Οι αμπελοφιλοσοφίες των Χριστουγέννων

Οι αμπελοφιλοσοφίες των Χριστουγέννων

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 25/12/2016

Τα τσιτάτα και οι «άκαπνες» φιλοσοφίες, που καταντούν αμπελοφιλοσοφίες, πάνε και έρχονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από το μοναξιασμένο πλήθος των ανθρώπων, δηλαδή τους αναζητητές του χαμένου πνεύματος των Χριστουγέννων. Τα πρέπει και τα δεν πρέπει, παλεύουν με τις επιθυμίες και τα πάθη των ανθρώπων, οι οποίοι ψάχνουν μέσα στην εθιστική, αλλά και επικίνδυνη μοναχικότητα τους, την ηρεμία των ημερών, το άγγιγμα των ψυχών και την βίωση της χαράς. Τα πολύχρωμα λαμπιόνια, οι εξεζητημένες αμφιέσεις, τα φανταχτερά δώρα και τα λουκούλλεια γεύματα, τάσσονται στη σειρά και καταντούν ακόμη μια αγγαρεία, των ανέραστων εορτών.

«Χριστούγεννα είναι και θα περάσουν», είναι το μότο βαριεστημένων ανθρώπων, οι οποίοι κουράζονται πραγματικά, για να εντοπίσουν πανάκριβα και ταιριαστά δώρα, για να ανταποκριθούν στις δεξιώσεις και τα δείπνα, για να βιώσουν αναγκαστικά το πνεύμα των Χριστουγέννων. Στις πολύβουες συνάξεις, το ποτό μπορεί να ρέει άφθονο, τα κεφάλια μπορεί να διαγράφουν προσωρινά τις σκοτούρες και τις έγνοιες της δύσκολης καθημερινότητας, το κουμάρι μπορεί να εξιτάρει την ζωή, αλλά αυτό το χιλιοειπωμένο πνεύμα των γιορτών, δεν φαίνεται ποτέ να πνέει. Ο πεινασμένος και διψασμένος άνθρωπος, για χαρά και ηρεμία, σπάνια μπορεί να χορτάσει, μέσα στην υπερβολή των ημερών.

Στην αδυναμία του ο σύγχρονος άνθρωπος, να βιώσει αυτό που πραγματικά ποθεί, αναζητεί δικαιολογίες, ψάχνει λόγους, για να αποφύγει την συνάντηση με τον εαυτό του. Λέει ότι οι γιορτές είναι μόνο για τα παιδιά και νομίζει ότι ξοφλά με τα δώρα και τα χρήματα. Οι μακρινές μετακινήσεις, οι συνεχείς κραιπάλες, τα ατέλειωτα σερφαρίσματα στο διαδίκτυο και οι απίστευτες ώρες μπροστά στις τηλεοράσεις, γεμίζουν και με το παραπάνω τις ώρες που είναι για σκότωμα, οι οποίες οδηγούν τελικά και στο σκότωμα της ζωής.

Αυτές τις άγιες μέρες, η Εκκλησία ψάλλει το «Χριστός Γεννάται Δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανών Απαντήσετε…» και οι πιστοί αναζητούν τον αγιασμό των ψυχών και των σωμάτων τους και βρίσκουν την πραγματική χαρά και την πραγματική εσωτερική ειρήνη. Η χαρά των Χριστουγέννων βρίσκεται στα λαμπερά μάτια των παιδιών, στην ομορφιά της απλότητας, στην ευτυχία της συνάντησης και την ευλογία του παραδείσου. Η χαρά βρίσκεται στο δώσε και στην προσφορά στους αδελφούς, που έχουν ανάγκη. Όχι μόνο υλική, αλλά κυρίως πνευματική. Τους ταλαιπωρημένους που αναζητούν νόημα στην ζωή, στους αρρώστους που ψάχνουν την παρηγοριά, σε όλους τους ανθρώπους που ψάχνουν ένα χαρούμενο βλέμμα, ένα καλό λόγο, ένα άγγιγμα ψυχής.

Ανάγκη για ένα άγγιγμα, για ένα ζεστό χέρι παρηγοριάς, δεν έχουν μόνοι οι φτωχοί και οι καταφρονεμένοι, αλλά περισσότερη ανάγκη έχουν οι λεγόμενοι πλούσιοι, αυτοί που νομίζουν ότι μπορούν να αγοράσουν ακόμη και τον χάρο. Ο πόνος αυτών που δεν αγαπούν ή δεν αγαπιούνται, είναι πραγματικά μια κόλαση. Ο πόνος της μοναξιάς, ο οποίος είναι ισοδύναμος με τα χειρότερα βασανιστήρια, κατοικοεδρεύει συνήθως σε μέγαρα, σε πλούσιους επιχειρηματίες, σε άδικους αξιωματούχους, σε λεγόμενους επώνυμους και σε όλους τους υποκριτές, οι οποίοι απομυζούν το αίμα και φθείρουν τις ψυχών πολλών ανθρώπων.

Το αντίδοτο στον πόνο και τη μοναξιά, στον φόβο και την αγωνία, είναι η αγάπη. Και η αγάπη, ξεκινά από την ανάγκη ο άνθρωπος να ομορφύνει τον εαυτό του, σωματικά και ψυχικά, ώστε να μπορέσει να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Οι όμορφοι άνθρωποι, μπορούν και βγαίνουν από καβούκι τους και κατορθώνουν να συναντήσουν τους άλλους. Ο δρόμος προς την αγάπη διέρχεται από την ταπείνωση, περνά από την αυταπάρνηση και γεννιέται μέσα από την κίνηση για συνάντηση του άλλου. Χρειάζεται η κίνηση, απαιτείται η τόλμη, είναι απαραίτητη η έξοδος από το εγώ, για να υπάρξει η συνάντηση του εσύ. Σε αυτή την σχέση, χρειάζεται και ο Θεός, απαιτείται το μπόλιασμα με την αληθινή χαρά, η οποία γεννιέται σήμερα στην Φάντη των Ζώων, σήμερα Σταυρώνεται και σήμερα Ανασταίνεται, στις ψυχές του κάθε ταπεινού και όμορφου ανθρώπου.