Ανταγωνισμός στο ΓΕΣΥ

Ανταγωνισμός στο ΓΕΣΥ

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16/6/2019

Ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει το ΓΕΣΥ, είναι να αναπτυχθεί ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους γιατρούς, έλεγε σοβαρός επιχειρηματίας, ο οποίος έζησε για χρόνια στο εξωτερικό και γνωρίζει καλά την βιομηχανία των φαρμάκων. Στην παρέα του καφενέ, ο άνθρωπος με την μεγάλη πείρα στην ψυχολογία των ανθρώπων, έλεγε ότι καλές είναι οι ιδέες και οι ιδεολογίες, καλές είναι οι θεωρίες περί αλτρουισμού των γιατρών, αλλά αν δεν λειτουργήσουν οι κανόνες της αγοράς, θα καταρρεύσει το ΓΕΣΥ.

Διερωτήθηκε γιατί το κράτος εγγυήθηκε τόσο πολλά χρήματα στους γιατρούς, γιατί τέθηκε περιορισμός στις 2.500 ασθενείς κατά γιατρό και γιατί τέθηκε χρονικός περιορισμός έξι μηνών στους ασθενείς, για να μπορούν να αλλάζουν γιατρούς. Διερωτήθηκε γιατί χρειάστηκε να γίνουν τόσοι καυγάδες με τους ιδιώτες γιατρούς και τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, όταν για χρόνια οι ιδιώτες "εκλιπαρούσαν" το δημόσιο, για να εξασφαλίζουν "κουπόνια" του δημοσίου, δηλαδή πελάτες ασθενείς, για τους οποίους πλήρωνε το κράτος.

Ο άνθρωπος με το "βαρύ πορτοφόλι" μεταξύ καφέ και ταχινόπιττας, έλεγε ότι με την λειτουργία του ενιαίου λογισμικού, θα μπορούσαν οι ασθενείς να διαλέγουν κάθε φορά όποιο γιατρό θέλουν, χωρίς περιορισμούς. Αυτόματα οι νόμοι της αγοράς, θα καθόριζαν πόσους ασθενείς μπορούσε να παρακολουθεί κάθε γιατρός και αυτόματα θα γινόταν ο καταμερισμός των ασθενών σε όλους του γιατρούς, όπως συμβαίνει σήμερα. Οι γιατροί θα μπορούσαν να έχουν ένα σταθερό, αλλά χαμηλό μισθό, για να αισθάνονται σιγουριά, αλλά να πληρώνονται ανάλογα με τους ασθενείς τους οποίους παρακολουθούν. Με το υφιστάμενο σύστημα, αν ένας γιατρός έχει νεαρούς στο πελατολόγιο του, ουσιαστικά θα πληρώνεται χωρίς να πολυδουλεύει. Αν ένας γιατρός έχει ηλικιωμένους στο πελατολόγιο του, αλίμονο του, αφού θα τρέχει και δεν θα προλαβαίνει.

Υπάρχει όμως και το πιο βασικό στην λειτουργία του ΓΕΣΥ, για το οποίο ελάχιστα λέγονται, υποδείκνυε με νόημα ο καλός μάνατζερ. Είναι ο έλεγχος των ιατρικών πράξεων και η ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών. Επείγει να συσταθεί ένα ανεξάρτητο σώμα, με καλοπληρωμένους έμπειρους γιατρούς και μάνατζερ, οι οποίοι θα επιλαμβάνονται καταγγελιών και θα επιθεωρούν τα ιατρεία, τα νοσοκομεία, τα εργαστήρια και τα φαρμακεία. Δεν αρκεί ο σημερινός έλεγχο του Ιατρικού Συλλόγου. Επεσήμανε και τον κίνδυνο δημιουργίας καρτέλ και πολλαπλασιασμού των ιατρικών εντολών για εξετάσεις και για φάρμακα. Έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου, ότι υπάρχει ο κίνδυνος να πεθαίνουν άνθρωποι από τα πολλά φάρμακα και τις πολλές εξετάσεις. Εισάγονται και καθιερώνονται τα ιατρικά πρωτόκολλα, αλλά κανείς δεν θα μπορεί να αποτρέψει τις εντολές του γιατρού και τις υποψίες για ασθένειες. 

Η εφαρμογή του ΓΕΣΥ, σίγουρα αποτελεί την μεγαλύτερη κατάκτηση των φτωχών και καταφρονεμένων αυτού του τόπου και σίγουρα έχει μεγαλύτερη αξία από το αναλογικό σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων, το οποίο διαιωνίζει τις ταξικές διαφορές και στην τρίτη ηλικία. Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς και τον "ηλικιακό ρατσισμό" των ασφαλιστικών εταιριών, οι οποίες δεν ασφαλίζουν ανθρώπους μια μεγάλης ηλικίας, δεν ασφαλίζουν ανθρώπους με σοβαρές ασθένειες και "διώχνουν" πελάτες οι οποίοι ατύχησαν και ασθένησαν. Οι ασφαλιστικές είναι επιχειρήσεις και αποζητούν τα μεγάλα κέρδη, αλλά μια κοινωνία αποτελείται από ανθρώπους και όχι από οικονομικά νούμερα.

Ο χρόνος θα καταδείξει αν το σύστημα, το οποίο υιοθετήθηκε για το ΓΕΣΥ, θα πετύχει ή όχι. Τα πρώτα δείγματα είναι εξαιρετικά θετικά. Ο αέρας αισιοδοξίας, δεν πρέπει να κοπάσει από μικροσυμφέροντα γκρινιάρηδων. Από την ίδρυση της Δημοκρατίας, μέχρι και σήμερα, τα ατιμώρητα σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο. Ας ελπίσουμε ότι τουλάχιστον στην ζωή και τον θάνατο, θα υπάρξει εξαίρεση. Γιατί ευτυχώς ή δυστυχώς κανείς δεν είναι αναντικατάστατοι, ούτε και οι κουτοπόνηροι οι οποίοι ζηλεύουν τον Μίδα.