Εκριζώστε τους φίκους
ΤΟΥ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 1/9/2019
«Μηδέν κακόν
αμιγές καλού» και οι πυρκαγιές στον Αμαζόνιο, ξύπνησαν τα καλά ανακλαστικά του
Υπουργείου Μεταφορών, το οποίο ανακοίνωσε μέσω του «Π» ότι θα φυτέψει 10 εκ.
δέντρα κατά μήκος του οδικού δικτύου της Κύπρου. Στόχος να μειωθούν οι εκπομπές
καυσαερίων, άρα θα έχουμε και έμμεσο κέρδος, αφού σήμερα πληρώνουμε πολλά
εκατομμύρια στο χρηματιστήριο ρύπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προηγήθηκαν
εξαγγελίες Λευκωσιατών για να φυτέψουν 300 χιλιάδες δέντρα στην πρωτεύουσα και
των Πάφιων για να φυτέψουν 100 χιλιάδες δέντρα. Καλές οι εξαγγελίες, αλλά
πρέπει να γίνουν με επιστημονικό τρόπο και σίγουρα όχι στα κουτουρού και
απαραιτήτως όχι σύμφωνα με τις επιθυμίες των «φίλων» των δέντρων. Να φυτευτούν
κυπριακά δέντρα, τα οποία αντέχουν στις ασθένειες, έχουν βαθιές ρίζες, δεν
είναι φυλλοβόλα και σίγουρα χρειάζονται πολύ λιγότερο νερό. Οι τριμιθιές, οι
τεραστιές (χαρουπιές) τα κυπαρίσσια, τα πλατάνια, ελιές και άλλα δέντρα,
μπορούν εύκολα να αναγεννήσουν περιβαλλοντικά την Κύπρο. Και για φράκτες στους
δρόμους να φυτευτούν παπουτσοσυκιές, οι οποίες είναι πιο αποτελεσματικές και
από τα κάγκελα.
Η Λευκωσία
και άλλες πόλεις του νησιού, γέμισαν με αφρικανικούς φίκους, οι οποίοι είναι
ωραία δέντρα και προσφέρουν μεγάλη σκιά, με το τεράστιο μέγεθος τους. Η φύτευση
άρχισε με την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και λέγεται ότι ήταν επιθυμία
του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, ο οποίος έφερε τα δέντρα από τις Σεϋχέλλες, όπου
εξορίστηκε από τους βρετανούς. Ωστόσο σύμφωνα με γεωπόνους τα δέντρα δεν είναι
κατάλληλα για την Κύπρο, αφού οι ρίζες τους είναι επιφανειακές και κατάλληλες
για τα τροπικά κλίματα. Αποτέλεσμα είναι να σηκώνουν τα πεζοδρόμια, με μεγάλα
θύματα τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Ακόμη οι φίκοι, παράγουν μικρούς
μαύρους καρπούς, τους οποίους τρώνε τα πουλιά της Αφρικής. Στην Κύπρο οι καρποί
πέφτουν στο έδαφος και προκαλούν μια «βρωμερή» εικόνα. Την νύμφη καλούνται στο
τέλος της ημέρας να πληρώσουν οι πολίτες, για να ανακατασκευαστούν και να
καθαριστούν τα πεζοδρόμια. Τα ίδια ίσως και χειρότερα κακά, προκαλούν και οι
ακακίες, οι οποίες δεν επιτρέπουν σε κανένα άλλο δέντρο να μεγαλώσει δίπλα
τους.
Πριν μερικά
χρόνια έγιναν «επικοί» αγώνες για να μην κοπούν γέρικα δέντρα στην Αγλατζιά,
κατά την κατασκευή του νέου δρόμου. Έγιναν τότε αρκετές «αλχημείες» και αλλαγές
σχεδιασμών, ώστε να ικανοποιηθούν οι διαμαρτυρόμενοι, οι οποίες στοίχισαν
πανάκριβα στους φορολογούμενους. Σήμερα στην περιοχή, του δρόμου αλλά και του
παρακείμενου κτιρίου του Πανεπιστημίου, (πρώην παιδαγωγικής) παρ’ όλες τις
βροχές του χειμώνα, μερικά πεύκα ξεράθηκαν. Άνθρωπος του τμήματος δασών, στην
κουβέντα πάνω, είπε απλά, ότι αυτά θα παθαίνουμε όταν αποφασίζουν οι
πολιτικάντηδες και όχι οι τεχνοκράτες. Πρέπει να κόβονται, είπε, μερικά δέντρα
για να παίρνουν «αέρα» τα υπόλοιπα. Αλλά ποιος τολμά, είπε, να κόψει και ένα
κλωνί και άρχισε τους «μυκτηρισμούς» για το κατάντημα, το αίσχος, της οδού
Κυριάκου Μάτση στην Λευκωσία. Μικροσυμφέροντα, μικροχώροι στάθμευσης,
εμποδίζουν εδώ και δεκαετίες την «απελευθέρωση» του δρόμου.
Στις καλές
πρωτοβουλίες για φύτευση δέντρων, πρέπει να εμπλακούν πρώτα οι μαθητές, γιατί
αποτελεί η φύτευση μάθημα ζωής, όπως θυμούνται οι μεγαλύτεροι στην ηλικία. Να
εμπλακούν οι στρατιώτες, φυτεύοντας περιοχές εντός και εκτός στρατοπέδων. Να
εμπλακούν οι άνεργοι, οι μετανάστες και κυρίως να τεθεί το όλο θέμα σε
εθελοντική βάση. Ακόμη να κληθούν μεγάλες επιχειρήσεις και εταιρίες να
πληρώσουν για την αγορά των φυτών και με αντάλλαγμα να βάλουν τις δικές τους
πινακίδες δίπλα στα δέντρα. Και όπως λένε και οι ινδιάνοι: «Τη γη
δεν την έχουμε κληρονομήσει από τους προγόνους μας, αλλά την έχουμε δανειστεί
από τα παιδιά μας…» Και για να ζήσουν τα παιδιά μας, χρειάζονται καθαρό και όχι
μολυσμένο αέρα.
Σχόλια