Χριστός Ανέστη χαρά μου

Χριστός Ανέστη χαρά μου

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 28/4/2019

«Χριστός Ανέστη χαρά μου» ήταν ο χαιρετισμός του αγίου παππούλη της Ρωσίας, του θαυματουργού, αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ, χαιρετισμός ο οποίος επαναλαμβάνεται συχνά πυκνά από Χριστιανούς σε όλο τον κόσμο. Όχι μόνο την περίοδο της εβδομάδας της διακαινησίμου, αλλά καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου.  «Χαρά μου» δυο λέξεις, οι οποίες φανερώνουν όλο το μυστήριο της ζωής, όλους τους λόγους για τους οποίους αξίζει κανείς να ζει. Πηγή της χαράς είναι η επικοινωνία με τον πλησίον, με τον εχθρό, τον συνάδελφο, τον γείτονα, τον αδελφό, τον κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος και φύλου. Ωστόσο προϋπόθεση για την αληθινή βίωση της χαράς, η επικοινωνία με τους ανθρώπους, να τέμνεται με την επικοινωνία με τον Θεό. Δυνατότητα βίωσης της χαράς έχουν όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως θρησκείας, φιλοσοφικών αντιλήψεων και πεποιθήσεων. Φτάνει όμως να ακολουθούν τον νόμο της συνείδησης τους, ο οποίος κατοικοεδρεύει στις ψυχές όλων των ανθρώπων. Ωστόσο και σε αυτή την περίπτωση, χρειάζεται αγώνας, ώστε να μην αμαυρωθεί η συνείδηση και βλέπει το μαύρο για άσπρο και αντιστρόφως. 

Ο ευκολότερος δρόμος για την βίωση της χαράς, είναι η ταπείνωση, η απλότητα και η παράδοση στο θέλημα του Θεού.  Αυτή είναι και η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στους αγίους από τους αμαρτωλούς ανθρώπους. Οι άγιοι ζώντας εν Χριστώ, βλέπουν παντού τη χάρη και τα θαύματα του Θεού και ευφραίνονται βιωματικά και όχι χαζοχαρούμενα, στον παράδεισο, ο οποίος αρχίζει από αυτή τη ζωή και συνεχίζεται στην άλλη.  Ζωή χωρίς χαρά, είναι ζωή κολασμένη, αλλά και ζωή χωρίς Χριστό, είναι ζωή που οδηγεί στο θάνατο. Η Ανάσταση του Χριστού και η νίκη επί του θανάτου, φέρνει την αληθινή χαρά στους ανθρώπους.

Τα θαύματα του Αγίου Σεραφείμ πάμπολλα και στον τόπο μας και όλα με κοινό χαρακτηριστικό την απελευθέρωση των ανθρώπων από τον πόνο και την ψυχική δυσφορία. Απελευθέρωση η οποία συνοδεύεται από την βίωση της αληθινής και ανείπωτης θεϊκής χαράς. Πρόσφατα μια νεαρή, η οποία βρισκόταν σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής της, ομολογούσε ότι είδε ξαφνικά τον ταπεινό παππούλη, πήρε θάρρος και βρήκε διέξοδο στα αδιέξοδα της. Ένας άλλος, μεγαλύτερος στην ηλικία, βρήκε τυχαία στο γραφείου του, μια ξεχασμένη εικονίτσα του ταπεινού παππούλη της Ρωσίας, την οποία του χάρισε ένας φίλος σε ανύποπτο χρόνο. Με την επίκληση της χάρης του θαυματουργού αγίου, βρήκε και αυτός διέξοδο στο αδιέξοδο, στο οποίο βρισκόταν εκείνη την στιγμή.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στον περίφημο κατηχητικό του λόγο, ο οποίος διαβάζεται κατά την Θεία Λειτουργία της Αναστάσεως,  υποδεικνύει στους πιστούς:  «Μηδείς φοβείσθω θάνατον, ηλευθέρωσε γάρ ημάς του Σωτήρος ο θάνατος". Ο θάνατος έχει πεθάνει και σήμερα μπορούμε να απολαύσουμε την Αναστάσιμη χαρά, την ευτυχία που συνεπαίρνει όλο το είναι και γεννά τη χαρά, στην ψυχή και το σώμα των ανθρώπων. Ο Χριστός γίνεται η πορεία, η μέριμνα, η ανάγκη, το νόημα, η ελπίδα, η βεβαιότητα, η παρηγοριά, η γνώση, το θεμέλιο, ο στόχος, ο πόνος, ο έρωτας, η αγάπη, η χαρά του ανθρώπου. Και καταλήγει στον περίφημο του λόγο: «Πού σου θάνατε το κέντρον; πού σου Άδη το νίκος; Ανέστη Χριστός, και συ καταβέβλησαι. Ανέστη Χριστός, και πεπτώκασι δαίμονες. Ανέστη Χριστός, και χαίρουσιν Άγγελοι. Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται. Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επί μνήματος. Χριστός γαρ εγερθείς εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο. Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».