Από τα κουπονάκια στο ΓΕΣΥ
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 7/6/2020
Το «θαύμα» έγινε, ύστερα από σχεδόν έξι δεκαετίες συζητήσεων και
προεκλογικών υποσχέσεων. Το ΓΕΣΥ μπαίνει στην δεύτερη και πιο ουσιαστική φάση
και η Κύπρος επιτέλους μπορεί να υπερηφανεύεται ότι απέκτησε ευρωπαϊκών
προδιαγραφών σύστημα υγείας. Να ναι καλά οι "τροϊκανοί" οι οποίοι
έβαλαν τα πόδια των ταγών του τόπου σε ένα παπούτσι, οι φωνές δεκάδων χιλιάδων
πολιτών, οι οποίοι δεν μπορούσαν να μπουν ούτε στον προθάλαμο των ιδιωτικών
νοσηλευτηρίων, αλλά και η οργή γιατρών και νοσηλευτών του δημοσίου, οι οποίοι
εξουθενώθηκαν από το ατέλειωτο πλήθος των φτωχών ασθενών. Η μεγάλη επιτυχία
πρέπει να πιστωθεί και στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ο οποίος δεν "έπαιξε
πελλό" όπως οι προκάτοχοι του. Ίσως και η περιπέτεια με την δική του
υγεία, ήταν το καμπανάκι, το οποίο ανέτρεψε τους δύσπιστους γιατρούς και
πονηρούς πολιτευτές, οι οποίοι για δεκαετίες, «προτιμούσαν» τους ιδιώτες
γιατρούς και ανέτρεπαν τους σχεδιασμούς για το ΓΕΣΥ.
Αυτοί οι οποίοι κλαίνε σήμερα, είναι πολλοί πολιτευτές, οι οποίοι
εξασφάλιζαν βουλευτικές έδρες και άλλα αξιώματα, εκμεταλλευόμενοι το σαθρό
σύστημα με τα «κουπονάκια» και τα καλά, τάχα, τηλεφωνήματα. Απελπισμένοι
ασθενείς, οι οποίοι έπρεπε «χθες» να υποβληθούν σε εγχειρήσεις, έμπαιναν σε λίστα
αναμονής πολλών μηνών. Αποτέλεσμα ήταν να αναγκάζονται να «έρπουν και να
λείχουν» πολιτευτές, ώστε να πάρουν ένα τηλέφωνο, στα κατάλληλα άτομα, για να
εξασφαλίσουν ένα «κουπονάκι» από το κράτος και να υποβληθούν σε εγχείρηση στα
ιδιωτικά νοσοκομεία. Ακόμη υπήρχαν και οι «εκλεκτικοί» οι οποίοι δεν
καταδέχονταν τα δημόσια νοσοκομεία και πίεζαν ή και εκβίαζαν μερικές φορές, για
να λάβουν «κουπονάκια». Ανάμεσα σε αυτούς και μερικοί οι οποίοι δεν ήξεραν πόσα
χρήματα είχαν στις Τράπεζες.
Με το «θαύμα» του ΓΕΣΥ, τώρα ενδεχομένως κανείς δεν θα έχει
ανάγκη τους «πονηρούς» πολιτευτές, αφού πλέον υπάρχει η δυνατότητα εύκολης επιλογής,
είτε του ιδιωτικού, είτε του δημόσιου νοσηλευτηρίου. Το καλύτερο τώρα, είναι
ότι θα δημιουργηθούν συνθήκες ανταγωνισμού και θα αποδεχθεί ότι τα δημόσια
νοσοκομεία, είναι πολλές φορές καλύτερα και αποτελεσματικότητα, από το
ιδιωτικά. Όπως συμβαίνει σήμερα και με πολλές άλλες δημόσιες επιχειρήσεις, οι
οποίες είναι πολύ πιο αξιόπιστες από αντίστοιχες ιδιωτικές. Η κρίση του κορωνοϊού
απέδειξε ότι η δύναμη είναι δημόσια νοσοκομεία και όχι στα ιδιωτικά, τα οποία «κούρνιασαν»
τις κρίσιμες ώρες. Το χειρότερο είναι ότι «χάλασαν» -σύμφωνα με καταγγελίες- τα
τηλέφωνα πολλών προσωπικών γιατρών του ΓΕΣΥ.
