Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σε λακκούβα το κομμουνιστικό ΓΕΣΥ

Σε λακκούβα το κομμουνιστικό ΓΕΣΥ

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 4/10/2020

 




Άλλο μας έδειξαν και άλλο μας έμπηξαν, ήταν το πικρόχολο σχόλιο, συνταξιούχου θαμώνα καφενέ, για το ΓΕΣΥ. Και άρχισε να εξιστορεί την περιπέτεια νεαρού, συγγενικού του προσώπου, το οποίο, ύστερα από πολλές αγωνίες και πολλές δυσκολίες, αποφάσισε να υποβληθεί σε εγχείρηση στην κοιλιακή χώρα σε δύο άρρωστα σημεία. Έκανε όλη την προεργασία, σωματική και ψυχολογική και φώναξε και ένα γιατρό, κολλητό του, για να βρίσκεται μέσα στο χειρουργείο. Η εισαγωγή στο ιδιωτικό νοσηλευτήριο έγινε μεσημέρι και σε λιγότερο από δύο ώρες ασθενής μεταφέρθηκε στο χειρουργείο. Η εγχείρηση πέτυχε, αλλά ο ασθενής θεραπεύτηκε μόνο στο ένα σημείο. Για το δεύτερο δεν υπήρχε χρόνος. Παρέμεινε στο ιδιωτικό νοσοκομείο για ακόμη δύο ώρες και όπως ήταν μισο-ναρκωμένος από τα φάρμακα, του έδειξαν την πόρτα. Τώρα ο νεαρός αναμένει το νέο ραντεβού, για νέα εγχείρηση και για νέους φόβους.

 

Στην παρέα του καφενέ, άλλος συνταξιούχους αναφέρθηκε σε συγγενή του, νεαρό χειρούργο γιατρό, με περγαμηνές στην Βρετανία, ο οποίος επέστρεψε για προσωπικούς λόγους, πριν μερικά χρόνια στο νησί. Πριν το ΓΕΣΥ διενεργούσε εγχειρήσεις και σε δημόσια και σε ιδιωτικά νοσηλευτήρια. Με πατριωτικό αίσθημα εντάχθηκε από τους πρώτους στο ΓΕΣΥ, αλλά τώρα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα χειρουργεία του δημοσίου, τα οποία είναι καλύτερα από τα χειρουργεία των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων. Η πλάκα είναι ότι πρόσφατα, εστάλη από το Υπουργείο Υγείας στο εξωτερικό, για να διενεργήσει εγχείρηση, αφού δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει ως ιδιώτης τα δημόσια νοσηλευτήρια. Τραγικό είναι και το γεγονός ότι από την ημέρα κατά την οποία εντάχθηκε στο ΓΕΣΥ, δεν πήρε ακόμη χρήματα στα χέρια του, αφού οι διαδικασίες είναι τουλάχιστον τραγικές.

 

Στην κουβέντα του καφενέ και η ιστορία νεαρής γυναίκας, με σοβαρά άρρωστο σύζυγο, η οποία πήγε να παραλάβει εξειδικευμένα και ακριβά φάρμακα, τα οποία χορηγούνται μόνο στα φαρμακεία του δημοσίου. Ωστόσο ήρθε αντιμέτωπη με μια μεγαλοκυρία, η οποία με ύφος «χιλίων καρδιναλίων», αρνιόταν να δώσει όλη την ποσότητα φαρμάκων, την οποία έγραψε ο γιατρός του δημοσίου. Η κοπέλα επέμενε, αφού ήταν θέμα ζωής και θανάτου για τον άντρα της και μόνο όταν απείλησε ότι θα τηλεφωνήσει σε βουλευτή, καταδέχθηκε να μπει στον υπολογιστή, να διερευνήσει την παραγγελία και τελικά να χορηγήσει όλα τα φάρμακα. Παραδέχθηκε εκ των υστέρων ότι έκανε λάθος.

 

Στον καφενέ και συνταξιούχος μεγαλογιατρός, ο οποίος μονολογούσε ότι: «ο δεξιός Αναστασιάδης εφαρμόζει ένα κομμουνιστικό ΓΕΣΥ. Ισοπεδώθηκαν όλοι οι γιατροί, καλοί και κακοί, άσχετοι και διάνοιες και όλοι λαμβάνουν υπουργικούς και προεδρικούς μισθούς. Ο κοσμάκης πληρώνει υποχρεωτικά και σύντομα θα διαλύσουν όχι μονό τον τομέα της υγείας, αλλά και όλη την οικονομία του τόπου». Νεαρός σπουδαίος γιατρός της παρέας, έλεγε ότι σήμερα η ιατρική στηρίζεται κυρίως στα ρομπότ και στα άλλα εξειδικευμένα μηχανήματα. Υπάρχουν τα πρωτόκολλα τα οποία καθορίζουν, όπως τους νόμους του κράτους, τα φάρμακα, τις εξετάσεις ακόμη και τις εγχειρήσεις οι οποίες πρέπει να διενεργηθούν. Και διερωτήθηκε: «όταν έχεις γιατρούς οι οποίοι δεν γνωρίζουν να χειρίζονται νέα μηχανήματα και να διαβάζουν τα αποτελέσματα, γιατί πρέπει να χρυσοπληρώνονται;»

 

Το μονοασφαλιστικό σύστημα στο ΓΕΣΥ, καλώς ή κακώς, δημιούργησε μια τεράστια ασφαλιστική εταιρία ή υπηρεσία, με πολλά προβλήματα, όπως αποκαλύφθηκε και στην Επιτροπή Υγείας της Βουλής. Ήδη έπεσε σε μια μεγάλη λακκούβα και πρέπει επειγόντως να δημιουργηθούν συνθήκες ανταγωνισμού, εντός του ΓΕΣΥ, για να μπορέσει να επιβιώσει. Οι γιατροί να πληρώνονται ανάλογα με το έργο το οποίο επιτελούν και τις προτιμήσεις των ασθενών. Πρέπει απαραίτητα να αποφευχθεί η παγίδα της ισοπέδωσης των υπαλλήλων του δημοσίου και των Διευθυντών με αρχαιότητα αλλά χωρίς προσόντα. Υπάρχει η δικαιολογία ότι το ΓΕΣΥ ακόμη «αρκουδίζει», αλλά οι βάσεις φαίνεται ότι είναι από τώρα προβληματικές και παραπέμπουν σε δημοσιοϋπαλληλικές νοοτροπίες και «κομμουνιστικές» δομές.

 

Το επόμενο βήμα, αν συνεχιστεί η ίδια ιστορία, με τις λίστες αναμονής στα ιδιωτικά νοσοκομεία, θα είναι τα φακελάκια και η διαφθορά, η οποία ήδη έκανε διεθνώς ρεζίλι την Κύπρο. Επιτέλους πρέπει όλοι οι γιατροί να ελέγχονται από ανεξάρτητη επιτροπή ειδικών και όχι από τον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο και τα δυσκίνητα δικαστήρια. Η ιατρική είναι λειτούργημα και όχι εμπόριο, όπως κατάντησε σε μεγάλο βαθμό. Όλοι τον ίδιο δρόμο ακολουθούμε, ανάλογα με το λάδι στο καντήλι μας, ακόμη και οι γιατροί. Τουλάχιστον στις δύσκολες ώρες, δεν είναι ανάγκη, οι ασθενείς να υποφέρουν από την γραφειοκρατία και τους παραλογισμούς του συστήματος.

 

 

 

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...