτού, ο Αθανάσιος προεχειρίσθη σε αρχιμανδρίτη και ενθρονίστηκε στην ηγουμενία της Μονής από τον μητροπολίτη Κιτίου Χρυσόστομο.

Κατά την περίοδο ηγουμενίας του Αθανασίου, εντάχθηκαν στο δυναμικό της Μονής αρκετοί νέοι μοναχοί, έγιναν δε και αρκετές προσθήκες, αναπαλαιώσεις και επεκτάσεις στα μοναστηριακά οικοδομήματα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...