Τα βασίλεια και ο χάροντας

Τα βασίλεια και ο χάροντας

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29/10/2017

 

 

 

 

Το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στον τόπο μας, είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου κάθε υπομονητικός μπορεί να μάθει για τα πάντα και ενίοτε να φιλοσοφήσει και την ζωή. Πριν μερικές μέρες δύο «μάγκες» της πολιτικής ο Γιώργος Παμπορίδης και ο Ζαχαρίας Κουλίας, «φιλοκαλώντας μετ’ ευτελείας και φιλοσοφίας άνευ μαλακίας» -κατά την ρήση του Περικλή- άγγιξαν «επί των τύπον των ήλων» και είπαν τα πράγματα με το όνομα τους, για το βαθύ κατεστημένο και την μοίρα των ανθρώπων. Ο Παμπορίδης ανέφερε ότι «υπάρχουν βασίλεια στην δημόσια υπηρεσία, τα οποία έχουν πάτρωνες στο πολιτικό, θρησκευτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο. Ο κάθε δημόσιος υπάλληλος που θέλει να διατηρεί βασίλεια, διατηρεί σχέσεις με το κατεστημένο. Εγώ δεν δέχομαι παρεμβάσεις από κανένα. Ενεργώ όπως με φωτίσει ο Θεός.» Και ο Κουλίας, υπέδειξε στον Υπουργό Υγείας, ότι «αντίπαλος σου είναι χάροντας και όταν χάνεις στις μάχες, κερδίζει ο χάρος. Και όταν κερδίζεις, κερδίζουν οι άνθρωποι.»

Αφορμή για την κρίση ειλικρίνειας του Υπουργού Υγείας, ήταν η αποκάλυψη ότι δέχεται αντικρουόμενες παρεμβάσεις από βουλευτές και άλλους παράγοντες,, για να μεταθέσει ένα μεγαλο-γιατρό από την Κυπερούντα στην Λεμεσό και τις «κουτές» αντιδράσεις πέντε μεγαλο-γιατρών της Λεμεσού, οι οποίοι απείλησαν με παραίτηση αν έλθει ο συγκεκριμένος γιατρός. Σε οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση, ακόμη και νοσοκομειακή -εκτός του δημοσίου- η αμφισβήτηση των αφεντικών, αποτελεί αιτία άμεσης απόλυση. Στον ιδιωτικό τομέα, είναι όλοι αναλώσιμοι. Πάντως ο Παμπορίδης, ήταν ψύχραιμος, αφού πάγωσε προσωρινά την απόφαση για μετάθεση του μεγαλο-γιατρού από την Κυπερούντα, για να μην επηρεαστούν οι ασθενείς στη Λεμεσό και αυξηθούν οι λίστες αναμονής.  Τώρα πως θα γλιτώσουν –οι μικροί θεοί- από τον Γενικό Ελεγκτή, είναι μια άλλη δύσκολη υπόθεση.

Πίσω από την αυτή την θλιβερή ιστορία, φανερώνονται οι παθογένειες της δημόσιας υπηρεσίας και κυρίως η έλλειψη συστήματος συνεχούς αξιολόγησης των γιατρών.  Αν έχουν δίκιο οι πέντε γιατροί της Λεμεσού, για την αδυναμία του γιατρού, ο οποίος βρίσκεται σε υπουργική κλίμακα Α16, να αντεπεξέλθει στα καθήκοντα του, είτε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τότε έχουν απόλυτο δίκιο που αντιδρούν, έστω και με αυτό τον εκβιαστικό τρόπο. Ακόμη έχουν καθήκον να αντιδράσουν, γιατί ο άνθρωπος, είναι επικίνδυνος για τους ασθενείς. Αν πάλι η αντίδραση αφορά απλά συνδικαλιστικούς λόγους, δηλαδή ανατροπή προαγωγών, τότε και οι πέντε θα πρέπει να πάνε σπίτι τους, έστω και αν είναι καλοί γιατροί. Ο όρκος του Ιπποκράτη, είναι πάνω από τις προαγωγές και σίγουρα είναι λειτούργημα και όχι απλά μια δουλειά.

Το Υπουργείο Υγείας και όχι ο ιατρικός σύλλογος, θα πρέπει να συστήσει μια αξιόπιστη ανεξάρτητη ομάδα αξιολόγησης των γιατρών, με αντικειμενικά κριτήρια. Τα ιατρικά λάθη, πολλές φορές είναι και μοιραία. Δεν αρκεί να «βγει» το όνομα ενός γιατρού, για να γυρίσουν την πλάτη οι ασθενείς, αλλά χρειάζεται να υπάρχει τακτικός έλεγχος και γιατί όχι, όσοι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν να απομακρύνονται από το ιατρικό σώμα. Τα ιατρικά λάθη ποτέ δεν πρόκειται να εξαφανιστούν, αλλά τουλάχιστον πρέπει να μειωθούν στο ελάχιστο. Θα πρέπει να βαθμολογούνται και οι γιατροί και τα νοσηλευτικά κέντρα, για το έργο που επιτελούν. Οι ψίθυροι οι οποίοι κυκλοφορούν είναι απίστευτοι και οι ασθενείς δεν ξέρουν που είναι η αλήθεια και που το ψέμα. Η αξιολόγηση θα ωφελήσει πρώτα και κύρια τους καλούς γιατρούς, θα δημιουργήσει συνθήκες ανταγωνισμού και θα βελτιώσει την παρεχόμενη περίθαλψη.

Ο χάροντας νικά και τους βασιλιάδες, όσα τερτίπια και αν κάνουν οι αναντικατάστατοι του κατεστημένου και του βαθέως κράτους. Τουλάχιστον πρέπει να δοθεί χώρος, από την πολιτεια, ώστε οι φτωχοί και οι καταφρονεμένοι,  να έχουν την ευκαιρία να ζήσουν και να μην θυσιάζονται στα μικροσυμφέροντα ασήμαντων ή ανίκανων γιατρών.