Η πιλόττα των ομογενών

Η πιλόττα των ομογενών

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3/9/2017

  

Ποιος είδε τον Φίλιπ Κρίστοφερ και δεν τον φοβήθηκε και ποιος είδε τον Φώτη Φωτίου και δεν τον λυπήθηκε. Η ιστορία με τους «τοππουζοκυπραίους» διαδραματίστηκε κατά την διάρκεια της «βασιλικής» φιλοξενίας των αδελφών ομογενών, οι οποίοι ταξίδευσαν στο νησί, για να ενημερωθούν για το δράμα του κυπριακού ελληνισμού και να καταθέσουν τις προτάσεις τους. Ο πρόεδρος της Διεθνούς Συντονιστικής Επιτροπής για την Κύπρο, ξέσπασε κατά των ομογενών, οι οποίοι προτιμούσαν την πιλόττα (τραπουλο -παίγνιο) αντί της ενημέρωσης από την πολιτική ηγεσία του τόπου. Από την άλλη, ο Επίτροπος Προεδρίας για Ανθρωπιστικά Θέματα και αρμόδιος για τους αποδήμους, «σκοτώθηκε» για να πείσει τους αδελφούς ομογενείς, να επισκεφθούν το Μαρί για να συμπαρασταθούν στους συγγενείς των ηρώων και ακολούθως να πάνε στο Μέλαθρο Αγωνιστών στην Παλώδια, για προσφέρουν την εισφορά τους, για την πτέρυγα ομογενών. Άσε τα «χωρκατιλλίκα» με τις βροντώδεις ερωτήσεις, αν θα είναι «μούχτιν» (δωρεάν), το δείπνο σε ταβέρνα της Λευκωσίας, όταν κλήθηκαν να δηλώσουν συμμετοχή.

 

Οι αμερικανοί έχουν την καλή συνήθεια, να αναθέτουν σε ανεξάρτητο ιδιωτικό οργανισμό, να αξιολογεί την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων που χρηματοδοτεί το δημόσιο, ακόμη και το Υπουργείο Εξωτερικών. Ο έλεγχος γίνεται χωρίς να το γνωρίζουν οι αρμόδιοι αξιωματούχοι, οι οποίοι στη συνέχεια καλούνται να λογοδοτήσουν. Εμείς έχουμε τον Γενικό Ελεγκτή, μόνο που ο έλεγχος –περισσότερο λογιστικός- γίνεται εν γνώσει των ελεγχομένων, οι οποίοι καλούνται να δώσουν και εκ των προτέρων να δώσουν εξηγήσεις. Στο παρελθόν οι αμερικανοί, μέσω του Φουλπράιτ, χρηματοδοτούσαν προγράμματα, επισκέψεις και άλλες δραστηριότητες, ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων «opinion leaders», δηλαδή ανθρώπων που έχουν παρέμβαση στην κοινωνία, όπως πολιτικών, δημοσιογράφων, συντεχνιακών και άλλων λεγόμενων επώνυμων. Στόχος ήταν σε περίπτωση συμφωνίας για λύση του κυπριακού, να υπήρχαν άτομα και από τις δύο κοινότητες, τα οποία γνωρίζονταν μεταξύ τους και θα αναλάμβαναν την εφαρμογή της λύσης.

 

Είναι καιρός και η κυβέρνηση να αναθέσει σε ένα ανεξάρτητο οργανισμό, να αξιολογήσει το έργο των ομογενειακών οργανώσεων και τα συνέδρια που διοργανώνονται στην Κύπρο και αλλού. Ο κύπριος βαριά φορολογούμενος πολίτης, πληρώνει εκατομμύρια  ευρώ, για όλες αυτές τις δραστηριότητες, οι οποίες κανείς δεν ξέρει τα αποτελέσματα τους. Η πολυθρύλητη διαφώτιση στο παρελθόν, οδήγησε ανθρώπους στην φυλακή, ενώ πολλοί ήταν αυτοί που μίλησαν για χαμένα λεφτά. Πριν μερικές δεκαετίες, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ο Α’ μόλις ανέβηκε στον Θρόνο, πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες, νομίζοντας ότι θα φέρει την λύση του κυπριακού. Διευθετήθηκαν συναντήσεις με αξιωματούχους, έγιναν πολλές συναντήσεις με ομογενείς, αλλά το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό. Ήταν σαν να έριχνε αυγά στον τοίχο. Το μόνο που πέτυχε, ήταν ο διπλασιασμός της οικονομικής βοήθειας των Ηνωμένων Πολιτειών προς την Κύπρο, δηλαδή μερικά εκατομμύρια ευρώ. Και αυτό έγινε κατά την συνάντηση με τον θρησκευτικό ηγέτη των Εβραίων. Ο άνθρωπος τον λυπήθηκε ή τον σεβάστηκε και του είπε την αλήθεια. Ότι τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών, ήταν με το στρατόπεδο της Τουρκία και το μόνο που μπορούσε να προσφέρει στο νησί, ήταν μερικά δολάρια. Από τότε ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος, άρχισε τους εράνους για την άμυνα, άρχισε να λέει στους ξένους την δική του ιστορία με τους τουρκοκύπριους και φυσικά δεν ξανατόλμησε να πραγματοποιήσει ταξίδι για να φέρει την λύση του κυπριακού.

 

Πολύ προκλητικές ήταν και οι εκκλήσεις των ομογενών, την ώρα που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τιμούσε και «στόλιζε με θετικά επίθετα» τους αδελφούς που βρίσκονται στην ξενιτιά. Ζητούσαν χρήματα και πρόβαλαν την δουλειά που κάνει το εβραϊκό λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες. Το μόνο που ξέχασαν να μας πουν, είναι ότι οι Εβραίοι της διασποράς, συνεισφέρουν εκατομμύρια για την πατρίδα τους. Που βρίσκονται οι εκατομμυριούχοι και δισεκατομμυριούχοι κύπριοι και γιατί δεν δίδουν μερικά «φιλοδωρήματα» για να στηρίξουν τον αγώνα της πατρίδας τους. Άσε το εξοργιστικό, να ζητούν από την χρεοκοπημένη Κύπρο, να πληρώνει δασκάλους για να μάθουν ελληνικά τα παιδιά τους. Πατριωτισμός στην πλάτη των κύπριων φορολογούμενων, δεν είναι πατριωτισμός, ότι και να λένε οι αδελφοί ομογενείς.