«Ας όψεται η ανάγκη», αλλά με το ΓΕΣΥ αλλά ο κύπριος φορολογούμενος ήδη
πληρώνει «χρυσάφι» τους γιατρούς και τους νοσηλευτές. Όμως «για να γυρίσει ο
ήλιος» του ΓΕΣΥ «θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους.» Ενδεχομένως οι
κύπριοι γιατροί και νοσοκόμοι είναι οι πιο ακριβοπληρωμένοι στην Ευρώπη. Ούτε
σύγκριση βεβαίως με τους συναδέλφους τους στην Ελλάδα, την Βρετανία και άλλες
προηγμένες χώρες της Ευρώπης. Η ιστορία θυμίζει το «χρύσωμα» των καθηγητών του
Πανεπιστημίου Κύπρου, οι οποίοι ύστερα από τόσες δεκαετίες, δεν κατάφεραν να
καταστούν μπροστάρηδες στην κυπριακή κοινωνία και καταλύτες για την ανάπτυξη
του τόπου, παρά τις πολλές εξαιρέσεις του κανόνα. Ακόμη θυμίζει την ιστορία με
τους λεωφορειούχους οι οποίοι σε μια νύκτα μετατράπηκαν σε δημοσίους υπαλλήλους
και πληρώνοντας χωρίς να γνοιάζονται για τους επιβάτες. Η τέως Υπουργός
Μεταφορών Βασιλική Αναστασιάδου, έκανε τομές, έθεσε κανόνες ανταγωνισμοί και
γι’ αυτό άρχισε η γκρίνια.
Το μεγαλύτερο στοίχημα για την επιτυχία του ΓΕΣΥ, ώστε να μην καταστεί το
χειρότερο σκάνδαλο όλων των εποχών, είναι να θεσμοθετηθούν κανόνες ανταγωνισμού
ανάμεσα στους γιατρούς και τους νοσηλευτές και να επωμισθούν τον έλεγχο των
ιατρικών πράξεων, ανεξάρτητα σώματα και όχι οι ίδιοι οι γιατροί. Με απλά λόγια
τα λάθη να πληρώνονται και οι καλοί και τίμιοι γιατροί, να πληρώνονται πιο
γενναιόδωρα, από τους κακούς και ράθυμους. Η σημερινή ισοπέδωση, μόνο κακά
μαντάτα προμηνύει. Επιτέλους πρέπει να καταργηθεί η νομοθετημένη
πρόνοια για αποκλειστικό προσωπικό γιατρό, όταν μέσα στα κομπιούτερ,
οποιοσδήποτε γιατρός, μπορεί να δει το ιστορικό κάθε ασθενή. Με τον τρόπο αυτό
θα δημιουργηθεί ανταγωνισμός και αυτόματα θα γίνει και διαμοιρασμός των ασθενών
ανάλογα με τις δυνατότητες των γιατρών.
Το πιο επικίνδυνο με το ΓΕΣΥ, είναι η ίδια η δομή του, η οποία δημιουργεί νοοτροπίες
δημοσιοϋπαλληλικές. Τα λεγόμενα πρωτόκολλα δένουν τα χέρια των γιατρών και
θέτουν στην άκρια την βασική αρχή της διαφορετικότητας κάθε ανθρώπου. Ακόμη και
οι αλτρουιστές γιατροί και νοσοκόμοι θα φοβούνται τώρα να δράσουν, αφού θα
αποτελούν «αγκάθι στα μάτια» των υπόλοιπων γιατρών και νοσοκόμων. Ότι συμβαίνει
δηλαδή στην δημόσια υπηρεσία, όπου οι άριστοι, αναγκάζονται να γίνουν μέτριοι ή
και κακοί, για να μην αντιμετωπίζουν την μήνη των προϊσταμένων ή και των
συναδέλφων τους, αφού «χαλούν την πιάτσα». Είναι γνωστή η δημοσιοϋπαλληλική ρήση:
Δουλεύεις κάνεις λάθη. Δεν δουλεύεις, δεν κάνεις λάθη και προάγεσαι. Η ιατρική
δεν είναι μόνο δουλειά, αλλά είναι κυρίως λειτούργημα και ευτυχώς δεν βρέθηκε
ακόμη τρόπος να νικηθεί η θεία δίκη.
Σχόλια