Τα καλά παιδιά της Τεχνικής

Τα καλά παιδιά της Τεχνικής

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 4/12/2016

Η ευγένεια περίσσευε και η επαγγελματική δεινότητα ήταν εμφανής στην κίνηση των παιδιών της Τεχνικής Σχολής Λευκωσίας, δίπλα από το οίκημα του ΑΠΟΕΛ. Παρέθεσαν δείπνο σε γονείς, συγγενείς και άλλους προσκεκλημένους, επιδεικνύοντας τις γνώσεις και τις ικανότητες τους, στην μαγειρική, στην ζαχαροπλαστική και στην τραπεζοκομία. Μαζί με τους καθηγητές τους, απέδειξαν ότι έχουν τις δυνάμεις, αλλά και τις γνώσεις, ώστε να γίνουν οι αυριανοί καλοί μάγειροι, καλοί ζαχαροπλάστες και καλά γκαρσόνια. Αγόρια και κορίτσια, με τις ανάλογες στολές, κατέδειξαν στην πράξη, ότι γίνεται πολύ καλή δουλειά στην Τεχνική Σχολή.

Πέραν όμως από τις επαγγελματικές γνώσεις, τα παιδιά αυτά, φανέρωσαν με τον καλό τους λόγο, την ευγένεια της ψυχής τους και την προσγειωμένη και ταπεινή προσωπικότητα τους, ότι έχουν το σθένος, έχουν το κέφι, έχουν τα κότσια, για να παλέψουν τίμια για ένα κομμάτι ψωμί, για μια καλύτερη ζωή. Χωρίς ψευτο-υπερηφάνειες, χωρίς εγωισμούς και επάρσεις, έκαναν την δουλειά τους, σαν να βρίσκονταν σε ένα πανάκριβο εστιατόριο. Και το σημαντικότερο, κατέδειξαν στους μεγαλύτερους στην ηλικία, ότι η νέα γενιά, τα νέα παιδιά, είναι από καλή στόφα και αποτελούν την ελπίδα για το αύριο.   

Τα ταπεινά αυτά παιδιά, κατάφεραν να ανατρέψουν την εικόνα των νεαρών και κακομαθημένων συνομήλικων τους, τα οποία λίγα μέτρα παραδίπλα, έξω από οίκημα του ΑΠΟΕΛ, με τους κατά καιρούς βανδαλισμούς και τις βαρβαρότητες τους, διασύρουν όχι μόνο τους γονείς τους, αλλά και ολόκληρη την γενιά τους. Ανέτρεψαν και την εικόνα για τα παλιόπαιδα με τα ναρκωτικά και τις άλλες παρανομίες. Ακόμη η άψογη διαμόρφωση του εστιατορίου –σχολικής τάξης- και η καθαριότητα του σχολείου, ανέτρεψε και την θλιβερή εικόνα που αντικρίζουν όσοι διέρχονται έξω από το σχολείο, είτε από την λεωφόρο Λεμεσού, είτε από την οδό Καλλιπόλεως. Τα αισχρά συνθήματα στους τοίχους, τα μισοχαλασμένα περιτοιχίσματα, τα παραμορφωμένα πεζοδρόμια και γενικά ο υποβαθμισμένος περιβάλλοντας χώρος, δίνουν την εντύπωση εξωτερικά, ότι το σχολείο, είναι ένα αχούρι.

Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα, να υπάρχει αυτή η παραπλανητική εικόνα, για ένα σχολείο με εξοπλισμό πολλών εκατομμυρίων ευρώ και με μαθητές κοσμήματα για την νέα γενιά. Σε άλλα σχολεία της Λευκωσίας, η εικόνα εξωτερικά είναι εντελώς διαφορετική και σίγουρα πολύ ελκυστική για τα παιδιά. Μπορεί στην Τεχνική Σχολή να φοιτούν κατά κανόνα παιδιά φτωχών οικογενειών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι αρμόδιες αρχές, Υπουργείο Παιδείας, Δήμοι και άλλες υπηρεσίες του δημοσίου, πρέπει να αφήνουν τον εξωτερικό χώρο, σε τέτοιο τραγικό χάλι. Η κατάσταση είναι πραγματικά φοβητσιάρικη το πρωί και το μεσημέρι, όταν τα παιδιά ριψοκινδυνεύουν για να διασχίσουν δρόμους γεμάτους αυτοκίνητα, ώστε να μεταβούν στο σχολείο τους.  

Η οικονομική κρίση, απέδειξε ότι η αγορά εργασίας, δεν χρειάζεται μόνο λογιστές και ελεγκτές, τραπεζίτες και δικηγόρους, αλλά χρειάζεται και πολλούς επαγγελματίες σε τεχνικά επαγγέλματα. Είναι τραγικό να πληρώνει η πολιτεία εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και οι γονείς τις οικονομίες μιας ζωής, ώστε να σπουδάσουν τα παιδιά του, να πάρουν διπλώματα και τίτλους και στην συνέχεια, να αναγκάζονται να ψάχνουν δουλειές σε τεχνικά επαγγέλματα, για ένα κομμάτι ψωμί. Η πολιτεία, αλλά και οι γονείς, πρέπει επιτέλους να σταματήσουν τους ψευτο-εγωισμούς και να κατευθύνουν ένα ποσοστό των νέων, σε τεχνικά επαγγέλματα. Η επιτυχία στην ζωή, δεν σημαίνει δουλειά στο δημόσιο, όπως ήταν το όνειρο των προηγούμενων γενιών. Αντιθέτως η χαρά στην ζωή, βρίσκεται στην δημιουργία και κυρίως στην άσκηση επαγγέλματος, που χαροποιεί τους ανθρώπους. Οι καταθλίψεις και οι μοναξιές στο δημόσιο, είναι πολλές και τραγικές, από ανθρώπους που φυλακίζονται στην μιζέρια ενός γραφείου και μιας ανιαρής δουλειάς. Επιτέλους θα πρέπει, όπως σε όλο τον κόσμο, οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα, να είναι πολύ πιο ψηλοί από τον δημόσιο τομέα, χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι πρέπει να μειωθούν οι μισθό στο δημόσιο. Θα πρέπει απλά να μειωθεί η γραφειοκρατία και να μειωθούν δραστικά οι δημόσιοι υπάλληλοι. Η Κύπρος έχει μέλλον και αυτό επιβεβαιώνεται στα σπινθηροβόλα μάτια των νέων, οι οποίοι ελεύθεροι από τα βαρίδια του χθες, ξέρουν να πολεμούν για ένα καλύτερο αύριο.