Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι Ρώσοι ξανάρχονται


Οι Ρώσοι ξανάρχονται

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 7-10-2018





Οι Ρώσοι ξανάρχονται στην Κύπρο, αυτή τη φορά, όχι για να ξεπλύνουν τα «μαύρα» και τα αιματοβαμμένα ρούβλια τους, αλλά για να βιώσουν στιγμές εκκλησιαστικής ανάτασης και θρησκευτικής περιήγησης. Έχει ο καιρός γυρίσματα και το «ξανθό γένος» επιστρέφει με άλλη μορφή και με άλλους φαίνεται στόχους. Τώρα αν αυτοί οι στόχοι είναι αγνοί, ή αν υποκρύπτουν άλλες σκοπιμότητες, σίγουρα είναι μια άλλη υπόθεση και η φυσική δικαιοσύνη, θα κρίνει το αποτέλεσμα. Από την δεκαετία του 1990, όταν κατάρρευσε η Σοβιετική Ένωση, πρώτα οι Λεμεσιανοί και ακολούθως όλη η Κύπρος, απολάμβανε τα ξένα πλούτη, την ώρα που εκατομμύρια Ρώσων κυριολεκτικά πεινούσαν. Το 2013 ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, πληρώσαμε, όσοι πληρώσαμε τις νόμιμες κουτοπόνηρες απατεωνιές και τώρα πορευόμαστε σε άλλα μέρη και σε άλλους δρόμους.


Ο «Αυτοκρατορικός Οργανισμός για την Παλαιστίνη», με επικεφαλής τον πρώην Πρωθυπουργό της Ρωσίας Σεργκέι Στεπάσιην, βρίσκεται στην Κύπρο και συνεργάζεται με τον Μητροπολίτη Ταμασού και Ορεινής Ησαϊα, ο οποίος σπούδασε στην Μόσχα και γνωρίζει την ρωσική κουλτούρα και γλώσσα. Θέλει ο βαρύγδουπος αυτός οργανισμός, να ξαναζωντανέψει την χιλιόχρονη παράδοση, που ήθελε τους Ρώσους προσκυνητές, στο ταξίδι ζωής για τους Αγίους Τόπους, να σταματούν στην Κύπρο και να προσκυνούν την θαυματουργή Παναγία του Κύκκου, τον τάφο του Αγίου Λαζάρου, το Σταυροβούνι και τα άλλα προσκυνήματα μας.




Ο σπουδαίος ρώσος περιηγητής και μοναχός Βασίλειος Μπάρσκι, το 1735 πέρασε και από την Κύπρο και άφησε πίσω του, ένα καταπληκτικό βιβλίο, στο οποίο ιστορεί με σκίτσα και καταγράφει με τον λαγαρό του λόγου, όχι μόνο τα εκκλησιαστικά μνημεία του νησιού, αλλά και τα «πάθη και τους καημούς» των ανθρώπων. Είναι ένα μοναδικό βιβλίο κοινωνιολογίας και ψυχολογίας, των ανθρώπων της Κύπρου κατά τον 16ο αιώνα. Στο βιβλίο αυτό, στηρίχθηκε και το σπουδαίο ντοκιμαντέρ του Πασχάλη Παπαπέτρου.  



Οι Ρώσοι διανοούμενοι και θεολόγοι, αναζητούν αλήθειες στην αυθεντική παράδοση της Ορθοδοξίας, η οποία καλώς ή κακώς, κρύβεται ακόμη στην ταπεινή Κύπρο, η οποία μπορεί να «άλλαξε πολλούς αφέντες, αλλά δεν άλλαξε ψυχή». Στο νησί διατηρείται ακόμη σε μεγάλο βαθμό, η αρχαία εκκλησιαστική τάξη, είναι ακόμη ζωντανή η αυθεντική εκκλησιαστική μουσική και το κυριότερο, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι, οι οποίοι μυρίζουν λιβάνι και αναδύουν αγιότητα.

Στην αχανή Ρωσία, ο πειρασμός της εκκοσμίκευσης, η παγίδα της συμβίωσης με την κοσμική εξουσία και κυρίως η εισβολή του δυτικού πνεύματος, αλλοίωσε σε μεγάλο βαθμό την αυθεντικότητα της ορθόδοξης πίστης. Βεβαίως ζουν και σήμερα άγιοι άνθρωποι στην Ρωσία, αλλά αυτό είναι μια άλλη υπόθεση. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτή της νοητής διαρχίας στην Εκκλησία της Μόσχας, είναι ο περίφημος καθεδρικός ναό του Σωτήρος Χριστού στην Μόσχα, όπου ο υπόγειος ναός αναδύει ορθόδοξο πνεύμα  και ο επίγειος ναός, τσαρικό μεγαλείο.
Η επιστροφή των Ρώσων, με την μορφή του προσκυνηματικού τουρισμού, για πολλούς υποκρύπτει παγίδες. Πολλοί χαρακτηρίζουν το ρωσικό μοναστήρι στο Άγιο Όρος και τους ρωσικούς ναούς, οι οποίοι ανεγείρονται στο νησί μας, ως Δούρειους Ίππους, για να εκπληρώσει το «ξανθό γένος» το αιώνιο του όνειρο, να κατέβει στα θερμά νερά της Μεσογείου. Ωστόσο σε ένα παγκοσμιοποιημένο κόσμο, οι μεγάλες ιδέες, υποχωρούν και αυτό που μένει είναι η αναζήτηση της ανθρώπινης αλήθειας. Δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι σπουδαίοι ρώσοι διανοούμενοι, καλλιτέχνες, επιστήμονες και εκκλησιαστικοί ταγοί, βρήκαν παρηγοριά στην Κύπρο.

Οι θεωρίες συνωμοσίας, πάντα ήταν η αγαπημένη «καραμέλα» των εθνικιστών και όλων των «μικρών» ανθρώπων. Εξάλλου ένας άνθρωπος, μπορεί και έχει μεγαλύτερη δύναμη από ένα ολόκληρο έθνος και αυτό αποδεικνύεται στην πράξη από τους αγίους μας. Ο παππούλης της Ρωσίας, ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ και ο δικός μας Άγιος Παϊσιος, ζώντας μέσα στις ερήμους, μπόρεσαν και μπορούν και μετά θάνατο να κατευθύνουν εκατομμύρια ανθρώπους, ανακλώντας την θεϊκή δύναμη. Οι Ρώσοι ξανάρχονται, το ζήτημα τώρα, είναι πως εμείς θα τους υποδεχθούμε. Ως ψεύτικοι ευρωπαίοι ή ως αυθεντικοί ορθόδοξοι κύπριοι.


Σχόλια

Ο χρήστης Andreas Crysanthou είπε…
Πολύ ωραίο άρθρο, που προβληματίζει. Κάθε τι το καινούριο έχει δυο όψεις:την καλή και την κακή. Εξαρτάται από τον καθένα μας πως θα το χρησιμοποιήσει.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...