Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι Επίσκοποι πεθαίνουν στα μοναστήρια


Οι Επίσκοποι πεθαίνουν στα μοναστήρια

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 23/6/2019






"Οι Επίσκοποι πεθαίνουν είτε στον Θρόνο, είτε στην εξορία, είτε στην αγχόνη", έλεγε ο Μητροπολίτης Κίτιου Χρυσόστομος, ο ιεράρχης με αριστεία στην πατριωτική δράση, στα ταραγμένα εκκλησιαστικά χρόνια, πριν από την διαδοχή του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου του Α, στον Θρόνο του Αποστόλου Βαρνάβα. Έλα όμως που «άλλες οι βουλές των ανθρώπων και άλλες του Θεού» και ο σεβαστός Ιεράρχης, έκανε την υπέρβαση, έκανε ένα ιστορικό βήμα για την Εκκλησία της Κύπρου και παραιτήθηκε, λόγω ηλικίας, από τον Επισκοπικό Θρόνο. Τουλάχιστον στην πρόσφατη εκκλησιαστική της Κύπρου, δεν υπάρχει άλλο ανάλογο παράδειγμα και σίγουρα ο τέως Κιτίου Χρυσόστομος, θα μείνει στην ιστορία και θα αποτελέσει παράδειγμα και για τους νεότερους Ιεράρχες.
Η εκκλησιαστική παράδοση, θέλει τους Επισκόπους να παραδίδουν τους Επισκοπικούς Θρόνους, όταν φθάσουν σε μια προβεβηκυία ηλικία, συνήθως σε άξιους διαδόχους, τους οποίους οι ίδιοι επέλεξαν και να πεθαίνουν σε μοναστήρια. Συνήθως στις μονές, στις οποίες ξεκίνησαν την εκκλησιαστική τους διακονία, ως μοναχοί. Στα μοναστήρια, έχουν τον χρόνο για να ησυχάσουν και να ανέλθουν σε υψηλότερο πνευματικά επίπεδα. Την ίδια ώρα, μπορούν να κατευθύνουν και να διδάξουν μοναχούς, πιστούς, ακόμη και ηγουμένους μονών, χωρίς ποτέ όμως να δημιουργούν ένα δεύτερο πόλο εξουσίας εντός των μονών. Ας μην ξεχνούμε ότι ο Επίσκοποι είναι οι πρώτοι των μοναχών, πρώτοι στην εκκλησιαστική διακονία, αλλά και τελευταίοι στην κοσμική εξουσία.

Στην Μεγάλη Βρετανία, προκλήθηκε τις τελευταίες ημέρες ταραχή, κυρίως από ηγετικά στελέχη της κυπριακής παροικίας, για την αντικατάσταση από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, του Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Γρηγορίου, από τον Μητροπολίτη Δαρδανελλίων Νικήτα. Τα στελέχη μπορεί να μην μίλησαν δημοσίως, αλλά παρασκηνιακά κινήθηκαν κυρίως μέσω πολιτικών ταγών, πιέζοντας για ανάδειξη στον θρόνο των Θυατείρων κύπριου Επισκόπου. Ίσως τα άτομα αυτά, δεν άφησαν τον Αρχιεπίσκοπο Γρηγόριο, να παραιτηθεί από τον Θρόνο, όπως του ζήτησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, σύμφωνα πάντα με αναφορές στα Μέσα Ενημέρωσης. Κανείς πάντως δεν αμφισβήτησε το γεγονός ότι έπρεπε να αντικατασταθεί ο υπέργηρος Αρχιεπίσκοπος Γρηγόριος, ο οποίος είναι πλέον 91 ετών και ποιμαίνει την Εκκλησία των Θυατείρων από το 1988.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ακολουθώντας την εκκλησιαστική παράδοση και την φαναριώτικη διπλωματία ή καλύτερα την εκκλησιαστική οικονομία, πολύ σοφά κάλεσε με παρασκηνιακό διακριτικό τρόπο τους υπέργηρους ιεράρχες του Οικουμενικού Θρόνου, έστω και αν φημίζονται για την αγιότητα του βίου τους και την αγάπη του ποιμνίου τους, να παραδώσουν τους θρόνους, ώστε να αναλάβουν άλλοι νεότεροι ιεράρχες με περισσότερες φυσικές δυνάμεις. 

Πολύ σοφά ο Οικουμενικός Πατριάρχης, θέλησε να προστατεύσει τους υπέργηρους ιεράρχες, ώστε να μην χάσουν τους κόπους των έργων τους και την φήμη τους, παρασυρόμενοι από επιτήδειους, οι οποίοι συχνά πυκνά, ακολουθούν τους εκκλησιαστικούς ταγούς, με αλλότριους σκοπούς. Το παράδειγμα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου του Α και τα όσα επακολούθησαν λόγω της ασθένειας του, σίγουρα αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή. 

Κανένας δεν είναι αναντικατάστατος, ούτε βεβαίως ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ούτε ο τέως Αρχιεπίσκοπος Γρηγόριος, ούτε οι ταγοί της ομογένειας, οι οποίοι δυστυχώς αντιμετωπίζουν με κοσμικά και όχι εκκλησιαστικά κριτήρια, το διακόνημα του Αρχιεπισκόπου Θυατείρων. Η εκκοσμίκευση, η εξουσιομανία και ο εθνικισμός, αμαρτήματα τα οποία κατά καιρούς εμφανίζονται στο χώρο της εκκλησιαστικής διακονίας, με επικάλυμμα τις δήθεν ανάγκες του ποιμνίου, αποτελέσαν και αποτελούν, αιτίες μεγάλων δεινών. Η σύγχρονη εκκλησιαστική ιστορία της Κύπρου, αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή, αφού εκκλησιαστικές έριδες, αποτέλεσαν συνέχεια πολιτικών συγκρούσεων, οι οποίες μαζί έφεραν την καταστροφή της Κύπρου. «Έκαστος εφ' ω ετάχθη» κατά τον Απόστολο Παύλο και αποδεδειγμένα ο Θεός ξέρει καλύτερα από τους ανθρώπους.














Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...