Κλείστε τα
κοινωνικά παντοπωλεία
Ο σπουδαγμένος
άνθρωπος διερωτάτο γιατί οι αρμόδιοι δεν υιοθετούν την πρακτική της Ελλάδας,
όπου προσφέρουν στους φτωχούς πιστωτικές κάρτες, για να μπορούν να αγοράζουν,
από συγκεκριμένα παντοπωλεία, αυτά που χρειάζονται, χωρίς να εξευτελίζονται στα
κοινωνικά παντοπωλεία Με τις πιστωτικές μπορούν να ελέγχονται και οι
μικροαπατεώνες, οι οποίοι θα θελήσουν, να χρησιμοποιήσουν τα χρήματα, για να ικανοποιήσουν
τα πάθη τους. Στην Κύπρο για χρόνια γινόταν ολόκληρος πόλεμος στην Βουλή και
στα κανάλια με τα τσεκούδκια των αλλοδαπών. Σήμερα που οι αλλοδαποί λαμβάνουν
κουπόνια, όλοι ησύχασαν και κανένας δεν διαμαρτυρείται. Ευτυχώς υπάρχει η
τεχνολογία και μπορεί να λύσει και αυτό το πρόβλημα, με τρόπο εύκολο και κυρίως
με πολύ λιγότερο κόστος. Ούτε χώροι για να φυλάγονται τα τρόφιμα, ούτε
εθελοντές για να τρέχουν, ούτε και μέλη της Πολιτικής Άμυνας, να γκρινιάζουν
και με το δίκιο τους.
Στην παρέα του
Διευθυντή, ήταν και ένας άλλος πολυδιαβασμένος δάσκαλος. Έλεγε ότι η φιλανθρωπία, μπορεί να θεωρείται θεάρεστη
πράξη, αλλά όταν διεξάγεται με επιδεικτικό τρόπο, τότε καταντά σατανικό έργο.
Πρόβαλλε ιστορίες, κατ’ όνομα σπουδαίων ευεργετών, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν
και εξευτέλισαν χιλιάδες εργαζόμενους, για να πρόσφεραν ψίχουλα από το
περίσσευμα τους, ώστε να λάβουν δόξες και τιμές, πολλαπλάσιας αξίας. Εξάλλου
πολλοί τον πλούτο εμίσησαν, την δόξα ουδείς. Υπάρχει και η ομάδα των ευεργετών
οι οποίοι επιχειρούν με τις φιλανθρωπίες, να καθησυχάσουν λίγο την συνείδηση
τους, η οποία αποτελεί αιτία βασανιστικών αϋπνιών.
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 26/12/2015
Φωτιά και λάβρα
ήταν Διευθυντής Σχολείου Μέσης Εκπαίδευσης, με τα τερτίπια πολιτικών και
εκκλησιαστικών ταγών, καθώς και εύσωμων «κυριών», οι οποίοι συντηρούν τα κοινωνικά
παντοπωλεία και τις άλλες φιλανθρωπίες. Εγώ στο σχολείο μου, έλεγε, δεν
επιτρέπω να ξέρει κανείς, ούτε εκπαιδευτικός, ούτε μαθητής, τα παιδιά που
λαμβάνουν συσσίτιο, δηλαδή σάντουιτς και χυμό. Ξέρουν μόνο οι υπεύθυνοι
καθηγητές, οι οποίοι φροντίζουν να μην ταπεινωθεί ή να αισθανθεί άσχημα κανένας
μαθητής. Τα παιδιά πάνε στην καντίνα, όπως όλα τα πλούσια παιδιά και παίρνουν
το κολατσιό τους. Την ίδια ώρα προσπαθούμε να στηρίξουμε τις οικογένειες των
παιδιών, είτε με την εξεύρεση εργασίας στους γονιούς, είτε με άλλους τρόπους,
που δεν λέγονται. Και όλα αυτά για τις κουτοπονηριές της πολιτείας.
