Αλαλούμ στην Βουλή

Αλαλούμ στην Βουλή

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 1/3/2020

«Αλαλούμ αλαλούμ, αλαλούμ αλαλούμ, άλλη γλώσσα μιλάμε, μάζεψέ τα να πάμε, πιο καλά στο Χαρτούμ» έγραψε ο στιχηρούς Σοφός Θάνος και σκιαγραφεί ίσως με τον καλύτερο τρόπο, τις σχέσεις των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, με τους βουλευτές και την Βουλή. Όσοι είχαν την τύχη, να επισκεφθούν το Ευρωκοινοβούλιο, την Βουλή των Ελλήνων και άλλα κοινοβούλια στην Ευρώπη, την Αμερικής και σε άλλες χώρες, εύκολα διαπιστώνουν ότι στο κυπριακό κοινοβουλίου, επικρατούν φαινόμενα ασυδοσία και όχι κανόνες αγαστής συνεργασίας, μεταξύ της Δεύτερης Συνταγματικά και της Τέταρτης, λεγόμενης, εξουσίας. Στις Βρυξέλλες όλα τα έγραφα και όλα τα πρακτικά των συνεδριάσεων, καταχωρούνται στο διαδίκτυο και η μεγάλη έγνοια των δημοσιογράφων, είναι ο «εντοπισμός» της είδησης, μέσα από χιλιάδες σελίδες εγγράφων. Σε όλο τον κόσμο, κατά κανόνα, οι αποκλειστικές ειδήσεις, δεν στηρίζονται πλέον σε έγγραφα, αλλά στην αξιοπιστία των δημοσιογράφων, οι οποίοι υπογράφουν τις ειδήσεις. Σε όλα τα κοινοβούλια του κόσμου, υπάρχουν διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι «κατοικοεδρεύουν» στα μέγαρα των κοινοβουλίων. Όλοι τυγχάνουν ελέγχου κατά την είσοδο και έξοδο από τα κτίρια. Εργάζονται σε συγκεκριμένα γραφεία για τον τύπο και υπό την εποπτεία λειτουργών των κοινοβουλίων. Σε αρκετά κοινοβούλια η διακίνηση στους χώρους των κοινοβουλίων, δεν γίνεται  μόνο με ταυτότητα, αλλά και με την συνοδεία φρουρών. Ακόμη σε πολλά κοινοβούλια, όπως στην Ιταλία, απαγορεύεται η είσοδος δημοσιογράφων και εργαζομένων, χωρίς κοστούμι και γραβάτα για τους άντρες και με ευπρεπή ενδυμασία για τις γυναίκες, η οποία και πάλι καθορίζεται.

Στην κυπριακή Βουλή για πρώτη φορά άνοιξαν οι πόρτες των κοινοβουλευτικών επιτροπών για τους δημοσιογράφους και τις κάμερες, επί προεδρίας Βάσου Λυσσαρίδη. Τότε η απόφαση θεωρήθηκε επαναστατική και πρωτοποριακή. Ακολούθησαν στο διάβα του χρόνου, τραγελαφικές καταστάσεις, με βουλευτές, οι οποίοι σε συνεργασία με δημοσιογράφους, εισέρχονταν για μερικά λεπτά σε συνεδρίες, έριχναν «βόμβες» τις οποίες κατέγραφαν οι κάμερες και ακολούθως αποχωρούσαν χαμογελώντας.  Επί προεδρίας Δημήτρη Χριστόφια, αποφασίστηκε να εισέρχονται στις συνεδριάσεις μόνο οι δημοσιογράφοι και οι κάμερες να λαμβάνουν πλάνα χωρίς ήχο. Μόνο οι πρόεδροι των Επιτροπών, θα είχαν την υποχρέωση να προβαίνουν σε δηλώσεις για το περιεχόμενο των συνεδριάσεων, χωρίς να εκφράζουν προσωπικές θέσεις. Ο χρόνος πέρασε και η κατάσταση ξέφυγε και πάλι. Βουλευτές όλων των κομμάτων, προβαίνουν σε δηλώσεις, πολλές φορές στο μέσω των συνεδριάσεων, ελέω, κατά κανόνα, τηλεοπτικών υποχρεώσεων. Οι ελάχιστοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι καλύπτουν πλέον τις συνεδριάσεις, αδυνατούν εκ των πραγμάτων να παρακολουθήσουν όλες τις συνεδριάσεις. Μοιραία, η ουσία μετατοπίζεται από τις συνεδριάσεις, στις δηλώσεις οι οποίες πολλές φορές, δεν έχουν σχέση με την ουσία των συνεδριάσεων. Ακόμη οι βουλευτές κατάντησαν μόνιμοι θαμώνες των πρωινών και μεσημβρινών εκπομπών και κατάντησαν κατά την δημοσιογραφική αρκώ «μαϊντανοί». Αποτέλεσμα είναι να καταρρακωθεί το κύρος των βουλευτών, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.

Ο Πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Συλλούρης, τόλμησε και ετοίμασε για πρώτη φορά στην ιστορία του κοινοβουλίου, κώδικα αρχών και κανόνων δεοντολογίας και διαφάνειας για τα μέλη της Βουλής. Το κείμενο 155 σελίδων, χωρίς τα παραρτήματα, ετοιμάστηκε από πολύ έμπειρους λειτουργούς του κοινοβουλίου, στηριζόμενο σε πανεπιστημιακές μελέτες και σε αντίστοιχους κώδικες από δεκάδες κοινοβούλια του κόσμου, οι οποίοι συνήθως είναι ογκωδέστατα βιβλία χιλιάδων σελίδων. Στόχος των κωδίκων είναι πρώτα η προστασία των ίδιων των βουλευτών και βεβαίως του κοινοβουλευτικού θεσμού. Όσοι είχαν την ευκαιρία και τον χρόνο να διαβάσουν τον κώδικα δεοντολογίας της Βουλής των Αντιπροσώπων και έχουν και κοινοβουλευτική εμπειρία, εύκολα μπορούν να διαπιστώσουν ότι είναι σοφός ο κώδικα. Το γεγονός ότι «αυτόματα» δέχθηκε τόσα πολλά πυρά ο κώδικας, από τον έντυπο τύπο, ίσως αποτελεί και την καλύτερη απόδειξη, ότι κάτι πολύ σοβαρό και κάτι πολύ σοφό έχει συνταχθεί.  Είναι καλό να υπάρξει μια σοβαρή μελέτη και στην Ένωση Συντακτών για τον κώδικα δεοντολογίας. Η σημερινή δημοσιογραφία δεν έχει καμία σχέση με την δημοσιογραφία πριν 10 ή 20 ή και 30 χρόνια. Τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, facebook, twitter και instagram,  ανέτρεψαν τις αξίες των αποκλειστικών ειδήσεων και τις πρακτικές ακατανόητων και μακρών κειμένων, «σεντονιών» στην δημοσιογραφική αρκώ, τα οποία σχεδόν κανένας δεν μπορεί και δεν ανέχεται να διαβάσει. Τα «πάντα ρει» και τα πάντα έρχονται και παρέρχονται και σε μια κοινωνία λαβωμένη από τα σκάνδαλα και τις αδικίες, πρέπει να σπάσεις αυγά, για να γίνουν τα αυτονόητα.