Ο φόβος φέρνει κόλαση

Ο φόβος φέρνει κόλαση

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27/3/2016


Είμαστε «πόμπα» (τέλεια) μόνο που η πόμπα είναι παιγμένη, έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου, με ιλαροτραγικό τρόπο, κύπριος ο οποίος διαμένει μόνιμα στις Βρυξέλλες. Ελληνίδα μόνιμος κάτοικος Βελγίου, μιλούσε για τις επιθέσεις στην ελληνική τηλεόραση, με μια ακατανόητη ανακούφιση, λες και λυτρώθηκε από ένα μεγάλο κακό. Και όμως οι φονικές τρομοκρατικές επιθέσεις, φαίνεται ότι λειτούργησαν ψυχολογικά ως το τέλος, μιας πολύμηνης περιόδου τρόμου και φόβου. Άκουγαν τις προειδοποιήσεις των ειδικών, περπατούσαν και κοίταζαν περίεργα τους διπλανούς τους, περίμεναν το κακό, ανέμεναν τις επιθέσεις και τώρα όλα τέλειωσαν, όλα έφθασαν στο τέλος τους. Τουλάχιστον έτσι φαίνεται ότι λειτούργησαν σε πολλούς ανθρώπους, οι τρομοκρατικές επιθέσεις.    

Ο «φόβος φέρνει κόλαση» λέει η παροιμία και η εμπειρία λέει ότι ο φόβος, είναι χειρότερος και από τις σκληρότερες τιμωρίες. Οι ψυχίατροι συνηθίζουν να μιλούν για το μύθο της πανούκλας, η οποία θέλησε να εισέλθει σε μια πόλη και να πάρει –σκοτώσει- χίλιους ανθρώπους. Ωστόσο με τον τρόμο που προκλήθηκε στην πόλη, πέθαναν πέντε χιλιάδες άνθρωποι. Το αντίδοτο του φόβου, το αντίδοτο της κόλασης, είναι η αγάπη, είναι η επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους. Καλύτερη απόδειξη, τα παιδιά, όπου φοβούνται περισσότερο ένα αυστηρό βλέμμα του γονιού, παρά τα χαστούκια. Και αντιστρόφως το καλύτερο δώρο για ένα παιδί, είναι το χάδι της μάνας, είναι η ζεστή αγκαλιά του γονιού.

Οι ασύμμετρες απειλές, οι επιθέσεις αυτοκτονίας, από αόρατους εχθρούς, δύσκολα μπορούν να κατανοηθούν από λογικούς ανθρώπους. Και όλα αυτά στο όνομα μιας ιδέας, στο όνομα ενός θρησκευτικού δόγματος, στο όνομα ενός μεταφυσικού «παραδείσου», στο όνομα ενός φανατισμού. Η διαφορά μεταξύ αυτοθυσίας και αυτοκτονίας, είναι θέμα οπτικής γωνιάς, με την οποία βλέπει κανείς τους θανάτους των ανθρώπων. Οι μουσουλμάνοι υπόσχονται γυναίκες και πιλάφι στον παράδεισο, οι Βίκινγκς υπόσχονταν στον δικό τους παράδεισο, μία γυναίκα για κάθε ένα εχθρό που σκότωναν, άρα όσο πιο πολλούς σκότωναν, τόσες περισσότερες γυναίκες, θα απολάμβαναν. Ανάλογες «απολαύσεις» υπόσχονται και πολλοί άλλοι λαοί. Ο Χριστιανισμός στον παράδεισο υπόσχεται πνευματικές απολαύσεις, την απόλυτη ευτυχία, μαζί με τον Θεό και τους Αγίους. Υπάρχουν και οι στρατοί όλου του κόσμου, οι οποίοι δεν υπόσχονται μόνο μεταφυσικούς παραδείσους στους στρατιώτες, αλλά προβάλουν και τους παραδείσους στους οποίους θα ζουν τα παιδιά τους, οι γονείς τους και όλοι οι συμπατριώτες τους. Οι ιδέες και οι μεταφυσικές προσδοκίες, ήταν πάντα πιο ισχυρές από το πολυτιμότερο αγαθό στην γη, την ανθρώπινη ζωή.

Η τρομοκρατία, σίγουρα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με προληπτικά μέτρα, μόνο με τις παρακολουθήσεις και μόνο με τα αστυνομικά μέτρα. Και αυτό αποδεικνύεται καθημερινώς στην πράξη, αφού ούτε οι δορυφόροι, ούτε οι κάμερες, ούτε τα συστήματα παρακολούθησης, στάθηκαν ικανά να αναστείλουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις. Απαιτούνται και άλλα πολλά μέτρα και κυρίως σμίκρυνση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών, σε παγκόσμιο επίπεδο. Να δοθεί χώρος στους λαούς, να ζήσουν όπως θέλουν, με όποιο σύστημα διακυβέρνησης θέλουν και να σταματήσουν οι εισβολές και τα εγκλήματα, στο όνομα μιας ουτοπικής δημοκρατίας, μιας νέας τάξης πραγμάτων, η οποία τιμωρεί με τον φόβο, πρώτα τους εμπνευστές της και ύστερα τα θύματα των ισχυρών. Η θεία δίκη, η Νέμεσις, οι ερινύες, οι τύψεις, ήταν και είναι και σήμερα ισχυρότερες δυνάμεις, από όλους τους στρατούς της γης  και από όλους τους ηγέτες του κόσμου. Και αυτό αποδεικνύεται στην πράξη και όχι στην θεωρία.