Αέρας το κόστος της λύσης

Αέρας το κόστος της λύσης




ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/8/2016

 

 

 

"Τα ριάλια είναι αέρας" έλεγε πριν αρκετά χρόνια ένα σοφός, μακαρίτης σήμερα, παππούς και τον κοροϊδεύαν οι νεότεροι και επιτυχημένοι, τάχατες, επιχειρηματίες. Έπρεπε να πέσει η "μάχαιρα" του χρηματιστηρίου, η "λαιμητόμος” της απομοίωσης των καταθέσεων και η «καρμανιόλα» της κατάρρευσης των τιμών των ακινήτων, για να αποδειχθεί ότι ήταν τελικά «τσάμπα μάγκες». Σήμερα κλαιν και οδύρονται, πνιγμένοι στα χρέη και βιώνοντας την απόρριψη των πάλαι ποτέ ισχυρών, δήθεν, φίλων τους. Και το χειρότερο βολοδέρνουν σε ψυχολογικά αδιέξοδα.

Όλοι αυτοί που εμπορεύονται τις τιμές του συναλλάγματος, τις τιμές των μετοχών, τα αυτοκίνητα, τα σπίτια, τα οικόπεδα και όλα τα αγαθά, ξέρουν πολύ καλά ότι το ίδιο «χαρτί» την μια μέρα αξίζει δέκα, την άλλη είκοσι και την παρ’ άλλη μηδέν. Και όλα αυτά την ώρα που δεν αλλάζουν οι αριθμοί στα χαρτονομίσματα, τα ονόματα στις μετοχές, το εμβαδόν των ακινήτων και η σύσταση όλων των αντικειμένων. Οι μόνοι που φαίνεται ότι δεν κατανοούν την πραγματικότητα είναι μερικοί λογιστές, οι οποίοι θεοποιούν τους αριθμούς, έστω και αν καθημερινώς διαψεύδονται.

Η κυβέρνηση ανέθεσε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα, να διεξάγει μελέτη για το κόστος της λύσης, δηλαδή για τα κεφάλαια που θα χρειαστούν, μετά την λύση του κυπριακού προβλήματος. Ακόμη διεξάγονται συζητήσεις για τους δωρητές, που θα στηρίξουν το νησί μετά την επανένωση και ποια ανταλλάγματα θα λάβουν. Την ίδια ώρα, διεξάγεται ένας «σιωπηλός» διάλογος, στα καφενεία και τις συγκεντρώσεις, για τα ποσά που θα πληρώσουν οι πλούσιοι ελληνοκύπριοι, στους φτωχούς τουρκοκύπριους, στο πλαίσιο της λύσης, ακόμη και σήμερα, που χρεοκοπήσαμε ως κράτος. Στην κουβέντα εισέρχεται η οργή, μπαίνουν λογικά επιχειρήμα και αρχίζουν οι υπολογισμοί, για τους κερδισμένους και τους χαμένους, από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων.

Με τον τρόπο που εξαγγέλθηκε η διεθνής μελέτη, παραπέμπει σε κόστος, δηλαδή σε δαπάνη, για την λύση. Το ορθότερο θα ήταν να εξαγγελθεί η μελέτη, για τα κέρδη και τις ζημιές, από την λύση του κυπριακού, αλλά και από την μη λύση. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι το πρώτο εγχείρημα μετά την εισβολή –για μέτρηση του κόστους- και είναι η πρώτη φορά, κατά την διαδικασία επίλυσης του εθνικού προβλήματος, που εντάσσεται με τέτοιο τρόπο η οικονομική πτυχή. Πάντως καλά έκανε η κυβέρνηση, αν αναλογιστεί κανείς τα «τραγελαφικά» που έγιναν το 2004 με το Σχέδιο Ανάν και τις αναλύσεις ότι οι ΜΗ πρόσφυγες ψήφισαν ΟΧΙ, για να μην υποτιμηθεί η αξία των περιουσιών τους.  

Το απλό ερώτημα, που ακόμη δεν απαντήθηκε, είναι τι και πως, θα μετρήσουν το κόστος οι «παγκόσμιοι» οικονομολόγοι. Ακούστηκε ότι θα υπολογίσουν τις αποζημιώσεις για τους πρόσφυγες, που δεν θα μπορέσουν με βάση τα κριτήρια, να ανακτήσουν τις περιουσίες τους. Αλήθεια αφού οι τιμές ανεβοκατεβαίνουν καθημερινώς πως θα υπολογίσουν το κόστος. Αν δοθούν κρατικά ομόλογα, μήπως αυτά δεν θα κινδυνεύουν να καταστούν χαρτιά, όπως τα αξιόγραφα, των «σιδερένιων» κάποτε κυπριακών Τραπεζών μας;

Για 42 χρόνια οι περιουσίες των προσφύγων παραμένουν παγωμένες και άρα χωρίς ουσιαστική αξία. Η κοινή λογική λέει ότι αν αύριο λυθεί το κυπριακό, εκτός από τα άμεσα κέρδη, της κατάργησης των στρατών και της απελευθέρωσης τεράστιων εκτάσεων γης, θα δημιουργηθούν μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης. Μόνο η ανοικοδόμηση της κλειστής Αμμοχώστου και η νομιμοποίηση των δρόμων μεταφοράς τουριστών στην βόρεια, πλέον Kυπριακή Δημοκρατία, θα προσφέρουν δουλειές και ανάπτυξη για πάρα πολλά χρόνια. Και σε ατομικό επίπεδο, θα αρχίσουν οι αγοραπωλησίες περιουσιών σε όλη την Κύπρο και με τους νόμους της αγοράς, θα λυθούν αυτόματα ζητήματα αξιών, όπως έγινε και μετά το 1974. Αν προχωρήσει και η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, τότε το μόνο που πρέπει να φοβόμαστε είναι ο κακός και αλαζονικός εαυτός μας.

Από την άλλη αν δεν λυθεί το κυπριακό, οι περιουσίες θα παραμένουν στην καλύτερη περίπτωση παγωμένες. Υπάρχει πάντα και ο κίνδυνος της «ξεχασμένης» ταϊβανοποίησης της κατεχόμενης Κύπρου, δηλαδή οικονομικής και όχι πολιτικής αναγνώρισης και τότε θα αλλάξουν τα πάντα σε μια νύκτα. Κάτι ανάλογο που συνέβη σε μια νύκτα με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και τον κανονισμό της πράσινης γραμμής. Ο υπολογισμός του κόστους της λύσης, είναι στην πραγματικότητα άλλη μια ψυχολογική διάσταση του κυπριακού. Φαίνεται ότι τελικά όλοι έχουν την τιμή τους, ακόμη και αυτοί που ήθελαν την ένωση με την Ελλάδα και ας έτρωγαν πέτρες.