Δρόμοι της διαπλοκής

Δρόμοι της διαπλοκής

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

Κινδύνευσα να χάσω ακόμη και την έδρα μου στην Βουλή, ομολογούσε πολύ δημοφιλής πρώην βουλευτής, ο οποίος προσπαθούσε για μήνες, να πείσει τους πολίτες χωριών κατά μήκους του δρόμου Λευκωσίας Λάρνακας, ότι ο αυτοκινητόδρομος δεν έπρεπε να περάσει μέσα από τα χωριά τους. Ο κάθε αρχοντοχωριάτης, οποίος διέθετε χωράφια στην περιοχή, ονειρευόταν να κτίσει μια αποθήκη, ένα κατάστημα, ένα καφενέ και να φτιάξει το μικρομάγαζο του. Ρε τι φωτογραφίες τους δείξαμε, έλεγε ο καλός βουλευτής, ρε τι ταξίδια στο εξωτερικό πήραμε κάποιους «μουχταρέους», ρε τι επιχειρήματα για τον θόρυβο και την μόλυνση τους είπαμε, αυτοί «ατού». Ήθελαν «πεχαλί», ο δρόμος να περνά δίπλα από τα σπίτια τους, αφού κάποιοι «καημένοι» έταξαν δουλειές στους γαμπρούς τους. Τα χρόνια πέρασαν, οι φιδίσιοι αυτοκινητόδρομοι έγιναν και οι ίδιοι «μουχταρέοι», έλεγε ο παλαίμαχος βουλευτής, φώναζαν και οδύρονταν για τον θόρυβο και την μόλυνση και έβαζαν τους, αντίπαλους βουλευτές, να φωνάζουν εναντίον μας.

 
Ο πρώτος αυτοκινητόδρομος της Κύπρου, όπως ήταν φυσικό σημαδεύτηκε από τον περίφημο σκάνδαλο της «ΞΕΚΤΕ» της ελληνικής εταιρίας, η οποία ανέλαβε το έργο, ύστερα από παρέμβαση του τότε έλληνα πρωθυπουργού, όπως έλεγε δικαιολογούμενος ο τότε πρόεδρος, μακαρίτης Σπύρος Κυπριανού. Η εταιρία παράτησε το έργο και ανέλαβε ο «Παρασκευαϊδης», ο κυπριακός όμιλος, ο οποίος ήξερε πολύ καλά την δουλειά, λόγω τεράστιας εμπειρίας, σε πολύ μεγαλύτερα έργα, στις αραβικές χώρες. Προηγήθηκαν βεβαίως τα σκάνδαλα του σχεδιασμού του έργου, αφού όπως λέγεται, οι πρώτοι αρχιτέκτονες, σχεδίασαν ένα ίσιο δρόμο, χωρίς υψομετρικές διαφορές. Η απόσταση θα ήταν η μικρότερη δυνατή, άρα και πιο οικονομική. Επιπλέον θα υπήρχαν σημαντικές εξοικονομήσεις σε καύσιμα. Όμως και πάλι οι διάφοροι «μουχταρέοι» άρχισαν να κτυπούν τις πόρτες του Προεδρικού και των Υπουργείων, ο ένας, γιατί θα απαλλοτριωνόταν το χωράφι του, ο άλλος γιατί θα απομακρυνόταν ο δρόμος από το χωριό του και τελικά η ιστορία κατέληξε στον σημερινό «φιδίσιο» δρόμο, με ανηφόρες και κατηφόρες,  ο οποίος εξακολουθεί να είναι πολύ επικίνδυνος σε διάφορα σημεία αλλά και πολύ κοστοβόρος.

Η ιστορία συνεχίζεται και σήμερα με τους ίδιο και απαράλλακτο τρόπο, λες και δεν πέρασε ούτε μια μέρα. Η κεντρική οδός, Κυριάκου Μάτση, στην Λευκωσία, πίσω από το Υπουργείο Εξωτερικών, μερικά «παλιόδεντρα», συνεχίζουν να σκοτώνουν και να προκαλούν δυστυχήματα, γιατί κάποιοι «κουτοπόνηροι» εμποδίζουν εδώ και δεκαετίες την διαπλάτυνση του δρόμου, έστω και αν φυτεύτηκαν δίπλα νέα δέντρα. Αποτέλεσμα ουρές τα αυτοκίνητα και τόνοι τα καυσαέρια, δίπλα από τα σχολεία και τις κατοικίες. Στην Αγλατζιά, ύστερα από δεκαετίες αντιδράσεων και παρανομιών, οι οποίες συνεχίζονται και σήμερα, βρέθηκε ένας καλός άνθρωπος, ο πρώην Δήμαρχος, ο Κώστας Κόρτας, ο οποίος τόλμησε, έθεσε το συλλογικό καλό πάνω από τα ατομικά συμφέροντα και ξεκίνησαν τα έργα.  Ωστόσο και πάλι, σήμερα που φάνηκαν τα πρώτα έργα, διαπιστώνει όποιος περνά από εκεί, ότι τα πεζοδρόμια είναι της πλάκας, ότι δημιουργήθηκαν δεκάδες νησίδες, οι οποίες στην πραγματικότητα δεν χωρούν τα αυτοκίνητα και εμποδίζουν την ορατότητα και ότι ο σχεδιασμός του μεγαλεπήβολου έργου, είναι το λιγότερο προβληματικός.

Τα ίδια και χειρότερα, φαίνεται να σχεδιάζονται και στην ταλαιπωρημένη οδό Τσερίου, για την οποία ωρυόταν ο πρώην Υπουργός Εσωτερικών Σωκράτης Χάσικος. Τώρα που έφυγε ο «κακός» φαίνεται ότι σήκωσαν κεφάλι, οι μικροέμποροι και ο νεαρός Δήμαρχος Στροβόλου και απαιτούν να γίνει ο δρόμος στα δικά τους μέτρα. Δηλαδή και πάλι αλχημείες, ίσως χωρίς διαχωριστικό στην μέση, για να γίνονται παρανομίες, ίσως χωρίς κίτρινες γραμμές για να σταθμεύουν τα αυτοκίνητα και να ψωνίζουν οι κυράτσες, ίσως με ένα σωρό νησίδες και ότι άλλο σκεφτεί κανείς, ώστε να συνεχίσει το κυκλοφοριακό κομφούζιο και η ταλαιπωρία των διερχομένων. Καλά πότε θα καταλάβουν οι πολιτικάντηδες και οι μικροέμποροι της οργής, ότι και αυτοί «δύο μέτρα θα πάρουν γη», ότι δεν θα γλιτώσουν από τις «ευχές» των αναπήρων και ότι η θεία δίκη είναι πάνω από την ανθρώπινη και δεν κάνει διακρίσεις;