Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καπάτσες γυναίκες

Καπάτσες γυναίκες 

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 14/5/2017

  
 


Φόβος και τρόμος κατάντησαν οι καπάτσες γυναίκες. Μπροστά τους στέκονται «σούζα», ακόμη και οι αυστηρότεροι διευθυντές του δημοσίου και οι ισχυρότεροι μάνατζερ του ιδιωτικού τομέα. Οι κυράδες με τους «μποκτζιάδες» μπαίνουν με περισσό θάρρος ή καλύτερα με απύθμενο θράσος, μέσα στα γραφεία και πωλούν τα γεννήματα τους, ψωμιά, αυγά, λουκάνικα, λούτζες, χαλούμια και ότι άλλο παράγουν. Και δεν δέχονται το όχι και δεν ανέχονται το, δεν τρώω κρέας και άλλες ειλικρινείς κατά τα άλλα, δικαιολογίες. Έχουν ένα διαπεραστικό βλέμμα και ένα απίστευτο ικετευτικό λόγο, που κλονίζουν ακόμη και αυτούς που σιχαίνονται τους παραγωγούς, οι οποίοι δεν ακολουθούν προδιαγραφές καθαριότητας και ποιότητας και επιμένουν στα λεγόμενα παραδοσιακά, πλην ανώνυμα, προϊόντα.

 

Το κακό δεν είναι να αγοράσεις μια φορά, μονολογούσε υψηλόβαθμο στέλεχος του δημοσίου, με απίστευτο φόρτο εργασίας. Το κακό είναι ότι στήνουν καρτέρι κάθε βδομάδα, για να πουλήσουν αγαθά, τα οποία δεν χρειάζεσαι. Είτε τα χαρίζεις, είτε τα πετάς στα σκουπίδια. Και το χειρότερο, είναι ότι πρέπει να επικαλεστείς και ένα σωρό, κατά συνθήκη ψεύδη, για να συμφωνήσεις με την μοναδικό τους «χουμισιάρικο» λόγο.

 

Καπάτσες γυναίκες, χρειάζονται και στην πολιτική ζωή, οι οποίες θα έχουν το θάρρος και το θράσος, να παραγνωρίσουν συμφέροντα, να λύσουν το κυπριακό και γιατί όχι να φτιάξουν και την οικονομία και να την απαλλάξουν από τους κλέφτες και τους απατεώνες. Ωστόσο δεν αρκεί μόνο η καπατσοσύνη, αλλά χρειάζονται και οι γνώσεις της σύγχρονης επιστήμης του μάρκετινγκ. Η πραγματικότητα είναι ότι αυτά που ξέρουν εκ πείρας οι καπάτσες κυπραίες, τα συστηματοποίησαν και τα έκαναν επιστήμη, μερικοί σπουδαίοι καθηγητές, δείχνοντας τον τρόπο, για να πωλείς ακόμη και ψυγεία στους Εσκιμώους.

 

Ιστορικά, μέχρι και σήμερα, στην κυπριακή πολιτική σκηνή επιβίωναν, για πολλούς και διάφορους λόγους, μόνο οι άντρες. Ωστόσο σήμερα, που οι γυναίκες κατέλαβαν σχεδόν όλες τις μεσαίες διευθυντικές θέσεις και σύντομα αναμένεται ότι θα καταλάβουν και τις περισσότερες ανώτατες θέσεις, σίγουρα θα ανέλθουν και στα δώματα της εξουσίας. Και σίγουρα τα «άστρα θα ευθυγραμμιστούν», ώστε να ταυτιστεί στο ίδιο πρόσωπο, το θάρρος μιας καπάτσας γυναίκας και οι επιστημονικές γνώσεις.  

 

Η γυναίκα μπορεί με το φουστάνι της, να ανεβάζει πλοία στο βουνά. Αλλά και με το φουστάνι της, μπορεί και καταποντίζει σπουδαίους άντρες, οι οποίοι θυσίασαν ολόκληρη την ζωή τους, για να γίνουν σπουδαίοι επιστήμονες, για να ανέβουν στα δώματα της εξουσίας και να καταξιωθούν στην κοινωνία. Ιστορικός και κλασικός είναι ο διάλογος μεταξύ της Αγίας Κασσιανής και του βυζαντινού αυτοκράτορα Θεόφιλου: «Εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα.... αλλά και διά γυναικός πηγάζει τα κρείττω». Δηλαδή η γυναίκα έδιωξε τον άνθρωπο από τον παράδεισο, αλλά και η γυναίκα τον οδήγησε πίσω στον παράδεισο, διά της Παναγίας.

 

Οι γυναίκες είναι ανεράδες στον έρωτα και σκορπούν την χαρά και την ζωή, αλλά και μάγισσες στη φαυλότητα και φέρνουν τον πόνο, την θλίψη ακόμη και τον θάνατο. Η ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα μεγάλων ανδρών οι οποίοι εξανδραποδίστηκαν για χάρη μιας γυναίκας. Η λογοτεχνία αρέσκεται σε μύθους ωραίων γυναικών, οι οποίες θυσιάζονται για τον έρωτα και την αγάπη. Αλλά και ο ανεπανάληπτος Νιόνιος, ο Διονύσης Σαββόπουλος, τραγουδάει ότι ο «άντρας και η γυναίκα δεν είναι ίσοι γιατί η γυναίκα είναι ανώτερη».

 

Το πλήρωμα του χρόνου, πλησιάζει και στην Κύπρο και με μαθηματική ακρίβεια, θα οδηγηθούμε σε λίγα χρόνια, σε μια νέα εποχή γυναικοκρατίας. Το ερώτημα είναι, αν οι γυναίκες στην εξουσία, θα είναι πιο δίκαιες, θα ενισχύουν την κοινωνική συνοχή, θα γνοιάζονται για τους φτωχούς και τους καταφρονημένους ή θα προσηλώνονται στα παιγνίδια εξουσίας, όπως οι άντρες, οι οποίοι από την ίδρυση της κυπριακής Δημοκρατίας, μέχρι και σήμερα, μας έφεραν πολέμους, οικονομικές καταστροφές και ένα σωρό απατεωνιές. «Αρχή άνδρα δείκνυσει» και σίγουρα η εξουσία θα καταδείξει και το ποιόν των γυναικών της Κύπρου. Αμήν ή αλί και τρισαλί.

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...