Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διευθυντής χωρίς γραφείο


Διευθυντής χωρίς γραφείο

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/4/2019




Ομάδα βουλευτών, κατά την διάρκεια επίσκεψης στην Σλοβενία, συναντήθηκε με τον Διευθυντή του Φόρου Εισοδήματος της χώρας. Έκπληκτοι είδαν ένα νεαρό να κάθεται σε μια ψηλή καρέκλα, σε ένα ψηλό τραπέζι (stul) και να έχει μπροστά του, ένα φορητό υπολογιστή. Στην ίδια αίθουσα υπήρχαν και πολλοί άλλοι εργαζόμενοι. Μοιραία η κουβέντα ξεκίνησε με την ερώτηση, «μα που είναι το γραφείο σας». Η απάντηση ακόμη μια έκπληξη. «Δεν έχω γραφείο, ούτε και δικό μου υπολογιστή. Βρέθηκα στον συγκεκριμένο χώρο, για την συνάντηση και με τους κωδικούς μου, μπήκα στον δικό μου υπολογιστή και συνεχίζω την δουλειά μου». Παράγγειλαν καφέ και άρχισε η κουβέντα για τον τρόπο λειτουργίας της νευραλγικής υπηρεσίας της χώρας. 


Ο νεαρός Διευθυντής, ανέφερε ότι: «κανένας δεν χρησιμοποιεί χαρτί. Όλες οι συναλλαγές με τον Φόρο Εισοδήματος, γίνονται μέσω διαδικτύου. Οι μισθοί δηλώνονται απ’ ευθείας από τους εργοδότες, οι αποκοπές ή επιστροφές, γίνονται αυτόματα σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Ανάλογες ρυθμίσεις υπάρχουν και με τις εταιρίες. Η επιστροφή ΦΠΑ γίνεται αυτόματα και σε συνεχόμενη βάση, ανάλογα με τις υποχρεώσεις της κάθε εταιρίας. Η παραγωγικότητα των υπαλλήλων καταγράφεται, ελέγχεται και αξιολογείται συνεχώς, ενώ κανείς δεν χρειάζεται να κτυπά κάρτες και να ελέγχεται που βρίσκεται. Σημασία έχει το παραγόμενο έργο.». Και όλα αυτά, σε μια χώρα η οποία μόλις πριν τρεις δεκαετίες ανεξαρτητοποιήθηκε από την Σοβιετική Ένωση και έστησε δικούς της θεσμούς.

Οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν και στο Κοινοβούλιο της Σλοβενίας, όπου και εκεί κανένας δεν χρησιμοποιεί χαρτί. Όλα τα έγγραφα πηγαινοέρχονται μέσω υπολογιστών, ενώ και όλες οι μελέτες διαβιβάζονται με ηλεκτρονικό τρόπο. Ένας βουλευτής, έκανε και την σύγκριση με την κατάσταση στην κυπριακή Βουλή, όπου χρησιμοποιούνται τόνοι από χαρτί, για να φωτοτυπούνται τα έγγραφα, παρόλο το γεγονός, ότι όλα τα έγγραφα βρίσκονται στους υπολογιστές. Ανάλογες εκπλήξεις είχαν οι κύπριοι βουλευτές και κατά τις συναντήσεις τους, με άλλους αξιωματούχους της χώρας, χωρίς να κρύβουν τον θαυμασμό, αλλά και την ζήλια τους. 

Μεταξύ τους, άρχισαν να μιλούν για τα τεράστια γραφεία στα Υπουργεία, για τις κόντρες μεταξύ υπαλλήλων, για το καλύτερο γραφείο, θυμήθηκαν τα τραγελαφικά στον Συνεργατισμό με το Γραφείο του Γενικού Διευθυντή και ένα σωρό άλλες μικρότητες υπαλλήλων, οι οποίοι θέλουν δικό τους γραφείο, ώστε να μην βλέπουν τα «μούτρα» των άλλων και για να λαμβάνουν αξία από το «τραπέζι» και όχι από τις ικανότητες τους. Κατά τα άλλα ούτε λόγος, για την παραγωγικότητα, αφού δεν υπάρχουν μετρήσιμα κριτήρια και σχεδόν όλοι είναι άριστοι.
Το βαθύ κράτος, η γραφειοκρατία, καλά κρατεί στον τόπο μας, παρόλο το γεγονός ότι η νέα γενιά, οι νέοι Υπουργοί αντιλαμβάνονται τις προκλήσεις και πολεμούν για αλλαγές. 

Τα πράγματα κυλούν με ρυθμούς χελώνας και είναι φυσιολογικό, όταν σήμερα οι διευθυντές του δημοσίου, στην πλειονότητα τους, είναι άνθρωποι οι οποίοι περιμένουν την σύνταξη και έμαθαν μια ζωή να κινούνται με δημοσιοϋπαλληλικούς ρυθμούς. Η δημόσια υπηρεσία χρειάζεται νέο αίμα και σίγουρα όχι έκτακτους και αορίστου χρόνου, οι οποίοι μπαίνουν από τα παράθυρα, χωρίς διαδικασίες, σε πολλές περιπτώσεις. 

Ο νεαρός Υπουργός Εσωτερικών Κωνσταντίνος Πετρίδης, μπορεί να ετοίμασε το πακέτο με τα νομοσχέδια για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας υπηρεσίας, αλλά στο δρόμο, η υπόθεση φαίνεται ότι φυλλοροεί, από το φόβο, ή από την απροθυμία, είτε των βουλευτών, είτε των συντεχνιακών, είτε άλλων συμφερόντων. Το πιο σοφό θα ήταν να προωθηθεί ένα σχέδιο πρόωρης αφυπηρέτησης για τους Διευθυντές του Δημοσίου, ώστε επιτέλους να μπουν νέοι, με όρεξη και δυνάμεις, για να προωθήσουν αλλαγές. Ακόμη γιατί όχι οι διευθυντικές θέσεις, να είναι όλες με συμβόλαιο μερικών χρόνων, ώστε σε περίπτωση αδυναμίας, να υπάρχει η δυνατότητα αλλαγής. Ευτυχώς ή δυστυχώς, κανένας δεν είναι αναντικατάστατος.







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...