Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ανάσταση στην χρονιά του κορωνοϊού


Ανάσταση στην χρονιά του κορωνοϊού

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19/4/2020

Σε ένα χωριουδάκι της Ιταλίας, στο Μπέργκαμο, πέθανε από κορωνοϊό, ο πατήρ Τζουζέπε Μπεραρντέλι, 72 ετών ένας ιδιόρρυθμος παπάς, ο οποίος κυκλοφορούσε με μηχανάκι. Ο παπάς αρνήθηκε να δεχθεί αναπνευστήρα, τον οποία αγόρασαν γι’ αυτόν οι ενορίτες του και ζήτησε να δοθεί σε ένα νεαρό, ο οποίος βρισκόταν δίπλα του, στο νοσοκομείο. Ο παπάς δεν έτυχε ούτε κηδείας, αφού απαγορεύεται από τον νόμο. Ωστόσο οι ενορίτες του, βρήκαν στα μπαλκόνια και χειροκροτούσαν, κατά την μεταφορά της σορού του.

Στην Σερβία μετέστη στους ουρανούς, από κορωνοϊό, ο Επίσκοπος Βαλεβίου Μιλούτιν, σε ηλικία 71ενός ετών. Ο θρήνος είναι μεγάλος, για τον αγαπημένο Άγιο Επίσκοπο των Σέρβων, όπως έγραψαν, τα Μέσα Ενημέρωσης της χώρας. Ο Ιεράρχης μαζί με δύο άλλους ιερείς μολύνθηκαν κατά την διάρκεια συγκέντρωσης πιστών.  Οι δύο μεταστάντες στον ουρανό, σύμφωνα με την έξωθεν καλή μαρτυρία, είναι σήμερα στον παράδεισο, βρίσκονται δίπλα στον Θεό, ο καθένας στον δικό του πνευματικό χώρο, αφού θυσιάστηκαν για την αγάπη των ανθρώπων, είτε εκουσίως, είτε ακουσίως.

«Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας» είναι το κλασσικό μυθιστόρημα του Gabriel García Márquez, καταγράφοντας τον απύθμενο ανθρώπινο έρωτα. Ο Άγιος Νικόλας Καβάσιλας, μίλησε για τον «μανικό έρωτα» του ανθρώπου για τον Θεό, αποτυπώνοντας την θεία εμπειρία της εν Χριστώ Ζωής. Στην εποχή της πανδημίας του κορωνοϊού, ο έρωτας σίγουρα δεν χάνεται, ούτε στην μοναξιά του εγκλεισμού, ούτε στις οικονομικές δυσκολίες, αλλά και ούτε στην απουσία των πιστών από τις ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και της Αναστάσεως. Ο έρωτας, είτε για τον Θεό, είτε για τους ανθρώπους, είναι ισχυρός όπως ο θάνατος, όπως θα έλεγε και ο σοφός Σολομών στο περίφημο «Άσμα Ασμάτων».

Ο εγκλεισμός και η παρακολούθηση των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας από τις τηλεοράσεις, ακόμη και με σπιτικά κεράκια, μοιραία οδηγεί και στην ενδοσκόπηση. Τώρα που σταμάτησε με ένα θαυμαστό τρόπο ο χρόνος σε όλο τον κόσμο, βρισκόμαστε μπροστά στον άγνωστο εαυτό μας, στον καλό και τον κακό, βρίσκονται απέναντι από τα πάθη και οι αρετές μας, μπροστά από τις αμαρτίες και τις ανομολόγητες επιθυμίες μας. Τώρα οι οικογενειακές αγκαλιές, όσοι επιτρέπονται, είναι πολύ πιο ζεστές και οι άνθρωποι μας, μέσα από την δοκιμασία, καθίστανται ο αληθινός παράδεισος μας.

Η Ανάσταση του Χριστού και της νίκη επί του θανάτου, την οποία βιώνουμε με ένα διαφορετικό τρόπο φέτος, μπορεί να υπολείπεται των πανηγύρεων, αλλά σίγουρα δεν υπολείπεται της χαράς, η οποία αναδύεται από τον κενό τάφο του Χριστού. Το φετινό Πάσχα, είναι σίγουρα πολύ πιο αληθινό και πολύ λιγότερο υποκριτικό, σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, για πολλούς ανθρώπους. Ούτε συνωστισμός στις Εκκλησίες, ούτε στρατιώτες γύρω από τον Επιτάφιο, ούτε επίσημοι στις πρωτοκαθεδρίες, ούτε λαμπρατζιές, ούτε και κροτίδες. Κανένας δεν σπρώχνεται για να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού και κανένας δεν γνοιάζεται αν θα βρει σκάμνο στην Εκκλησία. Οι προσευχές, για τους δικούς μας ανθρώπους, για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές, για τους αρρώστους, είναι πιο δυνατές και σίγουρα θα έχουν ανταπόκριση από τον Αναστημένο Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους μας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στο μήνυμα του για την Μεγάλη Εβδομάδα, ανέφερε: «Πάσχα δεν είναι στην Παράδοσή μας μόνον η μία «κλητή και αγία ημέρα». Πάσχα είναι όλη η ζωή της Εκκλησίας. Ανάσταση είναι η «δόξα της Εκκλησίας» καί ο «πλούτος της Βασιλείας». Η Ανάσταση είναι ολόκληρη η πίστη, το ήθος και ο πολιτισμός της Ορθοδοξίας. Πάσχα είναι κάθε Θεία Λειτουργία. Ανάσταση είναι κάθε ταπεινό εξωκκλήσι, κάθε ιερός ναός. Οι Άγιοι και οι Μάρτυρες της πίστεως, οι ιερές εικόνες που προσκυνούμε, κάθε πράξη αγάπης και φιλανθρωπίας, αναδίδουν το άρωμα της Αναστάσεως. Η ζωή των πιστών είναι καθημερινό Πάσχα. Γνωρίζουμε τί σημαίνει Ανάσταση, επειδή ξέρουμε τί θα πει Σταυρός. Είμαστε η Εκκλησία του Σταυρού και της Αναστάσεως…»

Στη χρονιά του κορωνοϊού, αν είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να λέμε και να ξαναλέμε είναι τα λόγια του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ. «Χριστός Ανέστη Χαρά μου». Τα λόγια του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στον περίφημο κατηχητικό του λόγο. «Πάντες απολαύσετε του συμποσίου της πίστεως. Πάντες απολαύσατε του πλούτου της χρηστότητος. Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα, συγγνώμη γαρ εκ του τάφου ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον, ηλευθέρωσε γάρ ημάς του Σωτήρος ο θάνατος». Και να αναφωνούμε «Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες. Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι. Ανέστη Χριστός και η ζωή πολιτεύεται. Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επί μνήματος».


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...