Ο πιο καλός ο βουλευτής

Ο πιο καλός ο βουλευτής

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/8/2015

«Ο πιο καλός ο μαθητής ήμουν εγώ στην τάξη… κι αν στη ζωή πήρα μηδέν, τα φταίει μια γυναίκα…» λέει το κλασικό πλέον τραγούδι, του Γιώργου Ζαμπέτα, το οποίο εμπνεύστηκε ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης. Ο κανόνας ισχύει ακριβώς το ίδιο και στην Βουλή, στον ναό της Δημοκρατίας, όπου η κοινωνία αντικατοπτρίζεται με τον καλύτερο τρόπο, έστω και κάποιοι το παραγνωρίζουν. Ο πιο καλός ο βουλευτής, μπορεί να είναι ο πιο έξυπνος, ο πιο μορφωμένος, ο πιο ευπροσήγορος, ο πιο προβεβλημένος, αλλά όταν έλθει μπροστά του, η «μπουκάλα με το μέλι» -η «μπεμπέκα»- βάζει το δακτυλάκι του και απολαμβάνει το «αμαρτωλό μέλι». Το «μέλι» δεν αφορά μόνο το χρήμα, αλλά και τους διορισμούς και τις προαγωγές και όλα τα άλλα, που εξαργυρώνονται με ψήφους και πρώτους «σκάμνους». Και σίγουρα οι αργυρώνητοι ξέρουν καλά ότι την «νύμφη» θα την πληρώσουν οι φτωχοί και οι καταφρονεμένοι.

Μήπως ο καλύτερος βουλευτής, είναι ο λιγότερο έξυπνος, ο λιγότερο μορφωμένος, ο λιγότερο προβεβλημένος, ο οποίος όμως βοηθά απελπισμένους πολίτες, οι οποίοι καθημερινά βασανίζονται από το γραφειοκρατικό και σαδιστικό πολλές φορές σύστημα, της δημόσιας υπηρεσίας. Η κύρια δουλειά των νομοθετών, είναι να θεσπίζουν θεσμούς, οι οποίοι να μειώνουν την γραφειοκρατία και να προάγουν την ευημερία των πολιτών. Έλα όμως που το σύστημα είναι σάπιο και σε μια μέρα δεν γίνονται θαύματα. Όταν ο πονεμένος ψάχνει γιατρό, όταν αναζητά σειρά για εγχείρηση, όταν είναι αγανακτισμένος γιατί δεν μπορεί να εξασφαλίσει ένα χαρτί για κάνει την δουλειά του, τότε η μόνη λύση είναι να προσφύγει στον βουλευτή. Αν ήταν πλούσιος, σίγουρα θα κατάφευγε αμέσως σε ιδιωτικές κλινικές και σε ακριβοπληρωμένους δικηγόρους και θα έκανε την δουλειά του.

Στο στόχαστρο τίθενται συχνά πυκνά οι βουλευτές, γιατί σε μια νύκτα, ενέκριναν εγγυήσεις ύψους 1,8 δις ευρώ για την Λαϊκή Τράπεζα και αργότερα πολύ περισσότερα κεφάλαια καθώς και το κούρεμα των καταθέσεων. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν οι αντιπρόσωποι του λαού, μπορούσαν να κάνουν οτιδήποτε άλλο και αν με την αρνητική τους ψήφο, ενδεχομένως να έφερναν την καταστροφή της Κύπρου. Πρακτικά αν το δει κάποιος, από την μια ήταν ο Πρόεδρος, οι Υπουργοί και οι εκατοντάδες «χρυσοπληρωμένοι» τεχνοκράτες της Κεντρικής Τράπεζας και του Υπουργείου Οικονομικών και από την άλλη, ήταν οι βουλευτές –με τους ταπεινούς σχετικά μισθούς- και χωρίς τον στρατό των ειδικών. Τώρα γιατί τίθενται συχνά πυκνά στο στόχαστρο οι βουλευτές, για μια σειρά καταστροφικών επιλογών του συστήματος της εκτελεστικής εξουσίας, είναι μια άλλη δύσκολη υπόθεση. Μάλλον εύκολη υπόθεση για σκοπούς προπαγάνδας.

Σημείο αντιλεγόμενο ήταν διαχρονικά το θέμα των νόμων και της δικαιοσύνης. Από την εποχή των αρχαίων νομοθετών με τους δρακόντειους νόμους, μέχρι και την Αντιγόνη του Σοφοκλή, η οποία ανατρέπει τους ανθρώπινους νόμους, για χάριν του υπέρτατου νόμου των θεών. Στην διάρκεια της ιστορίας, είχαμε τις αποφάσεις του σοφού Σολομώντα, τις δέκα εντολές του Μωυσή, το Ρωμαϊκό Δίκαιο, την Μάγκνα Χάρτα, μέχρι και το σημερινό Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, το οποίο καθορίζει το 70%-80% της καθημερινότητας μας, χωρίς πάντα να το γνωρίζουμε. Τώρα πότε λειτουργούσαν σωστά και πότε λανθασμένα οι νόμοι, πότε χρησιμοποιούνταν ως άλλοθι για παρανομίες και πότε ως μοχλός επιβολής της δικαιοσύνης, είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, ο οποίος καταγγέλλοντας τις διακρίσεις εις βάρος των γυναικών, έλεγε ότι τους νόμους τους θεσπίζουν άντρες και γι αυτό είναι εις βάρος των γυναικών. Τώρα ποιος είναι ο καλός και ο ποιος ο κακός ο βουλευτής, είναι ένα μυστήριο, όπως μυστήριο είναι και η ψυχή των γυναικών, αλλά και όλων των ανθρώπων. Ωστόσο όλα κρίνονται στο τέλος της ημέρας με τον νόμο της συνείδησης και σίγουρα όλα εδώ πληρώνονται σύμφωνα με τον υπέρτατο φυσικό νόμου της ανάγκης, στον οποίο πείθονται και οι θεοί.