Ποινές διά πάσα νόσων

Ποινές διά πάσα νόσων

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 15/11/2020

 

Ποινές για «πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία». Ακόμη και η πανδημία του κωροναϊού, αντιμετωπίζεται με αυστηρότατες ποινές και λιγότερο με θετικά μέτρα στήριξης των πανικοβλημένων ανθρώπων. Τελευταία τραγική διαπίστωση, ότι στο πλαίσιο του ΓΕΣΥ, τα περισσότερα παραπεμπτικά –με διαφορά- σε εξειδικευμένους γιατρούς αφορούν ψυχίατρους. Φαίνεται ότι μόνο με ψυχοφάρμακα μπορεί κανείς λογικός άνθρωπος, να αντιμετωπίσει την τρέλα της διαφθοράς, τον φόβο της πανδημίας και κυρίως την απειλή της ανεργίας και της φτώχειας. Ο φόβος φέρνει κόλαση και η μονοδιάστατη επιμονή στο φόβο και τις ποινές φαίνεται ότι ήδη έφερε την κόλαση και ανατρέπει σε όλη την Ευρώπη, τους σχεδιασμούς των ειδικών, για την πανδημία.

 

Φτωχόπαιδο, αλλά άριστος φοιτητής, αφιέρωσε υποχρεωτικά, λόγω αδιαθεσίας, μια μέρα στην τηλεόραση. Θέλησε να παρακολουθήσει τις ενημερωτικές εκπομπές και να ενημερωθεί για τα τεκταινόμενα στον τόπο. Ωστόσο λίγο έλειψε να χρειαστεί ψυχίατρο. Έλεγε στην καφετέρια μεταξύ φραπέ και ταχινόπιττας: «Από τον φόβο μου, δεν μπορούσα για μέρες να κοιμηθώ. Άκουγα φοβικούς και μανιασμένους δημοσιογράφους να προσπαθούν να σώσουν τους ανθρώπους και τον τόπο. Αλλά και επιδημιολόγους να λένε ο καθένας τα δικά του, λες και βρίσκονταν σε αμφιθέατρο ιατρικής σχολής. Κανένας δεν μιλούσε για θετικά μέτρα, για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού των ανθρώπων και κανένας δεν αναφέρθηκε στις κατηγορίες των ανθρώπων, οι οποίοι προσβλήθηκαν από τον κορωναϊό και δεν αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα. Όλα ήταν μαύρα και άραχνα, λες και βρισκόμαστε σε κατάσταση «αποκάλυψης» και στο τέλος του κόσμου. «Ευτυχώς η μαμά μου, με συμβούλεψε να τρώω καλά, να γυμνάζομαι, να λαμβάνω βιταμίνες και το κυριότερο μου έδωσε θάρρος.» Ο νεαρός έκλεισε την τηλεόραση και γύρισε στο κινητό και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ησύχασε ο άνθρωπος.

 

Τις τελευταίες βδομάδες αυξήθηκαν οι ποινές για τροχαίες παραβάσεις και μειώθηκαν τα όρια υπέρβασης κάποιων ορίων, χωρίς να δίδεται κάποια λογική δικαιολογία, για την αναγκαιότητα του μέτρου. Μάλιστα γίνονται και καλώς διαφημιστικές εκστρατείες στα Μέσα Ενημέρωσης. Και όλα αυτά την ώρα κατά την οποία η πλειονότητα των πολιτών ζει με τον φόβο της ανεργίας και της φτώχειας. Η χρονική στιγμή σίγουρα δεν είναι η καλύτερη, δεδομένου ότι τα πρόστιμα, είναι σε πολλές περιπτώσεις, ίσα με τον μηνιαίο μισθό ή το επίδομα πολλών πολιτών. Άρα στο τέλος της ημέρας, τα πρόστιμα, είναι εξοντωτικά για πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι είτε από παραλογισμό, είτε από απροσεξία, είτε από ψυχολογική αδυναμία, υπέπεσαν σε ένα τροχαίο παράπτωμα. Δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι τα μισά εξώδικα για τον κορωναϊό και άλλες παραβάσεις δεν πληρώθηκαν. Την ίδια ώρα παρατηρείται συνωστισμός στις φυλακές από ανθρώπους, οι οποίοι δεν μπορούν να πληρώσουν πρόστιμα μερικών εκατοντάδων ευρώ.

 

«Όποιος δεν μπορεί να δείρει τον γάιδαρο, δέρνει το σάμα», φώναζε εξοργισμένος νεαρός, άρτι αφιχθείς από την Νέα Υόρκη, με πολλά πτυχία στον τοίχο. Καταγγέλθηκε από Αστυνομικό, για το αδίκημα της χρήσης λανθασμένης λωρίδας, στην λεωφόρο Λάρνακος στην Αγλαντζιά. «Ρε αυτός ο οποίος σχεδίασε τον δρόμο και αυτοί οι οποίοι ενέκριναν την κατασκευή του, σίγουρα δεν θα τέλειωσα ούτε Δημοτικό Σχολείο» φώναζε στον καφενέ και άρχισε να μιλά για τις γέφυρες και τις λεωφόρους της Αμερικής. Ο έξαλλος νέος συνέχισε λέγοντας: «αντί να βάζουν ταμπέλες και διαφημίσεις στους δρόμους, καλύτερο θα ήταν να γράψουν με μεγάλα γράμματα, τα ονόματα των σχεδιαστών του δρόμου». Ο νεαρός αφού καταλάγιασε συμπλήρωσε ότι: «δεν φταίει ο καημένος Αστυνομικός, ο οποίος έκανε την δουλειά του και σίγουρα στενοχωρήθηκε, ίσως περισσότερο από εμένα». Ο δρόμος έχει την δική του θλιβερή και ήδη αιματοβαμμένη ιστορία. Από εκεί και πέρα, οι «εγκέφαλοι» του δρόμου, σίγουρα δεν θα μπορέσουν εύκολα να ξεφύγουν από την τυραννία των ερινυών.

 

Όλες οι αυτοκρατορίες, όλα τα κράτη και σχεδόν όλες οι οικογένειες διαλύονται, όταν δεν μπορούν να θρέψουν τα μέλη τους. Η οικονομική κρίση και ο φόβος της φτώχειας δεν είναι καθόλου θεωρητικός σε μεγάλες μάζες πολιτών. Είναι η ώρα να ξεκινήσει και μια αξιολόγηση για την αποτελεσματικότητα των ποινών, δηλαδή αν φέρνουν τα αποτελέσματα για τον σκοπό τον οποίο επιβλήθηκαν.  Αν όχι, γιατί όχι να καταργηθούν ή και να μειωθούν. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι για επιβολή της νομιμότητας και της εξουσίας σε μια πολιτεία. Όπως στα Δημοτικά Σχολεία, οι δασκάλες βάζουν αστεράκια στα μωρά, έτσι και η πολιτεία πρέπει κάποτε να μάθει να επιβραβεύει τους νομιμόφρονες πολίτες. Δεν είναι όλα μαύρα ή άσπρα στην ζωή και ο πανικός ποτέ δεν οδήγησε σε σωστές αποφάσεις.