Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα βασίλεια των πανεπιστημίων

Τα βασίλεια των πανεπιστημίων

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 10/9/2017





Μετά τα «βασίλεια των δήμων» κατά τον Σωκράτη Χάσικο, ήρθαν τα «βασίλεια των πανεπιστημίων». Η Κύπρος μια σταλιά τόπος, είναι γεμάτη με δήμους και πανεπιστήμια, τα οποία αντλούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από τους φορολογούμενους πολίτες, για να χρυσοπληρώνονται οι τοπικοί άρχοντες και οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, χωρίς ουσιαστικά, όπως φαίνεται, να υπηρετούν τον τόπο και τους ανθρώπους του.  Δεν είναι μόνο τα μικρά σκάνδαλα, τα οποία εντοπίζει ο Γενικός Ελεγκτής και ο Γενικός Εισαγγελέας, αλλά και τα μεγάλα σκάνδαλα, τα οποία γίνονται με το γράμμα του νόμου.

Η «μεγάλη» Ροζίτα, με τις «πομπούες», ως άλλος νονός, έβαλε κάτω από τα «φουστάνια της», όλους τους συγγενείς της και όχι μόνο, νομίζοντας αφελώς, ότι θα ξεγελάσει τους ευρωελέγχους. Έφαγαν μερικά εκατομμύρια ευρώ, όπως τουλάχιστον κατηγορούνται και κατέληξαν ομαδικώς στα κελιά. Αυτοί οι οποίοι πριν αρκετά χρόνια, το βαθύ κράτος της Λεμεσού και όχι μόνο, εγκατέστησαν περιέργως, αν όχι βλακωδώς, ένα τεχνολογικό πανεπιστήμιο στο κέντρο της Λεμεσού, με δαπάνη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, πως μπορούν να χαρακτηριστούν και ποιες ευθύνες φέρουν;

Αγόρασαν και ενοικίασαν –χρυσάφι- τα «παλιόσπιτα» της Λεμεσού για να φτιάξουν κτίρια του πανεπιστημίου, όταν υπήρχαν έτοιμα εργαστήρια στο ΑΤΙ, στο Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών και στη Νοσηλευτική Σχολή στη Λευκωσία. Οι ίδιες σχολές στη Λευκωσία και την Λεμεσό, σε ένα ακατανόητο ανταγωνισμό σπατάλης, στους ώμους των φορολογούμενων πολιτών. Τα χρήματα θα μπορούσαν να διατεθούν στην έρευνα, για την οποία η Κύπρος βρίσκεται στον πάτο και η οποία θα έφερνε πολλαπλάσια χρήματα στον τόπο μας. Οι σπουδαίοι κύπριοι επιστήμονες, εργάζονται σε ερευνητικά κέντρα του εξωτερικού, ενώ θα μπορούσαν να εργάζονται στον τόπο τους. Τα κυπριακά πανεπιστήμια, αντί να προάγουν την έρευνα, εκτός από εξαιρέσεις, επιμένουν να ετοιμάζουν άνεργους επιστήμονες.

Η παγίδα με τα πολλά πανεπιστήμια, δεν είναι κυπριακής έμπνευσης, αλλά μας έρχεται από την Ελλάδα και την εποχή του ΠΑΣΟΚ. Γέμισαν τα νησιά και τις επαρχιακές πόλεις, με πανεπιστήμια και πανεπιστημιακές σχολές, έκοψαν εκατοντάδες προεκλογικές κορδέλες εγκαινίων και το αποτέλεσμα ήταν το λιγότερο τραγικό. Φοιτητές δεν πήγαιναν στις υποβαθμισμένες σχολές, ενώ τα εκατομμύρια έτρεχαν σε κτίρια και υποδομές. Έπρεπε να χρεοκοπήσει η Ελλάδα, να σοβαρευτούν μερικοί πολιτικοί και να κλείσουν οι περισσότερες περιφερειακές σχολές και να συνενωθούν δήμοι και κοινότητες.

Στην Κύπρο ήρθε η ώρα, επί των ερειπίων της κρίσης και των σκανδάλων, να γίνει η «επανάσταση» των πανεπιστημίων και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Να συνενωθούν τα τρία κρατικά πανεπιστήμια, Πανεπιστήμιο Κύπρου, ΤΕΠΑΚ και Ανοικτό Πανεπιστήμιο, να τεθούν ορθολογικές βάσεις λειτουργίας, να υπάρξει οικονομία κλίμακας –όχι μόνο να διδάσκεται στα έδρανα- και το κυριότερο να δημιουργηθούν αξιόπιστοι μηχανισμοί ελέγχου. Και σίγουρα να καταργηθούν τα σώματα, προώθησης κομματικών και άλλων μικροσυμφερόντων.
 
Από την άλλη, πρέπει να σταματήσει το παραμύθι των πολλών δημάρχων και κοινοταρχών, οι οποίοι το μόνο που φαίνεται ότι εξυπηρετούν είναι τα μικροσυμφέροντα. Μέχρι και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη κατέφυγαν προεκλογικά οι Στροβολιώτες, για τον δρόμο Τσερίου, ο οποίος θα εξυπηρετεί μερικούς καταστηματάρχες και θα ταλαιπωρεί την μισή Λευκωσία. Το ύφος και τα λόγια του πάφιου Υπουργού Μάριου Δημητριάδη, μετά την σύσκεψη στο Προεδρικό, ότι θα προσπαθήσουν οι τεχνοκράτες να βρουν άλλες δύσκολες λύσεις, ήταν πολύ χαρακτηριστικά. Τα ίδια φαίνεται να προωθούν και οι Αγλατζιώτες, στο υπό κατασκευή δρόμο.

Η Λεμεσός, πριν μερικά χρόνια, μπορεί να είχε μια δικαιολογία και να ζητούσε επενδύσεις. Σήμερα δεν έχει ανάγκη το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο, αφού διαθέτει ουρανοξύστες, μαρίνα, παραλιακό μέτωπο και πολλούς πλούσιους Ρώσους. Ας αφήσουν μερικές θεωρητικές σχολές στην πόλη, παραρτήματα του Πανεπιστημίου Κύπρου και ας μεταφέρουν τις τεχνολογικές σχολές στην Λευκωσία, εκεί που πρέπει να λειτουργούν. Η Ροζίτα και οι συγγενείς της, αντιμετωπίζουν την κυπριακή δικαιοσύνη. Οι άλλοι, το βαθύ κράτος, σίγουρα πρέπει να περιμένουν την θεία δίκη, η οποία δεν κάνει διακρίσεις, ούτε στους λεγόμενους επώνυμους, ούτε στους λεγόμενους ανώνυμους.





Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...