Ο παρεξηγημένος Αρχιεπίσκοπος

Ο παρεξηγημένος Αρχιεπίσκοπος

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 4/3/2018

Ο πρώτος άνθρωπος που μπήκε στον παράδεισο, μετά την Ανάσταση του Χριστού, ήταν ένας ληστής, ο οποίος σταυρώθηκε δίπλα από τον Θεάνθρωπο, ενώ η πρώτη που έμαθε για το Άγιο Πνεύμα, ήταν μια γυναίκα, χωρίς ιδιαίτερες αρετές, αντιθέτως με πάθη, η Αγία Φωτεινή η Σαμαρείτιδα, η οποία συνομίλησε με τον Χριστό, δίπλα από το φρέαρ του Ιακώβ. Οι άγιοι άνθρωποι, συνηθίζουν να λένε ότι κανένας άνθρωπος δεν αγιάζει, αν δεν αφήσει την τελευταία του πνοή, σε αυτό τον κόσμο. Στην εκκλησιαστική ιστορία, μαθαίνουμε ότι «τσακώνονταν» μεταξύ τους και μεγάλοι άγιοι της Εκκλησίας, όπως ο κύπριος Άγιος Επιφάνιος Κύπρου και Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, οι οποίοι πέθαναν και οι δυο στην εξορία. Παρόλο που ιστορικοί και θεολόγοι, επιμένουν ότι ήταν πλεκτάνη του Αυτοκράτορα Θεόφιλου, στην οποία δεν υποτάχθηκαν οι δυο άγιοι.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομο ο Β’, γιόρτασε πριν μερικές μέρες, τα 40 χρόνια Αρχιερατείας του, σε μια μεγαλοπρεπή κληρικολαϊκή συνέλευση, η οποία δεν είχε προηγούμενο, στον Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας. Το σημαντικότερο κατάφερε να συγκεντρώσει δεκάδες Ιεράρχες από όλο τον κόσμο και εκατοντάδες κληρικούς και λαϊκούς από την Κύπρο, εγχείρημα καθόλου εύκολο, για τα εκκλησιαστικά δεδομένα. Ο παρεξηγημένος εν πολλοίς άνθρωπος, μυκτηρίθηκε και κοροϊδεύτηκε, όσο κανένας άλλος από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθεί και χωρίς ποτέ να πτοηθεί στην προώθηση των θέσεων και των απόψεων του. Αντιθέτως με περισσή τόλμη ή και θράσος, λέει δημοσίως, αυτά που σχεδόν όλοι γνωρίζουν και κανένας δεν τολμά να πει. Κανένας δεν μπορεί να εξάρει τις θεολογικές του γνώσεις, ή για πνευματικότητα του, όπως συνηθίζουν να λένε, οι ούτω καλούμενοι θρησκευόμενοι. Ακόμη και οι εγκύκλιοι που φέρουν την υπογραφή του και φαίνεται ότι δεν προέρχονται από τη δική του πένα, δεν στέκονται ικανές, να ανατρέψουν την εικόνα του Ιεράρχη, ο οποίος τολμά και λέει αυτά που θέλει, έξω από τα δόντια.

  

Πάντως ότι και να λένε εχθροί και φίλοι του, ότι και να γράφουν και να λένε τα Μέσα Ενημέρωσης, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ο Β’, θα παραμείνει στην ιστορία, ως ο Αρχιεπίσκοπος, ο οποίος τόλμησε και αποκατάστησε το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου, ύστερα από εννέα αιώνες, αφού ουσιαστικά καταργήθηκε τον 12ο αιώνα, από του Λατίνους, οι οποίοι μείωσαν σε τέσσερις τις Μητροπόλεις της Κύπρου. Για όσους γνωρίζουν τα εκκλησιαστικά πράγματα, αυτό αποτελεί μια ιστορική επιτυχία, αν αναλογιστεί κανείς, ότι ελάχιστοι Ιεράρχες και στο παρελθόν και σήμερα, δέχονταν να χάσουν την εξουσία, που προσφέρει μια μεγάλη και πλούσια Μητρόπολη. Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ουσιαστικά μοίρασε σε κομμάτια την Ιερά Αρχιεπισκοπή και έφτιαξε πολλές Μητροπόλεις, ενώ το παράδειγμα του ακολούθησαν και άλλες Μητροπόλεις.

Ακόμη, μεταξύ άλλων, απεμπόλησε τον τίτλο του Εθνάρχη, ο οποίος δεν αρμόζει σε ένα ανεξάρτητο κράτος. Τροποποίησε τον καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου, ο οποίος ήταν για άλλες εποχές. Κατάφερε να «καθαρίσει» την Ιερά Αρχιεπισκοπή, πριν ακόμη ανέλθει στον Θρόνο του Αποστόλου Βαρνάβα, παρόλο που έκανε πολλά λάθη στην διαχείριση των οικονομικών της Εκκλησίας και ειδικότερα των Τραπεζικών μετοχών. Κατάφερε να συστήσει το ενιαίο ταμείο μισθοδοσίας για τους κληρικούς και πέτυχε να διασώσει πολλές προβληματικές εκκλησιαστικές επιχειρήσεις. Ίδρυσε θεολογική Σχολή, ενώ πέτυχε να περιορίσει μια ξένη προβληματική θρησκευτικότητα, η οποία εισέβαλε με άγαρμπο τρόπο στην Κύπρο. Ο ίδιος θέτει πέραν από όλα αυτά, την έγνοια του για την Κύπρο και το κυπριακό πρόβλημα. Παρόλο που διαφωνεί με πολιτικές επιλογές, στηρίζει τις προσπάθειες των εκάστοτε κυβερνήσεων, με ένα μοναδικό τρόπο. Συναντά και διαλέγεται με όλους τους Προέδρους, χωρίς εγωισμούς και χωρίς «τατσιλίκια» ή «πικριλίκια».

Η μεγάλη κληρικολαϊκή συνέλευση, αποτέλεσε ένα απολογισμό ζωής, με θετικό πρόσημο, για τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο τον Β’, ο οποίος ταλαιπωρείται από πρόβλημα στο πόδι. Ελπίζουμε η ασθένεια αυτή, θα αποτελέσει καμπανάκι, ώστε να μην έχει την μοίρα του προκάτοχου του, ο οποίος δίδαξε με την σιωπή και τα βάσανα του, την αλήθεια της ορθόδοξης πίστης. Δεν είναι και καλό η Εκκλησία της Κύπρου να ταλαιπωρηθεί και πάλι στο θέμα της διαδοχής στον Θρόνο του Αποστόλου Βαρνάβα. Η εκκλησιαστική μακραίωνη  παράδοση, θέλει τους Ιεράρχες, να αφήνουν τους θρόνους, στο τέλος της ζωής τους και να ησυχάζουν σε μοναστήρια. Η ευχή από όλους στον Μακαριώτατο, να γιορτάσει, δυνατός τα 50 χρόνια Αρχιερατείας του, είναι θεμιτή, αλλά, άλλες οι βουλές των ανθρώπων και άλλες του Θεού.