Συγκάτοικοι στο δράμα της Παλαιστίνης

Συγκάτοικοι στο δράμα της Παλαιστίνης

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα… είναι ο κλασικός πλέον στίχος του Κώστα Τριπολίτη. Όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη, είμαστε τελικά συγκάτοικοι στην τρέλα. Όπου και να ταξιδεύσεις,  ο κόσμος σε πληγώνει, αλλά και σου δίνει δύναμη για το αύριο.  Στην επικίνδυνη Παλαιστίνη, το δράμα των ανθρώπων εναλλάσσεται με το χαμόγελο της χαράς. Σε πρόσφατο ταξίδι στην Ραμάλα, καλύπτοντας την πρώτη επίσημη επίσκεψη Πρόεδρου Βουλής στην Παλαιστίνη, του Δημήτρη Συλλούρη, σε αποστολή του ΡΙΚ, γίναμε μάρτυρες μιας τρέλας, η οποία δεν διαφέρει και πολύ από την κυπριακή σύγχρονη τρέλα. 

 

Ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος Παλαιστινιακή Εθνική Πρωτοβουλία, Μουσταφά Μπαρχουτί, γιατρός το επάγγελμα, παρουσίασε στην κυπριακή αντιπροσωπεία, την κατάσταση στην Παλαιστίνη, με γραφικά και φωτογραφίες. Το 1947, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα Ηνωμένα Έθνη αποφάσισαν την διχοτόμηση της Παλαιστίνης, σε δύο περιοχές, ένα αραβικό και ένα εβραϊκό. Το 1948 ανακηρύχθηκε το κράτος του Ισραήλ και τότε ξεκίνησαν οι πόλεμοι, μεταξύ αράβων και Εβραίων, οποίοι συνεχίζονται μέχρι σήμερα, σε πάρα πολλά επίπεδα. Ο πολιτικός και γιατρός, με το θλιμμένο πρόσωπο, ανέφερε ότι το 1947, οι παλαιστίνιοι κατείχαν το 45% του εδάφους, της ιστορικής Παλαιστίνης. Το 1967,  το έδαφος περιορίστηκε στο 22%. Το 2000 μειώθηκε στο 18% και το 2005 η γη, η οποία ανήκει στους άραβες είναι μόλις το 11% και σήμερα είναι ακόμη πιο μικρό, λόγω των συνεχιζόμενων εποικισμών από ισραηλίτες. Το πιο εντυπωσιακό με τον χάρτη, όπως παρουσιάστηκε με γραφικά, ήταν ότι το αραβικό έδαφος, είχε αρχικά ξεκάθαρη έκταση και σύνορα, ενώ σήμερα είναι ατέλειωτοι θύλακες. 

Ο άνθρωπος με το θλιμμένο πρόσωπο, μίλησε ακολούθως για το άπαρχαϊτ του Ισραήλ, αφού με τα τείχη που ανεγέρθηκαν, η Παλαιστίνη αποτελεί μια ανοικτή φυλακή. Συνολικά στήθηκαν 850 χιλιόμετρα με τείχη, γύρω στα τρία μέτρα, με κάμερες και άλλα σύγχρονα μέσα, τα οποία χρησιμοποιούνται στις φυλακές. Παρουσίασε μια πόλη, γύρω από την οποία κτίστηκε τείχος και υπάρχει μόνο μια πύλη, από την οποία μπορούν οι πολίτες να περάσουν για 15 λεπτά το πρωί και άλλα 15 το βράδυ και βεβαίως όσοι προλάβουν. Οι Εβραίοι συνέχισε, κτίζουν χωριά και πόλεις για τους εποίκους, σε παλαιστινιακά εδάφη και στην συνέχεια ανεγείρουν τείχη, γύρω από αυτά. Η τρέλα συνεχίζεται με την παροχή νερού, μια φορά την βδομάδα στις παλαιστινιακές περιοχές και με τις συνεχόμενες διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος. Το κατά κεφαλή εισόδημα των Παλαιστινίων είναι 1800 δολάρια, όταν τον Ισραηλινών φθάνει τις 38 χιλιάδες. Ακόμη τραγική είναι κατάσταση με τους φυλακισμένους παλαιστίνιους, χωρίς δίκη και χωρίς διάρκεια ποινής. Σήμερα μερικές δεκάδες πραγματοποιούν απεργία πείνας και πολλοί βρίσκονται ημιθανείς στα νοσοκομεία. Στην φαρέτρα του θλιμμένου γιατρού, φωτογραφίες και βίντεο με τις εν ψυχρώ δολοφονίες παιδιών και νέων, οι οποίοι διαμαρτύρονταν μπροστά τα τανκς και τους πάνοπλους στρατιώτες.

Κυκλοφορώντας φρουρούμενοι στην Ραμάλα, είδαμε μέσα στην ακαταστασία του χώρου και την γενικότερη βρωμιά, καλαίσθητα πλούσια σπίτια και συγκροτήματα πολυτελών γραφείων. Οι απαντήσεις στα πολλά ερωτήματα, ήρθε από έμπειρο συνάδελφο δημοσιογράφο, ο οποίος μας είπε ότι η Παλαιστίνη, είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο, σε δωρεές δισεκατομμυρίων δολαρίων, από τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση, άλλες χώρες ακόμη και απόδημους παλαιστίνιους. Και συμπλήρωσε με νόημα, ότι αυτά τα παλατάκια, μπορεί αύριο να μην υπάρχουν. Οι Ισραηλίτες εντοπίζουν αμέσως τα άτομα που προβαίνουν σε επιθέσεις στο Ισραήλ και το πρώτο που κάνουν, είναι να κατεδαφίσουν το σπίτι τους.

Η άλλη χαρούμενη εικόνα της Παλαιστίνης, φανερώθηκε στο φωτεινό πρόσωπο, του ταπεινού άραβα, ηγουμένου της Μονής της Μεταμόρφωσης της Ραμάλας, Αρχιμανδρίτη Γαλακτίωνα, ο οποίος εκπροσώπησε τον Πατριάρχη Θεόφιλο, σε δείπνο προς τιμή του Δημήτρη Συλλούρη, από την επενδυτική Τράπεζα της Παλαιστίνης. Ο μοναχός φοίτησε σε σχολείο του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και σπούδασε Θεολογία στην Αθήνα. Άτομα της κυπριακής αποστολή, καθηλώθηκαν από το χαρούμενο χαμόγελο του μοναχού και έσπευσαν να του μιλήσουν. Προς έκπληξη όλων, μιλούσε τέλεια ελληνικά και από το στόμα του, έρεε η χαρά και η αισιοδοξία για το μέλλον. Αναφέρθηκε στα προσκυνήματα στην Παλαιστίνη και προσκάλεσε όλους στο μοναστήρι του. Μετά το δείπνο και αφού μετέφερε τις ευλογίες του Πατριάρχη, τραγούδησε κυπριακά τραγούδια, άγνωστα τα περισσότερα, εκπλήσσοντας τους πάντες. Η αισιοδοξία του χαρούμενου ανθρώπου, κάλυψε την εικόνα δεκάδων Υπουργών, βουλευτών, αξιωματούχων και επιχειρηματιών, συνδαιτυμόνων στο πλούσιο δείπνο. Τα πάντα ρει και στην Παλαιστίνη.