Να ταν οι εκλογές δύο φόρες

Να ταν οι εκλογές δύο φόρες

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 22/5/2016

«Αισθάνομαι πολύ ωραία φίλε μου. Όλοι οι άνθρωποι της εξουσίας με χαιρετούν, όλοι ακούνε αυτά που τους λέω, με καλούν σε συγκεντρώσεις, με κερνούν, με ποτίζουν και με ταΐζουν και επιπλέον αυξάνεται και το χαρτζιλίκι που μας δίνει το κράτος. Να ταν οι εκλογές δύο φορές…» Τα χαρούμενα αυτά λόγια, βγήκαν από το στόμα άνεργου ανθρώπου, ο οποίος περνά περισσότερες ώρες στην καφετέρια, παρά στο σπίτι του. Ο άνθρωπος αυτός, πριν μερικούς μήνες βρισκόταν σε τραγική ψυχολογική κατάσταση, αφού έχασε όχι μόνο την σπουδαία δουλειά του, αλλά και την μισή οικογένεια του. Όμως κατάφερε να φιλοσοφήσει την ζωή, συμφιλιώθηκε με τον εγωισμό και τα πάθη του και ανακάλυψε ότι η ευτυχία δεν βρίσκεται στα πλούτη και την εξουσία, αλλά στην καλή παρέα και στις ώρες της σκόλης. Με το δυνατό χαστούκι που δέχθηκε ο άνθρωπος, ανακάλυψε ότι οι περισσότεροι που ήταν δίπλα του, ακόμη και οι πολυαγαπημένοι του, ήταν τελικά πολύ ψεύτικοι.

Οι κυβερνώντες, οι συμπολιτευόμενοι και οι αντιπολιτευόμενοι, τάζουν «φούρνους – παξιμάδια», έστω και αν τελικά τον λογαριασμό θα κληθούν πληρώσουν, όπως πάντα, οι φορολογούμενοι πολίτες. Ωστόσο και πάλι, τα ψίχουλα για τους φτωχούς, είναι εξαιρετικά σημαντικά για τους αδύναμους και συμβάλουν, έστω και για λίγο, στην σμίκρυνση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Επιπλέον τα χρήματα αυτά, μένουν στο τόπο, ενισχύουν την κατανάλωση, άρα συντηρούν δουλειές και στο τέλος της ημέρας τα μισά περίπου χρήματα, επιστρέφουν στα δημόσια ταμεία, με την μορφή φόρων. Από την άλλη, οι πλούσιοι ξέρουν καλά τις αγορές του εξωτερικού, γνωρίζουν καλά τις χώρες με χαμηλούς φόρους  και σίγουρα με τις δαπάνες τους, δεν συμβάλουν στην ανάπτυξη του τόπου τους.

Ευτυχώς που έχουμε εκλογές, λένε και ξαναλένε οι πολίτες, οι οποίοι ξέρουν καλά, ότι μόνο διά της κάλπης, κερδίζονται κοινωνικές παροχές και αυξήσεις στους μισθούς. Ευτυχώς που η εξουσία είναι το ισχυρότερο αφροδισιακό, γιατί διαφορετικά, θα ζούσαμε σε συνθήκες μεσαίωνα. Φυσικά υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος, αφού οι εκλογές καθίστανται πολλές φορές, αιτία για νομιμοποίηση παρανομιών, για προαγωγές ανάξιων κομματόσκυλων και το χειρότερο για προώθηση της διαφθοράς και της διαπλοκής. Κάποιοι πωλούν την ψυχή τους και στον διάβολο, για να κερδίσουν λίγα ψίχουλα εξουσίας και πλούτου.

Οι εκλογές αποτελούν την κυριότερη έκφραση της δημοκρατίας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι από μόνες τους αποτελούν εγγύηση για την σωστή λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών. Σε προηγμένες κοινωνίες, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ρωσία, καθιερώθηκε ο περιορισμός των θητειών, τόσο των αξιωματούχων, όσο και των εκλεγμένων ταγών. Ξέρουν πολύ καλά ότι η εξουσία φθείρει και διαφθείρει και αν δεν υπάρχει αλλαγή ανθρώπων στους θώκους, τότε εύκολα η δημοκρατία μεταπίπτει σε συγκαλυμμένη δικτατορία, έστω και αν δεν λέγεται. Συνήθως όμως ο υπέρτερος φυσικός νόμος, οδηγεί τους μόνιμους εξουσιαστές, στα μεγάλα λάθη και τελικά στην απαξίωση, είτε εντός, είτε εκτός φυλακών. Σε άλλες χώρες, όπως η Βρετανία, η πολιτική ευθιξία βρίσκεται στον ύψιστο βαθμό και έτσι έχουμε πολλές παραιτήσεις και με τα πιο ασήμαντα ατόπημα.

Στην Κύπρο κατά καιρούς ακούσαμε πολλές προεκλογικές δεσμεύσεις, για περιορισμό των θητειών σε όλα τα αξιώματα. Ωστόσο μέχρι σήμερα δεν είδαμε κανένα νομοσχέδιο, καμία πρόταση νόμου να φθάνει στο κοινοβούλιο. Σε επίπεδο κομμάτων, ακούσαμε πολλές υποσχέσεις για εθελοντικό περιορισμό των θητειών. Μερικά κόμματα εφάρμοσαν τις αυτοδεσμεύσεις, άλλα ανέτρεψαν την τελευταία στιγμή δεσμεύσεις, ενώ για μερικά κόμματα, αποτέλεσε ο περιορισμός των θητειών, μέσω επίλυσης εσωκομματικών διαμαχών, όπως καταγγέλλουν θύματα. Ο χρόνος είναι κατάλληλος, αμέσως μετά τις εκλογές, για περιορισμό των θητειών, για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους βουλευτές, τους Υπουργούς αλλά και όλους τους αξιωματούχους. Ουδείς αναντικατάστατος, ούτε βεβαίως οι συνταξιούχοι.