Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παγκόσμιο βαρόμετρο ο Τσίπρας

Παγκόσμιο βαρόμετρο ο Τσίπρας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 12/7/2015

 





Ο «αλητάκος» όπως χαρακτήρισαν τον Αλέξη Τσίπρα, βρετανικές εφημερίδες, μετατράπηκε σε βαρόμετρο, για τις χρηματαγορές του κόσμου. Ανοίγει το στόμα του και ανεβαίνουν μετοχές και ισοτιμίες. Κλείνει το στόμα του, δημιουργείται πανικός και πέφτουν τα «πατώματα». Στα πόδια του πρωθυπουργού της Ελλάδας, «σφάζονται» οι ηγέτες του κόσμου, οι οποίοι «στέκονται στην ουρά» για ένα τηλεφώνημα. Ο άνθρωπος με το πλατύ χαμόγελο, κατάφερε το ακατόρθωτο. Βγαίνει από τις συσκέψεις των ηγετών της Ευρώπης, όπου «έφαγε το ξύλο της χρονιάς» του χαμογελώντας, ενώ οι «δήμιοι» αναχωρούν εξουθενωμένοι. Η γλώσσα του σώματος φανερώνει πολύ περισσότερα από αυτά, που μεταδίδουν τα «παπαγαλάκια» των άσπονδων φίλων του.

 Ήδη ο Αλέξης Τσίπρας κατέστη σημείο αντιλεγόμενο για τις ηγεσίες της Ευρώπης και διχάζει τα κοινοβούλια, ακόμη και της Ελλάδας. Ιστορικές συγκυρίες, τυχαία ή όχι, δεν έχει και τόση σημασία. Σημασία έχει ότι ο νέος ηγέτης της Ελλάδας, κατάφερε να καταστεί η ελπίδα των «προδομένων και πεινασμένων λαών» όχι μόνο της χώρας του, αλλά και όλου του κόσμου. Μέσα σε πέντε μήνες, κατάφερε, χωρίς γραβάτα και μαζί με τον «ωραίο τρελό», τον μηχανόβιο Γιάνη Βαρουφάκη, να καταδείξει παγκοσμίως, την γερμανική ανοησία, της επιβολής λιτότητας, για να οδηγηθούν οι λαοί στην ανάπτυξη.
 
«Κανένας προφήτης δεν είναι αγαπητός στην πατρίδα του» και σίγουρα από τον αυτό τον κανόνα, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει ούτε ο Αλέξης Τσίπρας. Σχεδόν όλο το εκδοτικό κατεστημένο, όλοι οι καναλάρχες, όλοι οι αξιοσέβαστοι μεγαλο-δημοσιογράφοι, μαζί και οι «πολιτικά νεκροί» πρώην πρωθυπουργοί και εν πολλοίς συνένοχοι της τραγωδίας,  βάλθηκαν να εξευτελίσουν τον νεαρό πρωθυπουργό. Αλλά αυτό που πέτυχαν, ήταν να αυτό-εξευτελιστούν, μαζί με τους δημοσκόπους, οι οποίοι κρατούσαν χεράκια με το «βαθύ κράτος». Με την κίνηση υψηλού ρίσκου, με το παρεξηγημένο δημοψήφισμα, κατάφερε να διαλύσει τους αντιπάλους τους, με πρώτο και καλύτερο τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά και να αναδειχθεί σε αδιαμφισβήτητο ηγέτη στο κόμμα του. Με τον «δυνατό αέρα» της νίκης του 62% κατάφερε να ταρακουνήσει και το «βαθύ κράτος» των Βρυξελλών και του Βερολίνου, το οποίο ήλπιζε μαζί με την «Νέα Δημοκρατία», σε παρένθεση της αριστεράς στην Ελλάδα. 

Ο νεαρός ηγέτης, φαίνεται ότι ξέρει και κάνει «παιγνίδι», αποδεικνύει ότι ξέρει και παίζει καλά στο «σκάκι της πολιτικής» και μέχρι στιγμής κερδίζει, όπως μεταδίδουν, μεγάλα αμερικανικά κανάλια. Βεβαίως ο κίνδυνος, είναι να «βγάλει φτερά» όπως τα μυρμήγκια και να πέσει και να χαθεί. Ωστόσο φαίνεται ότι πατά γερά στα πόδια του, επάνω στην καμένη γη της Ελλάδας. Το σημαντικότερο όμως, είναι ότι ο άνθρωπος έδειξε και δείχνει μεγαλοψυχία και την επομένη του θριάμβου του, κάλεσε τους αντιπάλους του και τους κατέστησε συμμέτοχους, στην μάχη για σωτηρία της χώρας.

Στην Ελλάδα σήμερα πεθαίνει το διεφθαρμένο χθες και γεννιέται ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Τα δύσκολα σίγουρα θα αρχίσουν από αύριο, αφού πλέον τελειώνει, είτε έτσι, είτε αλλιώς, η διαπραγμάτευση. Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να δείξει τις αρετές του και στο πεδίο της πάλης, με τα καθημερινά προβλήματα, τα οποία είναι πολύ πιο πονηρά και από τους πονηρούς «κουτόφραγκους».  Θα πρέπει να παλέψει με τα «λαμόγια», όπως έλεγε και ο Κωστάκης Καραμανλής, τα οποία εξακολουθούν να αγοράζουν και πωλούν απελπισμένες ψυχές και πεινασμένα σώματα. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι η Ελλάδα, ξεκινά μια νέα συναρπαστική πορεία, με στόχο την Ιθάκη. Μόνο που σημασία έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...