Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα μισά εγκαίνια



Τα μισά εγκαίνια


ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

KΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 10-3-2019


Όταν ο Νίκαρος σηκώνει ψηλά τα χέρια, μπροστά στις διαδικασίες του δημοσίου, τότε τι μπορεί να πει ο φτωχόκοσμος, ο οποίος εκλιπαρεί ένα τηλεφώνημα από τον βουλευτή του, για να εξασφαλίσει τα αυτονόητα, από μια εγχείρηση, μέχρι και μια άδεια για να κτίσει το σπίτι του. Στα εγκαίνια του νέου δημαρχείου της Λευκωσίας ή καλύτερα του μισού δημαρχείου της πρωτεύουσας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, μίλησε για δεκάδες έργα τα οποία προγραμματίζονται ή βρίσκονται σε εξέλιξη στην Λευκωσία. Ωστόσο όταν έφτασε στο χρόνο υλοποίησης των έργων, χρησιμοποίησε την λέξη «σύντομα», για να προσθέσει με την ειλικρίνεια την οποία τον χαρακτηρίζει, «εννοώ εντός των χρονικών πλαισίων οι οποίες διακρίνουν τις διαδικασίες μας. Και προ του τερματισμού της θητείας μου, θα παραδώσουμε είτε ολόκληρη, είτε μέρος της νέας Βουλής».

Η «αρρώστια» των εγκαινίων στην Ελλάδα, φαίνεται ότι έφθασε μεταχρονολογημένα και στην Κύπρο. Στην Θεσσαλονίκη πριν 30 χρόνια έγιναν τα πρώτα εγκαίνια για το μετρό της Θεσσαλονίκης, ακολούθησαν και άλλα πολλά και πρόσφατα ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας, έκανε και πάλι εγκαίνια, χωρίς όμως να λειτουργήσει ακόμη το μετρό. Τα ίδια και χειρότερα γίνονται και στην Αθήνα και προεκλογικά σε πολλές πόλεις της χώρας, όπου τα ίδια έργα εγκαινιάζονται επανελημμένως, φτάνει να βγουν οι φωτογραφίες και να τοποθετηθούν οι πλάκες στους τοίχους. Κάποτε γέμισαν τα νησιά και τις πόλεις με Νοσοκομεία και Πανεπιστήμια και σήμερα τα κλείνουν γιατί δεν έχουν τα χρήματα για να τα συντηρήσουν. Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν και στην Κύπρο, με τα άδεια μέγαρα των δήμων και των κοινοτήτων.

Ο Νίκαρος, ο τολμηρός καραβοκύρης του νησιού, αποκάλυψε δημοσίως και τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης, για τις συνενώσεις δήμων της Λευκωσίας, προκαλώντας το «ποτιτσίνιασμα», την δυσφορία δημάρχων. Αλλά δεν έμεινε από κάτω και δημοσίως εξήγησε στους συνοφρυωμένους τοπικούς άρχοντες, ότι θα δημιουργηθούν διαμερίσματα, δηλαδή τοπικές περιφέρειες και έτσι θα εκπροσωπούνται οι δημότες τους. Η έξυπνη κίνηση με τα διαμερίσματα και το «δώρο» στους σημερινούς τοπικούς άρχοντες, όπως φημολογείται, ότι θα παραμείνουν στα αξιώματα τους, για επιπλέον τρία χρόνια, μέχρι να ολοκληρωθεί η μεταρρύθμιση, ίσως αποτελέσει την λύση του γόρδιου δεσμού.


Κάποτε ο μακαρίτης Τάσσος Παπαδόπουλος, τελώντας τα εγκαίνια του δημοτικού μεγάρου Στροβόλου, απάντησε με τον χαρακτηριστικό αυστηρό του τρόπο, στις εκκλήσεις του τότε δημάρχου, για οικονομική στήριξη του δήμου από το κράτος. «Καλά εμένα ερωτήσετε με, πριν κτίσετε το μέγαρο.» Η υπόθεση των καταχρεωμένων δήμων, έμεινε στο συρτάρι για δεκαετίες, παρόλες τις κατά καιρούς εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή για ατασθαλίες και τα ατέλειωτα φαγοπότια από τους τοπικούς άρχοντες.

Ο ισχυρός και ενίοτε σκληρός, Σωκράτης Χάσικος, όταν ανέλαβε το Υπουργείο Εσωτερικών, μίλησε στην Βουλή, για τα βασίλεια των δήμων και των δημάρχων και άρχισε τις μελέτες για συνενώσεις δήμων και κοινοτήτων. Οι αντιδράσεις ήταν πολλές, ο Χάσικος έφυγε από το Υπουργείο και οι χρυσοπληρωμένες μελέτες, οι οποίες έγραψαν τα αυτονόητα, πήραν τον δρόμο τους για τα σκονισμένα συρτάρια. Τώρα ήρθε η σειρά του νεαρού Κωνσταντίνου Πετρίδη, ο οποίος φαίνεται ότι είναι λίγο διαφορετικός από τους προκατόχους του και φαίνεται μέχρι στιγμής, ότι έχει τα «κότσια» και την πονηριά, για να αντιμετωπίσει την «λεγεώνα» των συνασπισμένων, ανεξαρτήτως χρώματος, τοπικών αρχόντων, οι οποίοι είναι «γαντζωμένοι» στους θρόνους τους.


Πίσω από τα μέγαρα των δήμων, πίσω από τις φαντασμένες πλατείες και θέατρα, πίσω από τα πανάκριβα ταξιδάκια ακατανόητων διδυμοποίησεων, βρίσκονται φυσικά οι πτωχοί πολίτες, οι οποίοι πληρώνουν και πληρώνουν και πληρώνουν φόρους, χωρίς να ξέρουν και χωρίς να μπορούν να αντιδράσουν. Όλα όμως κάνουν τον κύκλο τους και ευτυχώς κανένας δεν μπορεί να παραμείνει «καρφωμένος» στην καρέκλα. Το καλύτερο είναι να μπει πλαφόν στις θητείες των τοπικών αρχόντων και των άλλων αξιωματούχων και να μην περιμένουμε να το φυσικό τους τέλος. Τότε ίσως επιτέλους θα δει χαΐρι, αυτός ο τόπος.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...