Αταξίες και κάμερες

Αταξίες και κάμερες

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 12/7/2020

Αγανακτισμένος καθηγητής, με τις χοντρές αταξίες μαθητών, στις τουαλέτες και στα κυπαρισσάκια του σχολείου, φώναζε για την ακατανόητη κωλυσιεργία του Υπουργείου Παιδείας, των σχολικών εφοριών ακόμη και των συναδέλφων του, οι οποίοι δεν τολμούν να πάρουν δραστικά μέτρα για να επιφέρουν την τάξη στο σχολείο. «Δεν είμαστε στην εποχή της «βίτσας» (ξύλο με βέργα) και του απροβίβαστου, για να φοβηθούν και να σοβαρευτούν οι έφηβοι» έλεγε με παράπονο ο καλός εκπαιδευτικός, ο οποίος ανεχόταν το ξεπεσμό των μαθητών. Ο άνθρωπος ο οποίος διαθέτει πλούσιες γνώσεις στον τομέα της τεχνολογίας, υποδείκνυε ότι πρέπει επιτέλους να γεμίσουν τα σχολεία με κάμερες. Όχι για να καταστούν οι καθηγητές «οφθαλμολάγνοι», όπως έλεγε, αλλά για να προστατευτούν τα καλά παιδιά. Σήμερα η τεχνολογία παρέχει την δυνατότητα, η βιντεογράφηση να γίνεται με αλλοιωμένο τρόπο και χωρίς να μπορεί να διακρίνει αυτός ο οποίος χειρίζεται το σύστημα, πρόσωπα και καταστάσεις. Μόνο σε περιπτώσεις καταγγελιών, να μπορούν οι αρμόδιοι να «ξεκλειδώνουν» με κωδικούς τα πλάνα και να εντοπίζουν «άτακτους» μαθητές, οι οποίοι είτε παρενοχλούν, είτε κάνουν χρήση απαγορευμένων ουσιών. Είναι τραγικό, αλλά πολλά σχολεία κατάντησαν «Σόδομα και Γόμορρα» όχι μόνο τις ώρες λειτουργίας των εκπαιδευτηρίων, αλλά κυρίως τα βράδια. Μόνο με τις εξοικονομήσεις για τις ζημιές τις οποίες προκαλούν οι άγνωστοι νυκτοβάτες, είτε γράφοντας συνθήματα, είτε σπάζοντας τζάμια, είτε κλέβοντας πανάκριβο εξοπλισμό, θα μπορούσαν να τοποθετηθούν κάμερες προηγμένες τεχνολογίας σε όλα τα σχολεία. Εξάλλου δεν θα ανακαλύψουμε τον τροχό στην Κύπρο, έστω και αν ακόμη επιμένουν κάποιοι τάχα ειδικοί, στα κάγκελα και τις εξ καθέδρας διαταγές.

Τα ίδια και χειρότερα και με τα δυστυχήματα στους δρόμους, με τις «άνοστες» συνεχείς διαπιστώσεις των ειδικών, ότι φταίει ο ανθρώπινος παράγοντας, λες και οι άνθρωποι γεννιούνται σε κλουβιά και είναι προγραμματισμένοι για να πράττουν μόνο το καλό. Η ψυχολογία των ανθρώπων και κυρίως των νέων, είναι μια πολύ σύνθετη διεργασία, η οποία καθορίζεται από τις αδικίες, τις ατυχίες, αλλά και τις αδυναμίες των οδηγών. Τα «κούφια» πολλές φορές λόγια των Αστυνομικών, αποδεικνύεται ότι δεν αγγίζουν τους νέους, οι οποίοι έτσι και αλλιώς δεν έχουν την αίσθηση του φόβου του θανάτου. Μια καλή λύση, για να συνετιστούν και να γλυτώσουν την ζωή τους, κυρίως οι νέοι, είναι η τοποθέτηση καμερών στους δρόμους, οι οποίες θα υπενθυμίζουν συνεχώς ότι κάποιος τους παρακολουθεί και δεν είναι ξέφραγο αμπέλι οι δρόμοι. Δύσκολα μπορεί να κατανοήσει κανείς, γιατί υπάρχει αυτή η μεγάλη δυστοκία ή καλύτερα η αναβλητικότητα στην τοποθέτηση καμερών στους δρόμους. Στο μεταξύ δεκάδες άνθρωποι χάνουν κάθε χρόνο την ζωή τους, θυσία στον βωμό της ασφάλτου, θυσία πολλές φορές σε μια φθηνή μαγκιά.

Μεγάλα βήματα στην χρήση καμερών έγιναν και γίνονται στο χώρο της δικαιοσύνης. Ήδη υλικό βιντεογράφησης μπορεί να παρουσιαστεί ως τεκμήριο στα δικαστήρια. Ακόμη σημαντικό είναι και το βήμα της τοποθέτησης καμερών σε διασταυρώσεις, ώστε να καταγράφονται όσοι παραβιάζουν τους φωτεινούς σηματοδότες. Το επόμενο βήμα, το οποίο πρέπει να γίνει, είναι η τοποθέτηση καμερών στους δρόμους, οι οποίες να εντοπίζουν και να καταγράφουν άτομα τα οποία παρεκτρέπονται. Μερικοί δήμοι ήδη προχωρούν στην εγκατάσταση συστημάτων, αλλά θα ήταν καλύτερο το όλο θέμα να τυγχάνει διαχείρισης σε παγκύπριο επίπεδο, είτε από την Αστυνομία, είτε από άλλη υπηρεσία. Ακόμη οι κάμερες οι οποίες αναμένεται να τοποθετηθούν στους δρόμους, θα μπορούσαν να καταγράφουν και βίντεο, το οποίο να χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις καταγγελιών.  Φυσικά το καλύτερο, είναι όλοι οι άνθρωποι, να μάθουν να σέβονται τους συνανθρώπους τους και τις περιουσίες των συμπολιτών τους. Ωστόσο δεν ζούμε σε ένα κόσμο αγγελικά πλασμένο και σίγουρα δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην εποχή, όπου αφήναμε ανοικτές των εξώπορτες των σπιτιών και τα κλειδιά στα αυτοκίνητα. Και ποιος ξέρει, ίσως σε λίγα χρόνια, με τις κάμερες και τα δορυφορικά στίγματα “GPS” θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε στο παρελθόν και να αφήνουμε και τα κλειδιά στα αυτοκίνητα. Τα πάντα ρει και όλα είναι δυνατά σε αυτό το κόσμο, τον μικρό τον μέγα, τον οποίο άλλοι κυβερνούν και εμείς απολαμβάνουμε.