Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άνοιξε τις πύλες του παραδείσου

Άνοιξε τις πύλες του παραδείσου

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19/5/2019





Ο κύρ Σάββας Λιασιής, ο κλειδοκράτορας της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδος, στην κατεχόμενη Καρπασία, σίγουρα άνοιξε τις πύλες του παραδείσου, με την αγία βιωτή του. Ο μακαριστός καντηλανάφτης, ο οποίος πρόσφατα μετέβη από τα εγκόσμια στα αιώνια, έκανε πράξη τα λόγια του Χριστού, για την αγάπη, η οποία επεκτείνεται και προς τους εχθρούς. Με την αγαπημένη του σύζυγο, πολέμησαν τον αμαρτωλό εθνικισμό, νικώντας ακόμη και τον ισχυρότερο ανθρώπινο πόνο, ο οποίος δεν είναι άλλος, από την απώλεια του πολυαγαπημένου τους υιού, ο οποίος για χρόνια ήταν αγνοούμενος του πολέμου του 1974 και αργότερα επιβεβαιώθηκε ότι έπεσε υπέρ πίστεως και πατρίδας.

Τύχη αγαθή, συνάντησα τον κυρ Σάββα Λιασή, για πρώτη φορά πριν σχεδόν τρεις δεκαετίες, στο παλιό νοσοκομείο της Λευκωσίας, όταν νοσηλεύτηκε για μερικές μέρες. Η συνάντηση στόχο είχε την ετοιμασία ενός ρεπορτάζ, το οποίο δεν έγινε ποτέ. Σήμερα όμως αξίζει να μνημονεύσουμε την σοφία του ανδρός, σε ένα άρθρο το οποίο γράφεται με καθυστέρηση 30 ετών, το οποίο ωστόσο παραμένει πάντα επίκαιρο. Μου έλεγε τότε: «Γιε μου, αν μιλήσω, θα διαβάσουν τα λόγια μου οι Τούρκοι και θα έχουμε προβλήματα και ενοχλήσεις». Τότε οι καιροί ήταν πάρα πολύ σκοτεινοί, τα οδοφράγματα ήταν κλειστά και ο φόβος σκίαζε τα πάντα. Τότε ακόμη βρίσκονταν στα κατεχόμενα και οι τρεις δασκάλες του γένους, όπως χαρακτηρίστηκαν, οι οποίες τελικά και αυτές εγκατέλειψαν την Καρπασία.

Κάθισα δίπλα στο κρεβάτι του πόνου του κύρ Σάββα και κουβεντιάσαμε για μία σχεδόν ώρα και σίγουρα έφυγα πολύ κερδισμένος. Μου μίλησε με ειλικρίνεια, για την κατάσταση στα κατεχόμενα, για τις κινήσεις του, ώστε να μπορέσουν να παραμείνουν οι εγκλωβισμένοι στην γη των πατέρων τους. Μου μίλησε, ακόμη και για τα κακώς έχοντα, ανάμεσα στους εγκλωβισμένους. Ο κυρ Σάββας έμαθε τούρκικα και έφθασε στο σημείο να κάνει τον μεταφραστή σε τουρκοκύπριους, οι οποίοι δεν γνώριζαν τούρκικα, όταν αυτοί ήθελαν να υποβάλουν αιτήσεις και να μεταβούν σε νοσοκομεία και δικαστήρια στο ψευδοκράτος.

Λίγα χρόνια αργότερα, όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα, όταν ανάπνευσαν οι εγκλωβισμένοι αέρα ελευθερίας, πάλι τύχη αγαθή, στο πλαίσιο ενός ρεπορτάζ, το οποίο αυτή τη φορά μεταδόθηκε από την τηλεόραση το ΡΙΚ, βρέθηκα ανήμερα του Πάσχα στην Αγία Τριάδα. Παρευρέθηκα στον Εσπερινό της Αγάπης και προς μεγάλη μου έκπληξη, άκουσα το Ευαγγέλιο σε επτά γλώσσες, όπως ακούγεται στους μεγάλους ναούς της Ορθοδοξίας. Πρωταγωνιστής ο κύρ Σάββας, ο οποίος μιλούσε πέντε γλώσσες και μπορούσε να συνεννοηθεί όχι μόνο με τους τουρκοκύπριους αλλά και με τους ξένους, οι οποίοι άρχισαν τότε να επισκέπτονται τα κατεχόμενα.  

Η χαρά της Αναστάσεως, άνοιξε και την ψυχή του χαρούμενου κύρ Σάββα, ο οποίος διέθετε ένα ξεχωριστό χιούμορ, όπως όλοι οι άγιοι άνθρωποι. Μας είπε: "Εμείς που μείναμε στο χωριό μας και δεν φύγαμε στις ελεύθερες περιοχές, ζούμε, είμαστε με τους ζωντανούς, ενώ οι συνομήλικοί μας, που έφυγαν από το χωριό πέθαναν". Και πρόσθεσε: "Είναι πολλοί οι οποίοι μας επισκέπτονται, όλοι μας υπόσχονται, αλλά και σχεδόν όλοι, μας ξεχνούν μόλις φύγουν". Μας αποκάλυψε ότι: "Από την μέρα που άνοιξαν τα οδοφράγματα μαζεύω λίρα-λίρα εισφορές από τους προσκυνητές. Με τα χρήματα επιδιορθώσαμε το εξωτερικό μέρος του ναού και τώρα χρειαζόμαστε άλλες τέσσερις χιλιάδες λίρες για να επιδιορθώσουμε και το εσωτερικό του ναού. Δεν ζήτησα βοήθεια από κανένα, ούτε από την Αρχιεπισκοπή, αλλά ούτε και αγωνιώ" . Προχώρησε ακόμη ένα βήμα και μας είπε, για τα προσκόμματα τα οποία πρόβαλε το καθεστώς: "Δεν μας επιτρέπουν να φέρουμε τεχνίτες από τις ελεύθερες περιοχές. Απαιτούν προηγουμένως να εγγραφούν στα γραφεία εξευρέσεως εργασίας του ψευδοκράτους. Φωνάζω το "Τουρτζί",  και κάνουμε μια χαρά τη δουλειά. Επιδιορθώνουμε, κτίζουμε και μπογιατίζουμε τον ναό και κάνουμε καλή δουλειά". Το μόνο που μένει να πούμε, είναι να έχουμε την ευχή του κυρ Σάββα, ο οποίος μάλλον θα βρίσκεται κοντά στην Αγία Τριάδα, την Παναγία, την αγαπημένη του σύζυγο Μαρούλα και τον αγαπημένο του υιό Γιαννάκη.



Σχόλια

Ο χρήστης a.viketos είπε…
Εξαιρετικό κείμενο!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...