Δυσώδεις κουτοπονηριές

Δυσώδεις κουτοπονηριές

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27/8/2017

 

 

Δεν σε αφήνουν να ησυχάσεις, ούτε και στον μακρινό Πύργο της Τηλλυρίας, η βρωμιά και η δυσωδία στην θάλασσα. Πριν μερικές μέρες, καλοί φίλοι, θέλησαν να ησυχάσουν, από την φασαρία και το τρέξιμο της Λευκωσίας. Από την πρώτη στιγμή, που μπήκαν στη ήρεμη θάλασσα, η μυρωδιά ήταν κάτι παραπάνω από ενοχλητική. Κολυμπώντας ανακάλυψαν την αιτία του κακού, η οποία δεν ήταν άλλη, από ένα τεράστιο αγωγό λυμάτων ή όμβριων υδάτων, ο οποίος κατέληγε στην θάλασσα. Παρόλο που είχαν κατάλυμα για μια βδομάδα, πήραν τα μπαγκάζια τους από την ίδια ώρα και αναζήτησαν κατάλυμα στο Λατσί. Δεν είναι τελικά μόνο η Λεμεσός, που έχει αυτοκτονικές τάσεις, μολύνοντας τις θάλασσες, για μερικά ίσως ψίχουλα, στις τσέπες μερικών αχόρταγων. Τώρα, γιατί τόσες βδομάδες, οι Λεμεσιανοί, δεν κατάφεραν να βρουν την αιτία του κακού -παρόλο που την ψιθυρίζουν - και αναζητούν λύσεις σε πολυδάπανες μελέτες, είναι μια άλλη παράξενη ιστορία.

 

Οι ίδιες και χειρότερες είναι οι ιστορίες με τα γέρικα δέντρα στους δρόμους, τα οποία το μόνο που κάνουν, είναι να προκαλούν δυστυχήματα, να σκοτώνουν ανθρώπους, να ταλαιπωρούν τους οδηγούς αυτοκινήτων και να προκαλούν στο της ημέρας μεγαλύτερη μόλυνση στο περιβάλλον. Και το τραγικότερο, είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι λένε αγωνίζονται για την διατήρηση των γέρικων δέντρων και απαιτούν να γίνονται έργα εκατομμυρίων στους δρόμους, για να προστατευτούν τάχα μερικά δέντρα, όπως στην περίπτωση του δρόμου δίπλα από το μετόχι του Κύκκου. Με τα χρήματα που δαπανούνται σε μπετόν και άσφαλτο, για να σωθούν μερικά δέντρα, θα μπορούσαν να φυτευτούν χιλιάδες δέντρα, στην «έρημο» Κύπρο και να σωθεί πραγματικά το περιβάλλον. Οι επιστήμονες λένε ότι ένας άνθρωπος χρειάζεται περίπου 740 κιλά οξυγόνου ετησίως. Για να παραχθεί μία τέτοια ποσότητα απαιτούνται 7 με 8 δέντρα, ανεξαρτήτως που είναι φυτεμένα.

 

Μια άλλη δύσκολη ιστορία, είναι η υπόθεση της ανακύκλωσης στο νησί μας. Στην Γερμανία και άλλες χώρες, οι καταναλωτές επιστρέφουν τα χρησιμοποιημένα μπουκάλια, γυάλινα και πλαστικά, σε ηλεκτρονικές μηχανές στις υπεραγορές, οι οποίες πιστώνουν τους καταναλωτές, με μερικά σεντ για κάθε μπουκάλι. Έτσι όλοι μαζεύουν άδεια μπουκάλια, γιατί απλά έχουν κέρδος. Όπως δηλαδή συνέβαινε πριν μερικά χρόνια στην Κύπρο, με την επιστροφή χρημάτων, για άδεια μπουκάλια. Το Υπουργείο Άμυνας, θα λάβει αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ, από την πώληση για παλιοσίδερα, πεπαλαιωμένων και άχρηστων αρμάτων μάχης. Καλά, γιατί όλοι οι πολίτες πληρώνουν εκ των προτέρων, για την ανακύκλωση παλαιών ηλεκτρικών μηχανών και φθαρμένων ελαστικών. Γιατί να μην συμβαίνει το αντίθετο και οι εταιρίες που εκμεταλλεύονται τα άχρηστα αντικείμενα, να πληρώνουν τους πολίτες;

 

Προβληματισμό προκαλεί και η ιστορία με τις πλαστικές σακούλες, οι οποίες θα πωλούνται για μερικά σεντ, ενώ στοιχίζουν λιγότερο από ένα σεντ. Στόχος λένε, είναι να μειωθεί η χρήση των πλαστικών σακουλών, οι οποίες μολύνουν το περιβάλλον. Τα επιπλέον χρήματα λένε, θα πηγαίνουν σε έργα προστασίας της φύσης, κάτι που δύσκολα μπορεί να πιστέψει κάποιος ότι μπορεί να εφαρμοστεί. Το ερώτημα καλού φίλου, είναι που θα ρίχνουμε τώρα τα χρησιμοποιημένα χαρτιά της τουαλέτας. Σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου, ακόμη και στην Ελλάδα, τα μολυσμένα χαρτιά, ρίχνονται στις τουαλέτες και καταλήγουν στα αποχετευτικά συστήματα. Στην Κύπρο, με τα σκανδαλώδη αποχετευτικά συστήματα, αποτελεί ακόμη "έγκλημα" να ρίξει κανείς χαρτί στην τουαλέτα, αφού το αποτέλεσμα είναι κατά κανόνα τραγικό.

 

«Δυσώδης και βεβορβορωμένη» είναι τελικά ζωή στον τόπο, κόντρα στην ομορφιά του τοπίου και στην αναζωογονητική δύναμη του ήλιου. Άρρωστες πολιτικές αποφάσεις, ρουσφέτια και κουτοπονηριές, ανατρέπουν την λογική και την επιστημονική γνώση. Οι αρπάχτρες από την μια και ο παραλογισμός των αναντικατάστατων από την άλλη, μολύνουν όχι μόνο τις θάλασσες και το περιβάλλον, αλλά κυρίως τις ψυχές των ανθρώπων και αυτό είναι το πιο τραγικό.