Στα κουτουρού της πολιτικής

Στα κουτουρού της πολιτικής

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 26/2/2017

 

 

 

Όλα στα κουτουρού και όλα στο περίπου, φαίνεται ότι κινούνται τα πολιτικά δρώμενα στον τόπο μας. Όλα επιβεβαιώνουν τον δυσνόητο, καθηγητή πολιτειολογίας στο Παρίσι, τον δημοφιλή μαρξιστή, κομμουνιστή, ορθόδοξο πιστό, πολυγραφότατο συγγραφέα και σήμερα υφυπουργό παιδείας της Ελλάδας, τον Κώστα Ζουράρη. Ο άνθρωπος έγραψε για το περίφημο «συναμφότερον», δηλαδή ότι στην καθ’ ημάς Ανατολή, στον Ελληνισμό, δεν λειτουργούν οι κανόνες της Δύσης, το διαλεκτικό σχήμα θέση-αντίθεση-σύνθεση. Όλα χωρούν στο «συναμφότερον», όλα συνυπάρχουν ταυτόχρονα στο όλο. Kατά τον Ζουράρη: «Στην πολιτική δεν υπάρχει πρόοδος. Συμβαίνει στάσις αεικίνητος και στάσιμος ταυτοκινησία των συμπαιχτών.» Και ο νόμος της πολιτικής είναι το «περίπου». Και συμπλήρωσε: «οι Ελληνορωμηοί, ως έχοντες εκ της εμπειρίας όμμα, ένιωσαν ότι η επιδίωξη επιστημονικής ακρίβειας στα πολιτικά πράγματα, οδηγεί στην Τυραννία και την σφαγή». Με άλλα λόγια, η Δημοκρατία στηρίζεται στην κλήρωση ανάμεσα τους άριστους, όπως πολύ σοφά επινόησαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Κατά το κυπριακό, η ουσία της πολιτικής βρίσκεται το «κουτουρού». Τελευταία θλιβερή ιστορία, η μπανανόφλουδα που έριξε, συνειδητά ή όχι το ΕΛΑΜ, για το ενωτικό δημοψήφισμα, από την οποία γλίστρησε πρώτο το κυβερνών κόμμα του ΔΗΣΥ, εξοργίστηκε το ΑΚΕΛ και χαμογελούσαν πονηρά, οι του ενδιάμεσου χώρου, οι οποίοι για χρόνια φαίνεται ότι πολεμούν ακολουθούμενης πορείας για λύση. Το θλιβερό στην υπόθεση, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, είναι ότι βουλευτές ψήφισαν μια «αθώα» τροπολογία, χωρίς μελέτη των επιπτώσεων. Και το πιο τραγικό, είναι η διαπίστωση ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει δικαίωμα, να ανατρέψει κανονισμό της Βουλής. Με άλλα λόγια η Βουλή κατέστη, όχι μόνο κυβερνώσα, αλλά και χωρίς έλεγχο.

Η ιστορία θυμίζει την περίφημη ψήφιση του κουρέματος των καταθέσεων. Όλα τα μέσα ενημέρωσης του κόσμου, συνωστίζονταν έξω από την Βουλή, από την πρωτοφανή παγκοσμίως απόφαση και οι μόνοι οι οποίοι φαίνεται ότι δεν κατάλαβαν τι ψήφιζαν, ή έκαναν ότι δεν καταλάμβαιναν, ήταν η πλειοψηφία των βουλευτών. Και εκ των υστέρων πολλοί λένε, αληθινά δακρύζοντες, ότι σίγουρα ήταν πολύ καλύτερο, το πρώτο οριζόντιο κούρεμα, το οποίο καταψήφισαν λίγες μέρες νωρίτερα. Αλλά και σε επίπεδο κυβερνητικών αποφάσεων, τα ίδια και χειρότερα. Για μήνες παρακολουθούσαμε το σίριαλ με τα ωράρια των καταστημάτων, μέσα και έξω από την Βουλή, μέχρι που ήλθε το Ανώτατο Δικαστήριο, να πει το απλό, ότι η ευθύνη για καθορισμό των ωραρίων, ανήκει στο Υπουργείο Εργασίας και όλα ησύχασαν. Πριν μερικά χρόνια παρακολουθήσαμε το σίριαλ, με την μείωση της στρατιωτικής θητείας, όπου ο αείμνηστος Κώστας Παπακώστας πολεμούσε για μήνες να πείσει ανεπιτυχώς τα κόμματα. Ο σημερινός Υπουργός Άμυνας Χριστόφορος Φωκαϊδης και η κυβέρνηση Αναστασιάδη, αποφάσισαν σε μια μέρα, την μείωση της θητείας και ούτε γάτα, ούτε ζημιά και επιπλέον όλα ήταν νόμιμα. Και η ιστορία της «ανακατωσούρας» μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, δεν έχει τελειωμό.

Το παρεξηγημένο και πολυσυζητημένο Σύνταγμα του 1960, προέβλεπε τον ξεκάθαρο διαχωρισμό μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας. Την ίδια ώρα καθιέρωνε και ασφαλιστικές δικλίδες για την υποχρεωτική συνεργασία μεταξύ των δύο κοινοτήτων, με τους θεσμούς του Προέδρου και Αντιπροέδρου, του Γενικού και Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, του Γενικού και Βοηθού Ελεγκτή και όλων των ανώτατων αξιωματούχων.

 Ήταν χαρακτηριστική, λέγεται και η απόφαση του Μακαρίου, να προσφέρει αφορολόγητο αυτοκίνητο στους βουλευτές, οι οποίοι τότε αμείβονταν ελάχιστα, γιατί φυσικά διατηρούσαν και την δουλειά τους. Τότε φυσικά η Βουλή, ήταν περισσότερο ένα σώμα επικύρωσης των κυβερνητικών αποφάσεων. Σήμερα με την επίκληση του δικαίου της ανάγκης και «τσούκου, τσούκου» η Βουλή απέκτησε «κομματάκι» εξουσίας, έγινε ολίγον τι, κυβερνώσα Βουλή. Τροποποιεί κανονισμούς και ενιότε λένε, φωτογραφίζει και πονηρές ρυθμίσεις, όπως αποκαλύπτουν σε στιγμές κρίσης συνείδησης, βουλευτές και όχι μόνο. Υπάρχει και η πιο πονηρή, ψηφοθηρική πτυχή, όπου Υπουργοί, αντί να πάρουν δύσκολες αποφάσεις και να αναλάβουν το ανάλογο πολιτικό κόστος, κρύβονται πίσω από την Βουλή, αλλά και βουλευτές, οι οποίοι παινεύονται ότι μπορούν να ελέγχουν πράγματα και καταστάσεις. Στα κουτουρού ή στα μουλωχτά, στα φανερά ή στα κρυφά, σημασία έχει οι αποφάσεις που λαμβάνονται να στηρίζονται στην λογική και για το συμφέρον των πολλών και όχι των λίγων. Πάντως είτε έτσι, είτε αλλιώς, σημασία έχει ότι στην καθ ημάς Ανατολή, λειτουργεί ακόμη η Θεία Δίκη.