Το θαύμα της Χρυσολυσιώτισσας

Το θαύμα της Χρυσολυσιώτισσας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 15/9/2019

Έγινε το θαύμα και η Παναγία της Λύσης, η εκκλησία της Χρυσολυσιώτισσας, πανηγύρισε και πάλι το Γενέθλιο της Θεοτόκου, έστω και με ένα διάλειμμα 45 χρόνων. Οι άγιοι της Λύσης, στη συνείδηση των Λυσιωτών και όχι μόνο, ο Παναής, ο Βασίλης, η Τρυφωνού, ο ηγούμενος του Αποστόλου Βαρνάβα Γαβριήλ, έκαναν το θαύμα τους, δια πρεσβειών της Παναγίας. Σίγουρα αγάλλονταν, μαζί με όλους τους λυσιώτες, είτε αυτοί βρίσκονται επί γης, είτε στους ουρανούς. Την πανηγυρική Θεία Λειτουργία τέλεσαν πέντε λυσιώτες παπάδες, ανάμεσα τους και ο Παπαγεώργιος, ο οποίος υπηρέτησε την Παναγία της Λύσης, από το 1959. Της μυσταγωγίας προέστη ο Επίσκοπος Νεαπόλεως Πορφυρίου.

Ο περικαλλής ναός της Λύσης, μπορεί να μην θύμιζε την παλαιά ευταξία και ευπρέπεια, μπορεί να μην ήταν στο εικονοστάσι η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας και των άλλων αγίων, ωστόσο οι χιλιάδες λυσιώτες, οι οποίοι κατέκλυσαν τον ναό, κάλυψαν το κενό και φώτισαν με τα χαρούμενα τους πρόσωπα, τον ιερό και καθαγιασμένο χώρο. Μπορεί οι τουρκοκύπριοι να μετέτρεψαν τον Ναό σε τέμενος, αλλά και αυτοί τον θεό τους λάτρευαν, κατά την απάντηση του Παναή, σε εξοργισμένο λυσιώτη, ο οποίος έτρεξε να πει τον πόνο του, στον Παναή της Εκκλησίας. Ωστόσο ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, οι τουρκοκύπριοι έκτισαν άλλο τέμενος και έτσι έγινε το θαύμα και ξαναλειτούργησε η Παναγία της Λύσης.

Οι μεγαλύτεροι στην ηλικία, οι οποίοι είχαν την «αγαθή τύχη» να βιώσουν πριν την κατοχή, μυστηριακές στιγμές, στην Εκκλησία της Παναγίας, άκουσαν ξανά νοερά, κατά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, τον Παναή, με την βράκα και το ράσο, να αναγιγνώσκει με μοναδική κατάνυξη τον Εξάψαλμο. Θυμήθηκαν την σεπτή μορφή του, όταν θυμιάτιζε τα Τίμια Δώρα κατά την Μεγάλη Είσοδο. Είδαν νοερά τον Παναή να πηγαινοέρχεται για να σβήσει τα κεριά και να κτυπά την καμπάνα. Άκουσαν ξανά τα λόγια του, «καλά μου παιδιά», όταν τους καλούσε να πιάσουν τα εξαπτέρυγα. Αναπόλησαν την οσιακή του μορφή και τον λαγαρό του λόγο, όταν συμβούλευε μικρούς μεγάλους και έδιδε θάρρος και δύναμη στους βασανισμένους.

Οι λυσιώτες θυμήθηκαν ακόμη την ρήση, του τότε σπουδαίου θεολόγου στην Ελλάδα, του Παναγιώτη Τρεμπέλα, ο οποίος όταν επισκέφθηκε την Λύση, είπε, ότι για πρώτη φορά είδε καντηλανάφτη να δακρύζει γονατιστός, κατά «τα σα εκ των σων», την ώρα του καθαγιασμού των Τίμιων Δώρων. Οι λυσιώτες είδαν νοερά και τον Βασίλη, να ψάλλει ταπεινά στο αναλόγιο και την Τρυφωνού μαζί με γυναίκες του χωριού, να παρακολουθούν σιωπηλά, πίσω από τις παραδοσιακές στολές, τις ακολουθίες στο πίσω μέρος της Εκκλησίας. Θυμήθηκαν και τις ατέλειωτες κουβέντες στην αυλή της Εκκλησίας, μετά το πέρας των ακολουθιών, όπου οι ψυχές λάμβαναν δύναμη για τα βάσανα του βίου.

Κάποιοι δάκρυσαν όταν είδαν νοερά τους άγιους παππούδες, μαζί με γυναίκες του χωριού, μερικές από τις οποίες έγιναν ακολούθως μοναχές, να προσεύχονται στις καθημερινές νυκτερινές ακολουθίες. Ξαναζωντάνεψαν νοερά το ιλαρόν φως των καντήλων, η ευωδία του θυμιάματος και η μυστική λάμψη της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας, τα οποία αποκάλυπταν και χάριζαν παραδείσιες εμπειρίες χαράς.

Ο Παναής έλεγε προφητικά στους Λυσιώτες, οι οποίοι ανταγωνίζονταν φιλάρεσκα για το ποιος θα κτίσει το πιο εντυπωσιακό σπίτι: «τι κρίμα που χτίζετε μεγάλα σπίτια, Τούρκοι θα τα κατοικήσουν». Τώρα ταπεινωμένοι οι λυσιώτες, από την μακρά εξορία, διά πρεσβειών των αγίων της Λύσης, αναμένουν την μόνιμη επιστροφή στην πατρώα γη. Οι παλαιότεροι δεν ξεχνούν και τα προφητικά λόγια ενός άλλου αγίου ανθρώπου, στην συνείδηση των πιστών, του Μιχαήλ Χατζηφλουρέντζου από την Μηλιά, ο οποίος συχνά πυκνά επισκεπτόταν με το ποδήλατο του την Λύση και είχε αδελφικές και πνευματικές σχέσεις με τον Παναή, τον Βασίλη και την Τρυφωνού. Έλεγε: «Πολλά κράτη θα ενδιαφερθούν, αλλά οι Τούρκοι θα είναι ανένδοτοι. Όμως, θα έρθει η ώρα που θα ξαναρθείτε στα σπίτια σας. Την ώρα αυτή που θα έρθετε, θα πέσετε κατά γης, θα ταπεινωθείτε». Η πρώτη Θεία Λειτουργία μετά την προσφυγιά, χάρισε μεγάλη μυστική χαρά, σε πολλούς λυσιώτες, οι οποίοι αναμένουν τώρα με μεγαλύτερο θάρρος την μεγάλη επιστροφή.