Ο Διευθυντής
«μαρτύρησε» όταν ήταν παιδί, από εύσωμες «κυρίες» της φιλοπτώχου, οι οποίες
εξευτέλιζαν τα παιδιά, πριν τους προσφέρουν ένα κουλούρι, ένα τυράκι, κάποια
μολύβια και μερικά μεταχειρισμένα ρούχα. Ο άνθρωπος, ο οποίος δεν φημίζεται
καθόλου για τα θρησκευτικά του αισθήματα, επικαλείται την διδασκαλία του
Χριστού, ο οποίος έλεγε ότι δεν πρέπει να γνωρίζει το δεξί σου χέρι, τι
προσφέρει το αριστερό, όταν προσφέρεις στους φτωχούς. Και συνέχιζε να
καταμαρτυρεί τον φόβο και την ντροπή που αισθανόταν, κάθε φορά που υποχρεωνόταν
να καταφύγει στις φιλάνθρωπες «κυρίες». Αλλά όταν γουργουρίζει το στομάχι από
την πείνα, τότε η ταπείνωση είναι η μόνη λύση. Άσχετο αν κουβαλά μια ζωή, το
φόβο τον «κυριών». Ας όψονται όσοι μας
έφεραν τους Τούρκους και την καταστροφή και η συνεχεία είναι ακατάλληλη.
Ο σπουδαγμένος
άνθρωπος διερωτάτο γιατί οι αρμόδιοι δεν υιοθετούν την πρακτική της Ελλάδας,
όπου προσφέρουν στους φτωχούς πιστωτικές κάρτες, για να μπορούν να αγοράζουν,
από συγκεκριμένα παντοπωλεία, αυτά που χρειάζονται, χωρίς να εξευτελίζονται στα
κοινωνικά παντοπωλεία Με τις πιστωτικές μπορούν να ελέγχονται και οι
μικροαπατεώνες, οι οποίοι θα θελήσουν, να χρησιμοποιήσουν τα χρήματα, για να ικανοποιήσουν
τα πάθη τους. Στην Κύπρο για χρόνια γινόταν ολόκληρος πόλεμος στην Βουλή και
στα κανάλια με τα τσεκούδκια των αλλοδαπών. Σήμερα που οι αλλοδαποί λαμβάνουν
κουπόνια, όλοι ησύχασαν και κανένας δεν διαμαρτυρείται. Ευτυχώς υπάρχει η
τεχνολογία και μπορεί να λύσει και αυτό το πρόβλημα, με τρόπο εύκολο και κυρίως
με πολύ λιγότερο κόστος. Ούτε χώροι για να φυλάγονται τα τρόφιμα, ούτε
εθελοντές για να τρέχουν, ούτε και μέλη της Πολιτικής Άμυνας, να γκρινιάζουν
και με το δίκιο τους. 
Στην παρέα του
Διευθυντή, ήταν και ένας άλλος πολυδιαβασμένος δάσκαλος. Έλεγε ότι η φιλανθρωπία, μπορεί να θεωρείται θεάρεστη
πράξη, αλλά όταν διεξάγεται με επιδεικτικό τρόπο, τότε καταντά σατανικό έργο.
Πρόβαλλε ιστορίες, κατ’ όνομα σπουδαίων ευεργετών, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν
και εξευτέλισαν χιλιάδες εργαζόμενους, για να πρόσφεραν ψίχουλα από το
περίσσευμα τους, ώστε να λάβουν δόξες και τιμές, πολλαπλάσιας αξίας. Εξάλλου
πολλοί τον πλούτο εμίσησαν, την δόξα ουδείς. Υπάρχει και η ομάδα των ευεργετών
οι οποίοι επιχειρούν με τις φιλανθρωπίες, να καθησυχάσουν λίγο την συνείδηση
τους, η οποία αποτελεί αιτία βασανιστικών αϋπνιών.
Η απλή απορία,
συνέχιζε να λέει ο καλός δάσκαλος, είναι γιατί η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται,
πόσο κακός είναι ο θεσμός των κοινωνικών παντοπωλείων. Είναι τόσο δύσκολο να
εργοδοτήσουν μερικούς επιστήμονες των 500 ευρώ, οι οποίοι να καταγράψουν τα
άτομα που καταφεύγουν στα κοινωνικά παντοπωλεία και να στηρίξουν τους ανθρώπους
και υλικά και ψυχολογικά. Ακόμη και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, προεκλογικά
διακήρυττε ότι θα κλείσει τα κοινωνικά παντοπωλεία. Είναι πολύ απλή υπόθεση και
είναι κρίμα, να αφήνονται άνθρωποι να εξευτελίζονται και να εξευτελίζουν
ταυτόχρονα όλη την κοινωνία.
Σχόλια