Κανόνες στους νέους

Κανόνες στους νέους

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11/11/2018

Σοβαρός Διευθυντής Δημόσιου Σχολείου, έλαβε τα συγχαρητήρια αξιωματικών της Αστυνομίας, οι οποίοι παρακολούθησαν την γιορτή για την 28^η Οκτωβρίου. Για πρώτη φορά, ανέφεραν τα όργανα της τάξης, στον δυναμικό Διευθυντή, είδαν πειθαρχημένους μαθητές, να παρακολουθούν σχολική γιορτή, χωρίς να ψιθυρίζουν και χωρίς να πειράζουν ο ένας τον άλλο. Ο άξιος Διευθυντής ο οποίος απολαμβάνει την εμπιστοσύνη και των καθηγητών, ανέφερε ότι απλώς τηρεί κατά γράμμα τους κανόνες του σχολείου. Αν ο μαθητής έλθει στο σχολείο, χωρίς την στολή του, αξύριστος ή ατημέλητος, απλά θα πάρει αποβολή και θα ειδοποιηθούν οι γονείς ή ο κηδεμόνας του. Αν κάποιος μαθητής δεν μπορεί να προσαρμοστεί στους κανόνες, απλά θα φύγει από το σχολείο και θα πρέπει να αναζητήσει άλλο σχολείο. Ανάλογοι είναι οι κανόνες και για τους εκπαιδευτικούς οι οποίοι αν δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα καθήκοντα τους, παρά τις συστάσεις, απλά θα πρέπει να φύγουν από το σχολείο. Από την άλλη, ο Διευθυντής ανέπτυξε ένα σπουδαίο συστήματα στήριξης των φτωχών και καταφρονημένων, χωρίς διαφήμιση και χωρίς στοχοποίηση. Αποτέλεσμα είναι, παρά τα πολλά προβλήματα των παιδιών, το σχολείο να λειτουργεί χωρίς γκρίνιες και χωρίς κουτσομπολιό και να φέρνει αξιοζήλευτα αποτελέσματα. 

Όσοι πέρασαν από τα στρατόπεδα και μάλιστα παλαιότερα, αυτό που θυμούνται είναι τις πολλές ασκήσεις, το καψόνι, τις σκοπιές, αλλά και τις φιλίες ζωής τις οποίες ανέπτυξαν. Ειδικότερα όσοι είχαν την τύχη ή τις ικανότητες, να εκπαιδευτούν στην ΣΕΑΠ, στην σχολή εφέδρων αξιωματικών της Κρήτης, λένε ότι στα δύσκολα της σχολής, πέρασαν την καλύτερη περίοδο της στρατιωτικής τους υπηρεσίας. Εκεί η πειθαρχία είχε νούμερα και αριθμούς και ανάλογες συνέπειες.  Απαγορευόταν το περπάτημα, μόνο τροχάδι, το φαγητό διαρκούσε μόνο μερικά λεπτά, οι πορείες ατέλειωτες, οι ασκήσεις ακριβείας σε σημείο καταναγκασμού, τα μαθήματα στην τάξη ήταν πάρα πολλά και η ξεκούραση σπάνια. Και όμως μέσα στα «κάτεργα» αναδεικνύοντας οι αξιωματικοί του στρατεύματος. Σήμερα αυτό το οποίο ακούς από πολλούς φαντάρους, είναι ότι σπάζουν τα νεύρα τους, από την ακινησία και το ραχάτι, τις δημοσιοϋπαλληλικές νοοτροπίες και τις ακατανόητες διαταγές. Φαντάρος ο οποίος ετοιμάζεται για σπουδές σε κορυφαίο πανεπιστήμιο, μονολογούσε, ότι τους έβαλαν σε φυλακή και το μόνο που κάνουν είναι να ασκούνται στην υπομονή, να βγάζουν σκοπιές χωρίς να ξέρουν τι φυλάνε και να γκρινιάζουν. Ο νεαρός βλέπει τα πάντα στο κινητό του, ξέρει πως λειτουργούν οι δορυφόροι, γνωρίζει πολύ καλά τις δυνατότητες των καμερών, μέρα και νύκτα και διερωτάται πόσο βλάκες είναι όλοι αυτοί που πληρώνουν εκατομμύρια, για να λειτουργεί ένα σώμα, με πρακτικές προπολεμικές.

Πρόσφατα ακούσαμε πολλά, για τα όργια των μαθητών στα ορεινά θέρετρα, στην διάρκεια μαθητικών –όχι σχολικών-  εκδρομών. Τώρα με ποιο δικαίωμα ανήλικα παιδιά ενοικιάζουν ξενοδοχεία και διοργανώνουν εκδρομές, με μόνη έγκριση μια υπογραφή από τους γονιούς ή τους κηδεμόνες τους, είναι μια άλλη δύσκολη υπόθεση.  Μπορεί τα παιδιά να έχουν και δίκιο γιατί ξεσαλώνουν, αφού εργάζονται τόσο σκληρά, απάνθρωπα μερικές φορές, με τα μαθήματα το πρωί, τα ατέλειωτα ιδιαίτερα το απόγευμα και το βράδυ και την δύσκολη σιωπή των γονιών, οι οποίοι το μόνο που ξέρουν είναι να βγάζουν χρήματα από την τσέπη και σπάνια να απλώνουν το χέρι της ψυχής τους, για να αγγίξουν τα παιδιά τους. Είναι η ώρα να σταματήσει η υποκρισία, να μπει η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία, να μάθουν οι νέοι για τα ναρκωτικά, για τους κινδύνους του αλκοόλ και ένα σωρό άλλα θέματα τα οποία δεν είναι μαθήματα. Και το κυριότερο, πρέπει να κατανοήσουν ότι «όλα εδώ πληρώνονται» είτε αυτό ονομάζεται βιασμός της φύσης, είτε βιασμός των ανθρώπων, είτε και βιασμός των ψυχών.