Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στον άγνωστο Αστυνομικό


Στον άγνωστο Αστυνομικό

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/6/2019

Στα φώτα του "διαβόλου", στα φώτα της "οργής" στα φώτα τροχαίας στην είσοδο της Λευκωσίας, στα φώτα όπου σχηματίζεται κάθε πρωί η μεγαλύτερη ουρά αυτοκινήτων στην Κύπρο, η οποία φθάνει μέχρι και το νέο ΓΣΠ, μια μέρα έγινε ένα μικρό θαύμα. Ένας άγνωστος νεαρός Αστυνομικός, κατάφερε να μειώσει δραματικά τις ουρές και να κερδίσει τις σιωπηλές επευφημίες των οδηγών, αντί τις σιωπηλές βρισιές. Ο έξυπνος τροχονόμος εφάρμοσε την κοινή λογική και δεν ακολουθούσε το ρυθμό των φώτων τροχαίας, όπως πολλοί άλλοι συνάδελφοι του. Άφηνε τα αυτοκίνητα να διέρχονται από την διασταύρωση, μέχρι να αδειάσουν οι δρόμοι. Πρώτα οι δρόμοι οι οποίοι οδηγούν εκτός της πρωτεύουσας και ακολούθως οι υπόλοιποι δρόμοι. Με τον τρόπο αυτό, τα αυτοκίνητα μπορούσαν να αυξήσουν ταχύτητα, οι δρόμοι άδειαζαν πολύ πιο γρήγορα και έτσι διευκολύνθηκαν σε αφάνταστο βαθμό, οι διερχόμενοι οδηγοί.
Είναι τρελό αυτό το οποίο συμβαίνει με το κυκλοφοριακό χάος στην Λευκωσία, μια μικρή πόλη η οποία λογικά δεν έπρεπε να έχει πρόβλημα. Γέμισε η πόλη με διπλά φώτα τροχαίας, σε κάθε διασταύρωση, για να εξυπηρετούνται τάχα, μερικοί, μερικοί, ώστε να μην διανύουν λίγο μεγαλύτερες αποστάσεις. 



Οι παράδρομοι είναι μονόδρομοι, ενώ οι κύριες αρτηρίες, όπου δημιουργείται το κυκλοφοριακό έμφραγμα, είναι δύο κατευθύνσεων. Τελικά δημιουργήθηκε αυτό το καθημερινό κομφούζιο και μαρτύριο, για όλους τους οδηγούς. Άσε το χειρότερο, αφού με το ξεκίνα και σταμάτα τα αυτοκίνητα, γεμίζουν την ατμόσφαιρα με μολυσμένα καυσαέρια. Στην Γερμανία και άλλες χώρες, πριν τα σύγχρονα αυτοκίνητα αποκτήσουν το αυτόματο σύστημα απενεργοποίησης της μηχανής στα φώτα τροχαίας, ήταν υποχρεωμένοι οι οδηγοί να σβήνουν μηχανικά τα αυτοκίνητα στα φώτα τροχαίας. Οι σπατάλες σε καύσιμα είναι το επόμενο, οι οποίες καίνε κυριολεκτικά τις τσέπες, των φτωχών και των καταφρονημένων, οι οποίοι δεν έχουν στην διάθεση τους, αξιόπιστα λεωφορεία.

Στην Αγλατζιά, φτιάχτηκε ύστερα από πολλές δεκαετίες αντεγκλήσεων, ένα σύγχρονο οδικό δίκτυο, το οποίο πρέπει να αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, για την στενότητα των λωρίδων και την καθιέρωση λωρίδων για λεωφορεία, οι οποίες κατά κανόνα είναι άδειες. Το εκπληκτικό είναι ότι για να εισέλθει κάποιος από την δεξιά λωρίδα, στην αριστερή και ακολούθως να εισέλθει σε πάροδο, έχει στην διάθεση του μερικά μόλις μέτρα. Πέραν από αυτά, τοποθετήθηκαν σε συγκεκριμένες διασταυρώσεις, άγνωστο με πια κριτήρια, φώτα τροχαίας, τα οποία κατά κανόνα προκαλούν καθυστέρηση στην διακίνηση των οχημάτων, αντί να διευκολύνουν την κίνηση. Το σίγουρο, είναι ότι αν έφτιαχναν ακόμη ένα κυκλικό κόμβο και καταργούσαν τις πολλές διασταυρώσεις, η κατάσταση θα ήταν πολύ καλύτερη και σίγουρα δεν θα είχαν δουλειά και οι τροχονόμοι, οι οποίοι ανέλαβαν το ψυχοφθόρο έργο των καταγγελιών. 

Η ίδια τρέλα επικρατεί και στην λεωφόρο Λάρνακος στον Δήμο Λευκωσίας, όπου ξαφνικά οι τέσσερις λωρίδες, μετατρέπονται σε δύο, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται τεράστιες ουρές.
Η μόνη μας ελπίδα, βρίσκεται πλέον στην ήρεμη δύναμη, της Βασιλικής Αναστασιάδου, της Υπουργού Μεταφορών, η οποία απέδειξε ότι μπορεί και λύνει στρεβλώσεις δεκαετιών, χωρίς θόρυβο, χωρίς τυμπανοκρουσίες και κυρίως χωρίς απεργίες. Ξεκίνησε ύστερα από δεκαετίες τον Δρόμο Πάφου - Πόλεως Χρυσοχούς, ενώ κατάφερε να θέσει σε τροχιά επίλυσης πολλά άλλα έργα, τα οποία βρίσκονταν στα συρτάρια για πολλά, πολλά χρόνια. Ελπίζουμε ότι με τις νέες συμβάσεις στα λεωφορεία, οι οποίες σε λίγους μήνες αναμένεται να υπογραφούν, θα τεθούν οι βάσεις για ένα σύγχρονο και ευέλικτο σύστημα δημόσιων μεταφορών. Δεν είναι δύσκολα τα πράγματα, όσο και αν για δεκαετίες τα παρουσίαζαν ως κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Δεν θα ανακαλύψει κανείς τον τροχό. Να καθιερωθούν λεωφορεία για παιδιά και μαθητές και επιτέλους να δημιουργηθούν οι μεγάλες στάσεις αυτοκινήτων εκτός πόλεως, ώστε να σταθμεύουν τα οχήματα των πολιτών και οι επιβάτες να παίρνουν τα λεωφορεία για να πάνε στην δουλειά τους. Και το κυριότερο, να ετοιμαστεί επιτέλους ένα σύγχρονο λογισμικό για τα κινητά τηλέφωνα, ώστε να ξέρει κάθε επιβάτης, κάθε στιγμή που βρίσκεται το λεωφορείο. Τελικά τα θαύματα μπορούν να γίνουν μόνο με την κοινή λογική του άγνωστου Αστυνομικού.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...