Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αταξίες και κάμερες


Αταξίες και κάμερες

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 12/7/2020



Αγανακτισμένος καθηγητής, με τις χοντρές αταξίες μαθητών, στις τουαλέτες και στα κυπαρισσάκια του σχολείου, φώναζε για την ακατανόητη κωλυσιεργία του Υπουργείου Παιδείας, των σχολικών εφοριών ακόμη και των συναδέλφων του, οι οποίοι δεν τολμούν να πάρουν δραστικά μέτρα για να επιφέρουν την τάξη στο σχολείο. «Δεν είμαστε στην εποχή της «βίτσας» (ξύλο με βέργα) και του απροβίβαστου, για να φοβηθούν και να σοβαρευτούν οι έφηβοι» έλεγε με παράπονο ο καλός εκπαιδευτικός, ο οποίος ανεχόταν το ξεπεσμό των μαθητών. Ο άνθρωπος ο οποίος διαθέτει πλούσιες γνώσεις στον τομέα της τεχνολογίας, υποδείκνυε ότι πρέπει επιτέλους να γεμίσουν τα σχολεία με κάμερες. Όχι για να καταστούν οι καθηγητές «οφθαλμολάγνοι», όπως έλεγε, αλλά για να προστατευτούν τα καλά παιδιά. Σήμερα η τεχνολογία παρέχει την δυνατότητα, η βιντεογράφηση να γίνεται με αλλοιωμένο τρόπο και χωρίς να μπορεί να διακρίνει αυτός ο οποίος χειρίζεται το σύστημα, πρόσωπα και καταστάσεις. Μόνο σε περιπτώσεις καταγγελιών, να μπορούν οι αρμόδιοι να «ξεκλειδώνουν» με κωδικούς τα πλάνα και να εντοπίζουν «άτακτους» μαθητές, οι οποίοι είτε παρενοχλούν, είτε κάνουν χρήση απαγορευμένων ουσιών. Είναι τραγικό, αλλά πολλά σχολεία κατάντησαν «Σόδομα και Γόμορρα» όχι μόνο τις ώρες λειτουργίας των εκπαιδευτηρίων, αλλά κυρίως τα βράδια. Μόνο με τις εξοικονομήσεις για τις ζημιές τις οποίες προκαλούν οι άγνωστοι νυκτοβάτες, είτε γράφοντας συνθήματα, είτε σπάζοντας τζάμια, είτε κλέβοντας πανάκριβο εξοπλισμό, θα μπορούσαν να τοποθετηθούν κάμερες προηγμένες τεχνολογίας σε όλα τα σχολεία. Εξάλλου δεν θα ανακαλύψουμε τον τροχό στην Κύπρο, έστω και αν ακόμη επιμένουν κάποιοι τάχα ειδικοί, στα κάγκελα και τις εξ καθέδρας διαταγές.

Τα ίδια και χειρότερα και με τα δυστυχήματα στους δρόμους, με τις «άνοστες» συνεχείς διαπιστώσεις των ειδικών, ότι φταίει ο ανθρώπινος παράγοντας, λες και οι άνθρωποι γεννιούνται σε κλουβιά και είναι προγραμματισμένοι για να πράττουν μόνο το καλό. Η ψυχολογία των ανθρώπων και κυρίως των νέων, είναι μια πολύ σύνθετη διεργασία, η οποία καθορίζεται από τις αδικίες, τις ατυχίες, αλλά και τις αδυναμίες των οδηγών. Τα «κούφια» πολλές φορές λόγια των Αστυνομικών, αποδεικνύεται ότι δεν αγγίζουν τους νέους, οι οποίοι έτσι και αλλιώς δεν έχουν την αίσθηση του φόβου του θανάτου. Μια καλή λύση, για να συνετιστούν και να γλυτώσουν την ζωή τους, κυρίως οι νέοι, είναι η τοποθέτηση καμερών στους δρόμους, οι οποίες θα υπενθυμίζουν συνεχώς ότι κάποιος τους παρακολουθεί και δεν είναι ξέφραγο αμπέλι οι δρόμοι. Δύσκολα μπορεί να κατανοήσει κανείς, γιατί υπάρχει αυτή η μεγάλη δυστοκία ή καλύτερα η αναβλητικότητα στην τοποθέτηση καμερών στους δρόμους. Στο μεταξύ δεκάδες άνθρωποι χάνουν κάθε χρόνο την ζωή τους, θυσία στον βωμό της ασφάλτου, θυσία πολλές φορές σε μια φθηνή μαγκιά.

Μεγάλα βήματα στην χρήση καμερών έγιναν και γίνονται στο χώρο της δικαιοσύνης. Ήδη υλικό βιντεογράφησης μπορεί να παρουσιαστεί ως τεκμήριο στα δικαστήρια. Ακόμη σημαντικό είναι και το βήμα της τοποθέτησης καμερών σε διασταυρώσεις, ώστε να καταγράφονται όσοι παραβιάζουν τους φωτεινούς σηματοδότες. Το επόμενο βήμα, το οποίο πρέπει να γίνει, είναι η τοποθέτηση καμερών στους δρόμους, οι οποίες να εντοπίζουν και να καταγράφουν άτομα τα οποία παρεκτρέπονται. Μερικοί δήμοι ήδη προχωρούν στην εγκατάσταση συστημάτων, αλλά θα ήταν καλύτερο το όλο θέμα να τυγχάνει διαχείρισης σε παγκύπριο επίπεδο, είτε από την Αστυνομία, είτε από άλλη υπηρεσία. Ακόμη οι κάμερες οι οποίες αναμένεται να τοποθετηθούν στους δρόμους, θα μπορούσαν να καταγράφουν και βίντεο, το οποίο να χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις καταγγελιών.  Φυσικά το καλύτερο, είναι όλοι οι άνθρωποι, να μάθουν να σέβονται τους συνανθρώπους τους και τις περιουσίες των συμπολιτών τους. Ωστόσο δεν ζούμε σε ένα κόσμο αγγελικά πλασμένο και σίγουρα δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην εποχή, όπου αφήναμε ανοικτές των εξώπορτες των σπιτιών και τα κλειδιά στα αυτοκίνητα. Και ποιος ξέρει, ίσως σε λίγα χρόνια, με τις κάμερες και τα δορυφορικά στίγματα “GPS” θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε στο παρελθόν και να αφήνουμε και τα κλειδιά στα αυτοκίνητα. Τα πάντα ρει και όλα είναι δυνατά σε αυτό το κόσμο, τον μικρό τον μέγα, τον οποίο άλλοι κυβερνούν και εμείς απολαμβάνουμε.


















Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...