Τα γλυκά χαμόγελα στα νοσοκομεία

Τα γλυκά χαμόγελα στα νοσοκομεία

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 31/7/2016

Ένα γλυκό χαμόγελο, αξίζει τελικά όλα τα λεφτά του κόσμου. Όσοι είχαν την δύναμη, ίσως και την τύχη, να επισκεφθούν πεινασμένες χώρες της Αφρικής, λένε και ξαναλένε, για τα γλυκά χαμόγελα και τα λαμπερά πρόσωπα των σκελετωμένων παιδιών. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς, σε πολύ λιγότερο βαθμό, από τις φωτογραφίες και τα βίντεο της πεινασμένης Αφρικής. Μέσα στην πείνα και τις στερήσεις, έχουν την δύναμη, να χορεύουν, να χαίρονται την ζωή και να εκπέμπουν μια φοβερή αισιοδοξία, χωρίς καταθλίψεις και γκρίνιες. Οι άνθρωποι εκεί ξέρουν το μυστικό της ζωής, ξέρουν να γεννούν ανθρώπους και γνωρίζουν πολύ καλά, που βρίσκεται η πραγματική ευτυχία. Και όλα αυτά, κόντρα στην θλίψη των ισχυρών του κόσμου, που αναζητούν σε λάθος τόπους και με λάθος τρόπους, ένα γλυκό χαμόγελο, λίγα στίγματα χαράς.

Τα κυπριακά δημόσια νοσοκομεία, παραπέμπουν σε τριτοκοσμικές καταστάσεις. Ατέλειωτες ουρές, συνωστισμός και κυρίως αγωνία για το ραντεβού στο χειρουργείο και την ύπαρξη κενού κρεβατιού νοσηλείας. Και όλα αυτά την ώρα που οι άνθρωποι παλεύουν για την ζωή τους, την ώρα που αγωνιούν για την υγεία τους, την ώρα που τρέμουν για τις μελλοντικές συνέπειες. Και όμως μέσα αυτή την θλιβερή εικόνα, οι απελπισμένοι και καταφρονημένοι, αντικρίζουν γλυκά χαμόγελα, από γιατρούς και νοσοκόμους, ακούνε ενθαρρυντικά λόγια και διαπιστώνουν ότι κάποιοι "άγνωστοι" λειτουργοί της υγείας, παλεύουν για τους ασθενείς, κόντρα στις μικρότητες και την μιζέρια του συστήματος. Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, κακών ανθρώπων που ζητούν φακελάκια. Ωστόσο η συντριπτική πλειοψηφία, των εργαζομένων στα δημόσια νοσηλευτήρια, είναι άνθρωποι με αλτρουιστική συμπεριφορά.

Αποτελεί όνειδος για την Κύπρο, το γεγονός ότι εδώ και πέντε δεκαετίες, όλοι οι ταγοί του τόπου, διαλαλούσαν συστήματα υγείας και όλοι έκαναν την «πάπια» μόλις σκαρφάλωναν στις «ακριβές» καρέκλες της εξουσίας. Αποτελεί κοινή υποψία όλων των πολιτών, ότι πίσω από την αδυναμία προώθησης του ΓΕΣΥ, κρύβονται ανομολόγητα συμφέροντα, ασφαλιστικών εταιριών, γιατρών, φαρμακευτικών εταιριών, ακόμη και συντεχνιών. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός, ότι η Κύπρος, είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που δεν έχει σύστημα υγείας. Τα κατεστημένο, το βαθύ κράτος, η εξουσία του τόπου, για να αντιμετωπίσει μια σοβαρή ασθένεια, τρέχει στο εξωτερικό, σε πανάκριβα νοσοκομεία. Οι φτωχοί και οι καταφρονεμένοι αναγκαστικά, πωλούν περιουσίες και υπόκεινται στην δοκιμασία του συστήματος της κυπριακής δημόσιας υγείας. Μόνο που οι πλούσιοι δεν στέκονται πάντα τυχεροί και συχνά πυκνά αντιμετωπίζουν την θεία δίκη.

Στις σοβαρές χώρες, η ιατρική αποτελεί υπόθεση του κράτους, το οποίο ξέρει πολύ καλά ότι συμφέρει να προλαβαίνεις ασθένειες παρά να τις θεραπείες. Απαιτούν συστηματικές εξετάσεις, προσφέρουν προγράμματα εναλλακτικών θεραπειών και σίγουρα απαγορεύουν την ιδιωτική, όπως αλλιώς χαρακτηρίζεται η κερδοσκοπική ιατρική. Στην Κύπρο και η ιδιωτική ιατρική και η ιδιωτική εκπαίδευση, είναι και με νομοθεσία, κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Τουλάχιστον σήμερα, που ο κοσμάκης πληρώνει τις "αμαρτίες" των ατιμώρητων τραπεζιτών και των συνεργών τους στην δημόσια διοίκηση, η πολιτεία ας προσφέρει γρήγορα το σύστημα υγείας στους πολίτες, ας παραμεριστούν τα ανομολόγητα συμφέροντα, ως μικρό αντίδοτο στα βάσανα των ανθρώπων.

Οι σοβαροί αναλυτές, λένε εδώ και χρόνια, ότι στην Κύπρο των μονοπωλίων, της ατιμωρησίας και της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, υφίσταται η χειρότερη μορφή καπιταλιστικού συστήματος. Αυτό που σας ζώσει, σημείωναν, είναι ο ήλιος, η θάλασσα, ο καθαρός αέρας και η στωική αντιμετώπιση των προβλημάτων, δυνάμεις ισχυρότερες και από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους του τόπου. Η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το όνειρο για μια ευημερούσα πολιτεία με κοινωνικό πρόσωπο, κατάντησε «κουρέματα» για να σωθούν οι τράπεζες και φόρους για να βασιλεύει το σύστημα εξουσίας. Οι φτωχοί γίνονται καθημερινώς φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι, πάντα με βάση τα στατιστικά νούμερα. Το μόνο που δεν θα καταφέρουν είναι να πάρουν στον άλλο κόσμο τα πλούτη και τις αδικίες τους.