Τα δοκτοράτα στον τοίχο

 Τα δοκτοράτα στον τοίχο

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 28/10/2018

Αξία στην ζωή, έχει ο κόσμος να ξεχάσει την λέξη «δόκτωρ» μπροστά από το όνομα σας και να θυμάται το όνομα και των ανθρωπιά σας, ήταν η σύσταση καθηγητή πανεπιστημίου, με πολλές περγαμηνές, κατά την τελετή αποφοίτησης, ατόμων τα οποία εξασφάλισαν τον υψηλό ακαδημαϊκό τίτλο. Τα «δοκτοράτα» είναι για να κρέμονται σε κορνίζες στους τοίχους, υπέδειξε ο καλός καθηγητής και πρόσθεσε ότι σημασία στην ζωή έχει η προσφορά προς τον συνάνθρωπο και η χρήση της γνώσης προς όφελος των ανθρώπων. Και αυτό αποτελεί τον καλύτερο τίτλο τιμής και την μεγαλύτερη χαρά για ένα επιστήμονα, κατέληξε ο άνθρωπος, με τις αληθινές περγαμηνές.

Ανάλογες είναι και οι ρήσεις πολλών άλλων δασκάλων και καθηγητών, οι οποίοι υποδεικνύουν στους μαθητές τους, ότι το σημαντικό στην ζωή, είναι να δίδουν αξία και όχι να λαμβάνουν αξία από την θέση την οποία κατέχουν. Και συμπληρώνουν, οι καλοί δάσκαλοι με σκωπτικό ύφος, αλίμονο σε όποιον λαμβάνει αξία από την καρέκλα, γιατί αργά ή γρήγορα θα μείνει με την καρέκλα στο χέρι. Και τότε θα κλαίει και θα οδύρεται.  

Είναι χιλιοειπωμένη, η ιστορία του Διευθυντή του Δημοσίου, ο οποίος εξασφάλισε προαγωγή, έρποντας και λείχοντας, τους προϊσταμένους του και τους κομματάρχες και τελικά όχι μόνο δεν κατάφερε να χαρεί την θέση του, αλλά υποφέρει και βασανίζεται. Πρώτα γιατί δεν είχε τα κατάλληλα προσόντα για την θέση, δεύτερο γιατί δεν μπορεί να επιβληθεί στους δυσαρεστημένους υφιστάμενους του και τρίτο γιατί μια ζωή θα προσπαθεί να βγάλει την υποχρέωση από τους ευεργέτες του, οι οποίοι θέλουν και θέλουν και θέλουν ρουσφέτια.

Χιλιοειπωμένη είναι και η δικαιολογία, ότι για όλα φταίει το «μουρμουρκού της γεναίκας» η οποία ήθελε να «χουμίζεται»  στους συγγενείς και στους «γειτόνους» για τον ψηλό μισθό και την επιτυχία του άντρα της. Χιλιοειπωμένες είναι και οι περιπτώσεις διευθυντών, οι οποίοι δεν άντεξαν το βάρος και έτρεχαν σε ψυχολόγους και ψυχίατρους για να βρουν την γιατρειά τους. Άσε και τις ιστορίες ανθρώπων, οι οποίοι λόγω μεγαλομανίας και ασυδοσίας, κατέληξαν με τεράστια χρέη, τα οποία δεν τους αφήνουν να κοιμηθούν.

Σε επίπεδο πολιτικής ζωής, αλίμονο στον πολιτικό, ο οποίος αποκτά αξία, από το αξίωμα το οποίο κατέχει και δεν προσφέρει αξία στο αξίωμα, στο οποίο τον ανάδειξε ο λαός. Ο σοφός λαός, συμπληρώνει απλά, ότι ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται, ακόμη και αυτοί οι οποίοι διαβιούν σε παλάτια και πολυτελέστατα γραφεία.  Και ο λαός, ο ψηφοφόρος ξέρει και τιμωρεί αργά ή γρήγορα τους «μικρούς», έστω και αν αυτοί συμπεριφέρονται σαν «μεγάλοι».

Είναι χαρακτηριστική και η ρήση για τους υποψηφίους Προέδρους, Υπουργούς, βουλευτές και άλλους αξιωματούχους του κράτους, ότι πρέπει να «γεμίζουν» την καρέκλα στην οποία κάθονται. Αν δεν πείθουν, αν δεν έχουν τα προσόντα, αν δεν έχουν το ψυχικό σθένος, τότε όχι μόνο δεν θα πετύχουν, αλλά τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης και των καθηκόντων τους, θα είναι τραγικά, χωρίς να αποκλείεται να καταλήξουν και στην φυλακή.

Η ευαγγελική ρήση, «μακάριοι οι πραείς, ότι αυτοί κληρονομήσουσιν την γην», έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η πορεία για την απόκτηση αγαθών επί της γης, διέρχεται από την πραότητα. Δηλαδή ευτυχισμένοι είναι αυτοί οι οποίοι συγκρατούν τον θυμό τους, είναι χαμηλών τόνων, γιατί αυτοί θα αποκτήσουν τα αγαθά της γης. Αντιθέτως οι εγωιστές και οι φαύλοι, είναι αυτοί οι οποίοι χάνουν και τον παράδεισο στην γη, αλλά και τον παράδεισο στους ουρανούς, για όσους πιστεύουν στην άλλη ζωή.