Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παρελάσεις στα «κουτουρού»


Παρελάσεις στα «κουτουρού»

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3/11/2019

Φαντάροι, πριν πολλά - πολλά χρόνια, ακούγαμε δυσανασχετώντας τις προειδοποιήσεις των αξιωματικών για τους κινδύνους από κεραυνούς, κατά τις πορείες υπό βροχή, στα βουνά και τα λαγκάδια. Ακούγαμε και τις αυστηρές διαταγές των αξιωματικών, για να κλείνουμε τις αντένες των ασυρμάτων, να κατεβάζουμε τα όπλα από την πλάτη και να μην στεκόμαστε κάτω από δέντρα. Νεαροί τότε, χωρίς την αίσθηση του φόβου και με την ψευδαίσθηση της αθανασίας, αντιδρούσαμε με διάφορα «μπινελίκια» στις «άγριες» διαταγές, αλλά όταν έπιανε η δυνατή βροχή και ο φόβος έκανε την εμφάνιση του, προτιμούσαμε να φουσκώνουμε στην βροχή και την προστασία του παμπάλαιου κράνους και δεν τολμούσαμε να κρυφτούμε κάτω από τα δέντρα. Φυσικά ούτε λόγος για ανοικτούς ασύρματους και αντένες και τα όπλα σχεδόν σέρνονταν στο έδαφος.

Μερικές ώρες πριν την 28η Οκτωβρίου, ένας 20χρονος κυνηγός, κτυπήθηκε από κεραυνό και βρίσκεται στην εντατική μονάδα για νοσηλεία. Παραμονή της 28ης Οκτωβρίου, το πρωί η Λευκωσία ήταν ηλιόλουστη και το μεσημέρι η πρωτεύουσα σκοτείνιασε, το χαλάζι εναλλασσόταν με την δυνατή βροχή και ο ουρανός «τρελάθηκε» από τις αστραπές και τις βροντές. Και όλα αυτά χωρίς προειδοποίηση από την μετεωρολογική υπηρεσία. Για την ημέρα της εθνικής επετείου, η μετεωρολογία εξέδωσε προειδοποίηση για κακοκαιρία. Το Υπουργείο Παιδείας, σε συνεννόηση με το Προεδρικό, αποφάσισαν πολύ λογικά και πολύ ορθά, να μην πραγματοποιηθούν οι μαθητικές παρελάσεις. Οι κίνδυνοι για την ασφάλεια των παιδιών ήταν ορατοί, όπως βεβαίως και των συγγενών τους, οι οποίοι θα κατέκλυζαν τους δρόμους.

Η κοινή λογική δεν φαίνεται να είναι κοινή λογική και το πατριωτικό, ή μάλλον το εθνικιστικό αίσθημα, κυριάρχησε στα μυαλά πολλών τοπικών αρχόντων, διευθυντών σχολείων, γονιών και πολλών μαθητών, οι οποίοι αψήφησαν την υπόδειξη της κυβέρνησης και έδωσαν εντολές να πραγματοποιηθούν οι παρελάσεις. Σε αυτό τον παραλογισμό, παρασύρθηκαν ηθελημένα ή άθελα και μερικοί Υπουργοί, οι οποίοι δεν φαίνεται να αντελήφθησαν την κυβερνητική απόφαση. «Τύχη αγαθή» δεν είχαμε καταιγίδες, αλλά μόνο βροχές σε μερικές περιοχές. Αν η τύχη δεν ήταν με το μέρος των παιδιών και είχαμε επανάληψη των ακραίων φαινομένων της παραμονής της εθνικής γιορτής, ποιος άραγε θα έφερε την ευθύνη και ποιος θα πλήρωνε για τυχόν θύματα από κεραυνούς. Σε αυτό τον τόπο, όλα στο «κουτουρού» ακόμη και η ασφάλεια των παιδιών.

Το αλαλούμ με τις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου, πρέπει να αποτελέσει αφορμή για να ανοίξει επιτέλους η συζήτηση για την αξία των μαθητικών παρελάσεων στην παιδεία. Να σημειωθεί ότι μόνο η Κύπρος και η Ελλάδα, στην Ευρώπη, εξακολουθούν να διατηρούν μαθητικές παρελάσεις, στρατιωτικού τύπου, πρακτική η οποία καταργήθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σίγουρα οι μαθητές χάνουν μαθήματα για τις πρόβες και φαίνεται εκ του αποτελέσματος, ότι δεν γνωρίζουν ουσιαστικά πράγματα, για τις θυσίες των προγόνων μας και την αληθινή ιστορία, η οποία δεν είναι στρωμένη με δόξες και τιμές, αλλά είναι στρωμένη και με προδοσίες και κυρίως πόνο και θάνατο. Φαίνεται ότι κύρια έγνοια πολλών εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών, είναι οι καλές φωτογραφίες, τα καλά βίντεο και αλίμονο, οι συγκρίσεις μεταξύ των σχολείων και μεταξύ των στολών τις οποίες φορούν τα κοριτσόπουλα.

Είναι ανάγκη να υπάρξει προβληματισμός. Ίσως σε πρώτο στάδιο να παρελαύνουν τα μισά σχολεία την 25η Μαρτίου και τα άλλα μισά την 28η Οκτωβρίου. Να λαμβάνουν μέρος όλοι οι μαθητές, χωρίς διακρίσεις και το κυριότερο, να σταματήσει το στρατιωτικό βήμα, το οποίο στις περισσότερες περιπτώσεις είναι «γελοίο». Οι φαντάροι «φτύνουν αίμα» για να μάθουν να παρελαύνουν σωστά. Φτάνει η καταπίεση των μαθητών και στις παρελάσεις. Μια οργανωμένη βόλτα όλων των μαθητών στους δρόμους, γιατί όχι μαζί με τους συγγενείς και φίλους τους, θα ήταν ίσως το καλύτερο μνημόσυνο για τους ήρωες.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...