Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Αναστασιάδης ήταν «γυμνός»

Ο Αναστασιάδης ήταν «γυμνός»


ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ


Των οικιών ημών εμπιπραμένων, ημείς άδομεν ... (Τα σπίτια μας καίγονται και εμείς τραγουδούμε). Έτσι συνόψισε ο μέγιστος Θουκυδίδης, την πορεία της Αθηναϊκής Πολιτείας προς την καταστροφή. Και τα τραγούδια σήμερα άδονται παράφωνα, στα τηλεοπτικά παράθυρα. Η μεγαλύτερη φονική πυρκαγιά, μετά το 1974, αποκάλυψε ότι ο «βασιλιάς είναι γυμνός», ότι το σύστημα περί άλλων τύρβαζε, ελέω και του τριημέρου της αργίας του Κατακλυσμού. Η δεύτερη μεγαλύτερη κρίση στην διακυβέρνηση Αναστασιάδη, απέδειξε ότι ο Αναστασιάδης ήταν «γυμνός», ίσως και «μοναχός».
 




Δεύτερη μέρα της πυρκαγιάς, ημέρα αργίας και ξεκαθάρισε το μέγεθος της πύρινης απειλής. Ο Νίκος Αναστασιάδης, μαζί με τον Σωκράτη Χάσικο και τον Χριστόφορο Φωκαϊδη, έτρεξαν από το πρωί στην Γαλάτα, για να ενημερωθούν για την κατάσταση.  Στο χώρο της τραγωδίας από την πρώτη στιγμή, ο Πρόεδρος της Βουλής, οι αρχηγοί της Εθνικής Φρουράς και της Αστυνομίας και μερικοί άλλοι αξιωματούχοι. Ο Υπουργός Άμυνας περιόδευσε τα στρατόπεδα στην περιοχή, ενώ το απόγευμα κατέφθασε και περιόδευσε στην περιοχή και ο Ιωνάς Νικολάου.

Τα «πρωτοπαλίκαρα» της κυβέρνησης, την ώρα που ο Πρόεδρος βουρκωμένος, μιλούσε για την τραγωδία, φαίνεται ότι λιάζονταν –σαν μικρά παιδάκια- και έστελλαν φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τα αεροπλανάκια που αντλούσαν νερό από τον κόλπο της Πόλης Χρυσοχούς και selfie από ένα συνέδριο. Εξαφανισμένοι κατά μαγικό τρόπο, ήταν και οι δύο εκπρόσωποι τύπου της κυβέρνησης, από την δεύτερη μεγαλύτερη πρόκληση της διακυβέρνησης.
Μετά την αναχώρηση του Προέδρου από τον χώρο της τραγωδίας, βασίλευσε στην περιοχή, μια ηχηρή σιωπή. Κανένας αρμόδιος δεν μιλούσε επισήμως και το «ράδιο αρβύλα» η παραπληροφόρηση, πήρε φωτιά, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις. Ακόμη και η τραγωδία με τον μαρτυρικό θάνατο των δυο δασοπυροσβεστών, κυκλοφόρησε με φωτογραφίες, από την πρώτη στιγμή, πριν ακόμη ενημερωθούν οι συγγενείς τους. Τα φοβισμένα και κακοπληρωμένα παιδαρέλια της δημοσιογραφίας, υπέκυψαν στις φωνές και τις απειλές, άκαπνων, χρυσοπληρωμένων αρχισυντακτών.

Με απλά λόγια, αποδείχθηκε στην πράξη, ότι δεν υπάρχει σχέδιο επικοινωνιακής αντιμετώπισης κρίσεων. Στις σοβαρές χώρες τις Ευρώπης, όλοι οι αξιωματούχοι, μαθαίνουν από την πρώτη μέρα που κάθονται στην ζηλευτή καρέκλα, ότι σε κάθε κρίση, πρώτα σκέφτονται τι θα πουν στα μέσα ενημέρωσης και μετά πως θα αντιμετωπίσουν την κρίση. Και αν αποτύχουν παραιτούνται. Ο πανικός είναι πιο καταστροφικός και από τα ίδια τα αποτελέσματα της κρίσης. Αλήθεια γιατί πήγε ο Πρόεδρος στο χώρο της πυρκαγιάς, όταν απουσίαζε το όλο σύστημα επικοινωνίας; Μήπως θα έσβηνε την φωτιά. Οι ακριβοπληρωμένοι εκπρόσωποι της κυβέρνησης, της Εθνικής Φρουράς, της Πυροσβεστικής, της Αστυνομίας, της Πολιτικής Αμυνας και των άλλων υπηρεσιών, του κράτους και των ημικρατικών οργανισμών, φαίνεται ότι ξύπνησαν, όταν πέρασε το τριήμερο της αργίας.
Το σκηνικό θύμιζε τις τραγικές στιγμές του 1974 με την παραπληροφόρηση του χουντικού τότε ΡΙΚ, που κατέρριπτε κάθε λίγο τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα και τον Μπαϊράκ να μιλά από τον βυθό. Την ιστορία του ανοίγματος των οδοφραγμάτων το 2003, όπου για μια βδομάδα η κυβέρνηση Τάσου Παπαδόπουλου, δεν λάμβανε θέση, στην σημαντικότερη ίσως μοναδική ουσιαστική εξέλιξη στο κυπριακό. Την ιστορία του Μαρί και την επικοινωνιακή διαχείριση, η οποία οδήγησε τον Δημήτρη Χριστόφια να μιλά για καρκίνωμα της εξουσίας. Την ιστορία του κουρέματος των καταθέσεων, όπου το διάγγελμα του Προέδρου Αναστασιάδη, χάθηκε μεταξύ πανικού και παραπληροφόρησης των βουλευτών. Και την ιστορία της πρόσφατης αεροπειρατείας με την γκάφα του Νίκου Αναστασιάδη, με την γυναίκα του αεροπειρατή, η οποία έγινε πρώτο θέμα σε όλο τον κόσμο. Και όλες αυτές οι επικοινωνιακές ήττες, οδήγησαν σε πολύ μεγαλύτερες ήττες και επί του «εδάφους».

Στην τραγωδία της Σολιάς τραγική ήταν και η απουσία των λαλίστατων Οικολόγων, οι οποίοι τρέχουν τάχα για να σώσουν μερικά δέντρα στην Λευκωσία και όμως δεν κόντεψαν –εγκαίρως- στην μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή. Αντιθέτως προσέτρεξαν από την πρώτη στιγμή, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής και μερικοί βουλευτές. Αξίζει να σημειωθεί ότι από την πρώτη στιγμή προσέτρεξαν στην περιοχή ως εθελοντές μέλη του ΕΛΑΜ και της θύρας 9 της Ομόνοιας. Οι υπόλοιποι ξύπνησαν όταν πέρασε η αργία. Τώρα το μόνο που μένει να δούμε, είναι πως θα ξυπνήσει η φύση τα επόμενα χρόνια. Σίγουρα δεν θα παρελαύνει στις τηλεοράσεις.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...